top of page

Ana Sayfa › İçtihatlar

 

CEZA MUHAKEMESİ HUKUKU  ·  YARGITAY CUMHURİYET BAŞSAVCILIĞI İTİRAZININ KABULÜ

Yargıtay 2. Ceza Dairesi — Cezaevindeki Hükümlüye Temyiz Gerekçesi Bildirme Yükümlülüğünün Açıklanmaması

 

2026/9569 E., 2026/12795 K. · 30 Haziran 2026

 

İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 5 Kasım 2026

 

Kararın Özeti

 

Sanığa cezaevinde tebliğ edilen 2019 tarihli kararda temyiz süresi yazılıydı. Ne kararda ne de tebliğ tutanağında gerekçeli başvuru yapılması gerektiği açıklanmıştı. Daire, daha önce temyiz istemini reddetmişti. Başsavcılığın sanık lehine itirazı üzerine bu ret kararını kaldırdı. O tarihte geçerli olan usule göre eksik ihtarın tamamlanmasını ve başvuru yapılırsa dosyanın gerekçeli dilekçeyle birlikte yeniden gönderilmesini istedi.

 

Hukuki İlke

 

Karardaki başvuru süresinin bildirilmiş olması, o dosya için ayrıca gerekli olan gerekçe ihtarının da yapıldığı anlamına gelmez. Kararda geçen yedi günlük süre, yürürlükten kaldırılmış düzenlemeyle ilgilidir.

 

Sonuç

 

Başsavcılık itirazı kabul edildi, Dairenin önceki temyiz ret kararı kaldırıldı ve ihtarlı tebligat için dosya istinaf mahkemesine gönderildi. Hırsızlık suçunun esası karara bağlanmadı.

 

Kararın Kapsamı

 

2019 tarihli hükmün tabi olduğu usulde, on beş günlük temyiz süresini bildirmek tek başına yeterli görülmedi. Temyiz gerekçesi sunulmasına ilişkin yedi günlük süre ve bunun sonucu için de gerekli ihtarın yapılması istendi.

 

İlgili Mevzuat

 

  • 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu — m. 291, 294, 295, 308

Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.

 

Kararın Tam Metni

 

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir. Resmî metindeki maskelemeler korunmuştur.

 

2. Ceza Dairesi         2026/9569 E.  ,  2026/12795 K.


"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/3151 E., 2019/1329 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi kararı kaldırılarak ihtarda bulunulmak üzere dosyanın mahalline tevdii

İTİRAZA KONU KARAR : Ret

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı


Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 11.04.2023 tarihli ve 2023/2114 Esas, 2023/1916 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.06.2026 tarihli ve KD-2026/23331 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308/1. maddesinin 2. cümlesinde belirtildiği üzere, süre aranmaksızın yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, 5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:


I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesinin kararında yalnızca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291. maddesinde belirtilen 15 günlük temyiz süresine ilişkin ihtarın bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunulması gerektiğine dair herhangi bir ihtar bulunmadığı gibi sanığa 02.07.2019 tarihinde ceza infaz kurumunda yapılan tebliğde de bu yönde bir ihtarın yapılmadığının anlaşıldığı, buna göre CMK'nın 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı gerekçesiyle sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu; bu doğrultuda sanığa, karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan anılan Kanun'un 295. maddesinde yazılı sürede temyiz sebeplerini bildirmesi gerektiğine dair ihtarda bulunulmak üzere dosyanın mahalline tevdiine karar verilip bunun sonucunda süresi içinde temyiz sebeplerini içeren bir dilekçe verilip verilmemesine göre sanığın hukukî durumunun tayininin gerektiği belirtilerek anılan şekilde ihtarı içeren tebligat yaptırılmak üzere dosyanın mahalline iadesi ve sonucuna göre karar verilmesi talebine ilişkindir.


II. GEREKÇE

Sanığın yokluğunda verilen Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 26.06.2019 tarihli ve 2018/3151 Esas, 2019/1329 Karar sayılı kararında yalnızca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291. maddesinde belirtilen 15 günlük temyiz süresine ilişkin ihtarın bulunduğu, sanığa anılan kararın cezaevinde tebliğ edildiğine ilişkin tutanakta da belirtilen temyiz süresine ilişkin ihtarı içeren kararın tebliğ edilmesiyle yetinildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunulması gerektiğine dair herhangi bir ihtarın anılan kararın yasa yolu bildiriminde ve karar tebliğ tutanağında bulunmadığı anlaşılmakla; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.


III. KARAR

1.Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308/3. maddesi gereği Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 11.04.2023 tarihli ve 2023/2114 Esas, 2023/1916 Karar sayılı RET kararının KALDIRILMASINA,


3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 26.06.2019 tarihli ve 2018/3151 Esas, 2019/1329 Karar sayılı kararında yalnızca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291. maddesinde belirtilen 15 günlük temyiz süresine ilişkin ihtarın bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunulması gerektiğine dair herhangi bir ihtarın bulunmadığı anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi tarafından sanık ...'a "gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 5271 sayılı Kanun'un mülga 295. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal sürede gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içeren gerekçeli karar tebliğinin yapılması, süresi içerisinde kararın gerekçeli olarak temyiz edilmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, temyiz isteminde bulunulmaması hâlinde ise mevcut hâliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmek kaydıyla, dava dosyasının Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

 

Benzer Kararlar

 

Yargıtay Ceza Genel Kurulu — Eksik Şerhli Tebligat ve Temyiz Süresi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi: Usulsüz Tebligat ve Kanun Yararına Bozma

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu — İkinci Tebligat ve Temyiz Süresi

Tüm Ceza Muhakemesi Hukuku Kararları ›

 

İlgili Sayfalar

 

İçtihatlar

Ceza Hukuku

 

Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.

 

Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.

 

Karar Künyesi

 

Mahkeme

Yargıtay 2. Ceza Dairesi

 

İlgili Hukuk Dalı

Ceza Muhakemesi Hukuku

 

Esas No

2026/9569

 

Karar No

2026/12795

 

Karar Tarihi

30 Haziran 2026

 

Oy Durumu

Oy birliği

 

Resmî Kaynak

Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı

 

Hukuki Destek

Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu

 

Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.

Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara

 

0552 725 25 18

WhatsApp ile Yazın

İletişim ve Yol Tarifi

 

İlgili Hukuk Alanları

Tüm Çalışma Alanları ›

bottom of page