top of page

Ana Sayfa › İçtihatlar

 

MEDENİ USUL HUKUKU  ·  ONAMA

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi — Koruma Tedbiri ile Boşanmada Kusurun İspatının Ayrılması

 

2023/6780 E., 2024/2956 K. · 29 Nisan 2024

 

İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 4 Kasım 2026

 

Kararın Özeti

 

Koruma tedbiri alınmış olması, bu dosyada boşanmaya dayanak kusurun ayrıca ispatı yerine geçmedi. Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, kadının boşanma davasının reddini onadı. Dava dilekçesinde delil gösterilmemesi, sonradan bildirilen tanıkların değerlendirme dışında kalması ve mevcut anlatımların iddiaları doğrulamaması birlikte dikkate alındı. Koruyucu tedbirin amacıyla çekişmeli boşanmadaki ispat değerlendirmesi ayrıldı; karar, şiddetten korunma talebinin gereksiz olduğu anlamına gelmiyor.

 

Hukuki İlke

 

Bu dosyada beyana dayalı koruma tedbiri tek başına boşanma kusurunu kanıtlayan veri sayılmamış; boşanma iddiaları, usulüne uygun gösterilen deliller üzerinden değerlendirilmiştir.

 

Sonuç

 

Kadının temyiz itirazları reddedildi; boşanma davasının reddine yönelik istinaf kararı oy birliğiyle onandı.

 

İlgili Mevzuat

 

  • 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun
    Dosyadaki koruma tedbirinin dayanağı; kaynak madde belirtmez.

  • 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu — m. 6, 166/1-2
    İspat yükü ve boşanma sebebi.

  • 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu — m. 190, 369/1, 370, 371
    İspat ve temyiz.

Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.

 

Kararın Tam Metni

 

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir. Resmî metindeki maskelemeler korunmuştur.

 

2. Hukuk Dairesi 2023/6780 E. , 2024/2956 K.


"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/894 E., 2023/1551 K.

KARAR : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Merzifon 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2022/230 E., 2023/57 K.


Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.


Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.


Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:


I. DAVA

Davacı kadın dava dilekçesinde özetle; davalı ile 2013 yılında evlendiklerini, iki tane ortak çocuklarının olduğunu, davalının ve davalının ailesinin kendisine fiziksel şiddet uyguladığını, en son dava açılmadan bir ay önce yine fiziksel şiddete maruz kaldığını, ailesinin evine sığındığını, davalının akli dengesinin yerinde olmadığını, bu olaylardan çocukların da etkilediğini, evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını, boşanmalarına ve fer'î taleplerinin kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.


II. CEVAP

Davalı erkek vasisinin vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını, davacının ailesinin köye ziyarete geldiğini, çocukların biraz yanlarında kalmasını istediklerini bunun üzerine haftasonu için çocukların ve davacının anneanne ve dayısı ile birlikte gittiğini, davacının giderken ailesine beni pazar günü geri getirmeyecekseniz gelmeyeceğim dediğini, sonrasında davacının ailesinin davacının geri dönmesine müsaade etmediğini, davacının çocuklara sağlıklı şekilde bakacak yeterliliğe sahip olmadığını, davacının köyde başka bir erkekle ilişki yaşadığının duyulduğunu, bunun üzerine davacının ailesinin köye çağrıldığını, durumun aile içerisinde kalmasının istendiğini, davanın reddine karar verilmesini, boşanma gerçekleştiği takdirde çocukların velâyetinin davalıya verilmesini, davalı yararına 50.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.


III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı kadının evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanma davası açtığı, davalı erkeğin ve ailesinin davacı kadına fiziksel şiddet uyguladığı vakıalarına dayanıldığı, dinlenen davalı tanıklarının da darp iddialarını inkar ettikleri, bazı tanıkların davalının dilekçesinde belirttiği üzere davacının kendi isteğiyle ailesinin evine gittiğini ve geri dönmediği hususunu doğruladığı, davacı her ne kadar dava dilekçesinde lehine verilen koruma kararından bahsetmiş ise de 6284 sayılı yasa gereğince alınan koruma önlemlerine ilişkin kararlar beyana dayalı olarak delil ve belge aranmaksızın verilmiş olduğundan kusur tespitine esas alınamayacağı, dava dilekçesinde herhangi bir delile dayanmadığı görülmekle; davacı tarafın daha sonradan tanık listesi sunsa da dava dilekçesinde dayanılmayan delillerin hükme esas alınamayacağından değerlendirme yapılmamış, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesinde, "İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir."; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinde, "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür." şeklinde yer alan hükümler göz önünde bulundurularak davalı erkeğin kusurlu eylemleri nedeniyle evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı ispat edilemediği gerekçesi ile davanın reddine, kadın yararına aylık 500,00 TL, çocuklar yararına 300,00'er TL tedbir nafakasına karar verilmiştir.


IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.


B. İstinaf Sebepleri

Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; Sosyal İnceleme Raporunda ortak çocuğun şiddeti doğruladığını, davanın kabulüne kabul verilmesi gerektiğini belirterek kararı istinaf etmiştir.


C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile davacı tarafın istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.


B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; Sosyal İnceleme Raporunda ortak çocuğun şiddeti doğruladığını, davanın kabulüne kabul verilmesi gerektiğini belirterek kararı istinaf etmiştir.


C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olacak nitelikte davalı erkekten kaynaklanan bir geçimsizlik ispat edilip edilmediği, kadının boşanma davasının kabulü koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.


2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası.


3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.


2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı kadın vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.


VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,


Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz edene yükletilmesine,


Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,29.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

 

Benzer Kararlar

 

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi — İstinafta İleri Sürülmeyen Tanık Delili İtirazının Resen İncelenmesi

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi — Boşanma Davasında Kayıtlı Adrese Tebligat ve Tanık Delili

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi — Boşanmak İstemediğini Söylemenin Af Sayılmaması

Tüm Medeni Usul Hukuku Kararları ›

 

İlgili Sayfalar

 

İçtihatlar

Boşanma ve Aile Hukuku

6284 Sayılı Kanun Kapsamında Koruma ve Uzaklaştırma Tedbirleri

 

Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.

 

Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.

 

Karar Künyesi

 

Mahkeme

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi

 

İlgili Hukuk Dalı

Medeni Usul Hukuku

 

Esas No

2023/6780

 

Karar No

2024/2956

 

Karar Tarihi

29 Nisan 2024

 

Oy Durumu

Oy birliği

 

Resmî Kaynak

Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı

 

Hukuki Destek

Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu

 

Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.

Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara

 

0552 725 25 18

WhatsApp ile Yazın

İletişim ve Yol Tarifi

 

İlgili Hukuk Alanları

Tüm Çalışma Alanları ›

bottom of page