CEZA MUHAKEMESİ HUKUKU · YARGITAY CUMHURİYET BAŞSAVCILIĞI İTİRAZININ KABULÜ
Yargıtay 2. Ceza Dairesi — Cezaevindeki Hükümlüye Temyiz Gerekçesi Bildirme Yükümlülüğünün Açıklanmaması
2026/9569 E., 2026/12795 K. · 30 Haziran 2026
İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 5 Kasım 2026
Kararın Özeti
Sanığa cezaevinde tebliğ edilen 2019 tarihli kararda temyiz süresi yazılıydı. Ne kararda ne de tebliğ tutanağında gerekçeli başvuru yapılması gerektiği açıklanmıştı. Daire, daha önce temyiz istemini reddetmişti. Başsavcılığın sanık lehine itirazı üzerine bu ret kararını kaldırdı. O tarihte geçerli olan usule göre eksik ihtarın tamamlanmasını ve başvuru yapılırsa dosyanın gerekçeli dilekçeyle birlikte yeniden gönderilmesini istedi.
Hukuki İlke
Karardaki başvuru süresinin bildirilmiş olması, o dosya için ayrıca gerekli olan gerekçe ihtarının da yapıldığı anlamına gelmez. Kararda geçen yedi günlük süre, yürürlükten kaldırılmış düzenlemeyle ilgilidir.
Sonuç
Başsavcılık itirazı kabul edildi, Dairenin önceki temyiz ret kararı kaldırıldı ve ihtarlı tebligat için dosya istinaf mahkemesine gönderildi. Hırsızlık suçunun esası karara bağlanmadı.
Kararın Kapsamı
2019 tarihli hükmün tabi olduğu usulde, on beş günlük temyiz süresini bildirmek tek başına yeterli görülmedi. Temyiz gerekçesi sunulmasına ilişkin yedi günlük süre ve bunun sonucu için de gerekli ihtarın yapılması istendi.
İlgili Mevzuat
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu — m. 291, 294, 295, 308
Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.
Kararın Tam Metni
Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir. Resmî metindeki maskelemeler korunmuştur.
2. Ceza Dairesi 2026/9569 E. , 2026/12795 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/3151 E., 2019/1329 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi kararı kaldırılarak ihtarda bulunulmak üzere dosyanın mahalline tevdii
İTİRAZA KONU KARAR : Ret
İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 11.04.2023 tarihli ve 2023/2114 Esas, 2023/1916 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.06.2026 tarihli ve KD-2026/23331 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308/1. maddesinin 2. cümlesinde belirtildiği üzere, süre aranmaksızın yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, 5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İTİRAZ SEBEPLERİ
Bölge Adliye Mahkemesinin kararında yalnızca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291. maddesinde belirtilen 15 günlük temyiz süresine ilişkin ihtarın bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunulması gerektiğine dair herhangi bir ihtar bulunmadığı gibi sanığa 02.07.2019 tarihinde ceza infaz kurumunda yapılan tebliğde de bu yönde bir ihtarın yapılmadığının anlaşıldığı, buna göre CMK'nın 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı gerekçesiyle sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu; bu doğrultuda sanığa, karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan anılan Kanun'un 295. maddesinde yazılı sürede temyiz sebeplerini bildirmesi gerektiğine dair ihtarda bulunulmak üzere dosyanın mahalline tevdiine karar verilip bunun sonucunda süresi içinde temyiz sebeplerini içeren bir dilekçe verilip verilmemesine göre sanığın hukukî durumunun tayininin gerektiği belirtilerek anılan şekilde ihtarı içeren tebligat yaptırılmak üzere dosyanın mahalline iadesi ve sonucuna göre karar verilmesi talebine ilişkindir.
II. GEREKÇE
Sanığın yokluğunda verilen Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 26.06.2019 tarihli ve 2018/3151 Esas, 2019/1329 Karar sayılı kararında yalnızca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291. maddesinde belirtilen 15 günlük temyiz süresine ilişkin ihtarın bulunduğu, sanığa anılan kararın cezaevinde tebliğ edildiğine ilişkin tutanakta da belirtilen temyiz süresine ilişkin ihtarı içeren kararın tebliğ edilmesiyle yetinildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunulması gerektiğine dair herhangi bir ihtarın anılan kararın yasa yolu bildiriminde ve karar tebliğ tutanağında bulunmadığı anlaşılmakla; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.
III. KARAR
1.Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,
2. 5271 sayılı Kanun’un 308/3. maddesi gereği Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 11.04.2023 tarihli ve 2023/2114 Esas, 2023/1916 Karar sayılı RET kararının KALDIRILMASINA,
3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 26.06.2019 tarihli ve 2018/3151 Esas, 2019/1329 Karar sayılı kararında yalnızca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291. maddesinde belirtilen 15 günlük temyiz süresine ilişkin ihtarın bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunulması gerektiğine dair herhangi bir ihtarın bulunmadığı anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi tarafından sanık ...'a "gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 5271 sayılı Kanun'un mülga 295. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal sürede gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içeren gerekçeli karar tebliğinin yapılması, süresi içerisinde kararın gerekçeli olarak temyiz edilmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, temyiz isteminde bulunulmaması hâlinde ise mevcut hâliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmek kaydıyla, dava dosyasının Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Benzer Kararlar
Yargıtay Ceza Genel Kurulu — Eksik Şerhli Tebligat ve Temyiz Süresi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi: Usulsüz Tebligat ve Kanun Yararına Bozma
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu — İkinci Tebligat ve Temyiz Süresi
Tüm Ceza Muhakemesi Hukuku Kararları ›
İlgili Sayfalar
Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.
Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay 2. Ceza Dairesi
İlgili Hukuk Dalı
Ceza Muhakemesi Hukuku
Esas No
2026/9569
Karar No
2026/12795
Karar Tarihi
30 Haziran 2026
Oy Durumu
Oy birliği
Resmî Kaynak
Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı
Hukuki Destek
Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu
Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.
Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara
İlgili Hukuk Alanları