CEZA HUKUKU · BOZMA
Yargıtay 2. Ceza Dairesi — Bankamatikte Unutulan Kartla Para Çekilmesinde Kart Üzerindeki Fiilî Hâkimiyet
2025/9408 E., 2026/2522 K. · 11 Şubat 2026
İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 5 Kasım 2026
Kararın Özeti
Kart sahibi bankamatikte işlemini bitirip ayrılmış, şifresi girilmiş kartını cihazda unutmuştu. Arkasından gelen kişi kartı kullanarak para çekti. Yargıtay, kart sahibinin olay yerinden ayrılmasıyla kart üzerindeki zilyetliğinin sona erdiğini belirterek fiili hırsızlık yerine banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması kapsamında değerlendirdi. Ayrıca soruşturma sırasında zararın bütünüyle giderildiğine ilişkin makbuzun ve daha önceki hükümle korunan ceza sınırının göz ardı edildiğini belirtti.
Hukuki İlke
Bankamatikte unutulan kartın cihazın içinde kalması tek başına belirleyici değildir. Kart sahibinin ayrılması ve failin kart üzerinde fiilî hâkimiyet kurması suçun nitelendirilmesinde önem taşır.
Sonuç
Hırsızlık mahkûmiyeti oy birliğiyle bozuldu ve dosya mahkemesine gönderildi. Daire, mevcut kabul bakımından zarar giderimini ve infazda korunacak önceki ceza sınırını da ayrıca gösterdi.
İlgili Mevzuat
1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu — m. 321/1, 326/son
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu — m. 245/1, 168/1
Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.
Kararın Tam Metni
Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir. Resmî metindeki maskelemeler korunmuştur.
2. Ceza Dairesi 2025/9408 E. , 2026/2522 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2024/141 E., 2024/577 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1.fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Dosya kapsamına göre, olay günü ... ATM’sinde işlem yapan şikâyetçinin, ATM’ye kartını taktığı, şifreyi girip işlem yaptıktan sonra kartını bankamatikte unuttuğu, bilahare kendisinden sonra ATM önüne gelen sanığın ATM cihazının içinde ve şifresi girilmiş vaziyetteki kart ile 400,00 TL tutarındaki nakit parayı çektiği şeklinde gerçekleşen somut olayda; Dairemizce de benimsenen, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 19.11.2025 tarihli ve 2024/6-500 Esas, 2025/485 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere "... Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçunda, başkasına ait banka kartının her ne suretle olursa olsun ele geçirilmesi veya elde bulundurulması unsurunun gerçekleşebilmesi için failin kart üzerinde fiilî hâkimiyet kurması, yani mağdurun kart üzerindeki zilyetliğinin sona ermesi gerekmektedir." şeklindeki açıklamalar da dikkate alınarak sanığın eyleminin, şikâyetçinin olay yerinden ayrılması ve kart üzerindeki zilyetliğinin sona ermesi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 245/1. maddesinde düzenlenen banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazlı şekilde hüküm kurulması,
2- Kabule göre de;
a) Sanığın, şikâyetçinin tüm zararını soruşturma aşamasında giderdiği, buna ilişkin 06.02.2014 tarihli makbuzu dosyaya sunduğu anlaşılmakla, bu zarar giderimine karşı sanık hakkında atılı suçtan kurulan hükümde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin,
b) Sanık hakkında 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu olan cezanın 10 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezası olduğu ve infazın bu miktar üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmeden karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Benzer Kararlar
Yargıtay Ceza Genel Kurulu 2024/199 E., 2026/28 K. — Unutulan Banka Kartından Para Çekme
Yargıtay 2. Ceza Dairesi: Karttan Çekilen Paranın İadesi
Yargıtay 11. Ceza Dairesi — Bilişim Yoluyla Hırsızlık ve Kart Suçu
İlgili Sayfalar
Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.
Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay 2. Ceza Dairesi
Esas No
2025/9408
Karar No
2026/2522
Karar Tarihi
11 Şubat 2026
Oy Durumu
Oy birliği
Resmî Kaynak
Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı
Hukuki Destek
Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu
Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.
Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara
İlgili Hukuk Alanları
Hesaplama Araçları