AİLE HUKUKU · BOZMA · ONAMA
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi — Barıştıktan Sonra Ortak Konutu Terk İddiası ve Kusura Bağlı Tazminat
2024/4028 E., 2025/1096 K. · 6 Şubat 2025
İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 5 Kasım 2026
Kararın Özeti
Boşanma davasında kadına sık sık ortak evden ayrıldığı, erkeğe ise ekonomik şiddet uyguladığı gerekçesiyle kusur yüklenmiş ve eşit kusur kabul edilmişti. Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, eşlerin barışıp başka bir eve taşınmasından sonra kadının bu davranışını sürdürdüğünün gösterilemediğini belirledi. Erkeğin eşine ve çocuğuna ilgisizliği ile kadının ailesine karşı tutumu da hesaba katılınca erkeği daha ağır kusurlu buldu. Buna bağlı olarak kadının tazminat taleplerinin reddini bozdu.
Hukuki İlke
Barışma ve yeni konuta taşınmadan önceki davranışın sonrasında da sürdüğü delille ortaya konulmalıdır. Bu olayda kanıtlanamayan taşınma sonrası davranış dışarıda bırakıldığında ve eksik değerlendirilen kusurlar eklendiğinde tarafların kusur dengesi değişti.
Sonuç
Kusur belirlemesi ve kadının maddi ve manevi tazminat talepleri yönünden istinaf kararı kaldırıldı ve ilk derece hükmü bozuldu. Geri kalan temyize konu bölümler onandı.
İlgili Mevzuat
4721 sayılı Türk Medeni Kanunu — m. 4, 174/1, 174/2
Kusur ve tazminat6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu — m. 50, 51
Tazminat miktarı6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu — m. 370/1
Kısmi onama
Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.
Kararın Tam Metni
Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir. Resmî metindeki maskelemeler korunmuştur.
2. Hukuk Dairesi 2024/4028 E. , 2025/1096 K.
"İçtihat Metni"
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2023/124 E., 2024/544 K.
DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma
İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 3. Aile Mahkemesi
SAYISI : 2021/208 E., 2022/799 K.
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi ile kadının maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddi ve iştirak nafakası yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davalı-davacı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2.Taraflarca karşılıklı açılan boşanma davalarının yapılan yargılaması sonucunda İlk Derece Mahkemesince, erkeğe "kadın eşin izinli olduğu dönemde harçlık vermediği ve kredi kartı ödemelerinin kadın eşin babasının yapması dolayısıyla ekonomik şiddet uyguladığı ve cimrilik gösteren davranışlar sergilediği", kadına ise "sıklıkla ortak konutu terk ederek ailesinin yanında uzun süre kaldığı ve erkek eşin ailesini ortak konuta istemediği" kusurlarının yüklendiği ve tarafların eşit kusurlu olduğu gerekçesi ile tarafların davalarının kabulüne karar verildiği, kararın kadın tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verildiği, bu karara karşı kadın tarafından temyiz talebinde bulunulduğu görülmüştür. Mahkemece tarafların boşanmaya sebebiyet veren olaylarda eşit kusurlu olduğu kabul edilmiş ise de, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; "erkeğin, kadının ailesine soğuk davrandığı ve saygı göstermediği gibi eşi ve çocuğu ile ilgilenmediği" vakıalarının da erkeğe kusur olarak yüklenmesi gerektiği, ayrıca tarafların barışarak 2019 yılı Şubat ayında ayrı bir ev kiralamak suretiyle erkeğin ailesinin de yaşadığı apartmandan taşındıktan sonra "kadının, sıklıkla ortak konutu terk ederek ailesinin yanında uzun süre kaldığı" vakıasına ilişkin dosya kapsamında bir delil bulunmadığı görülmüş olup bu eylemin kadına kusur olarak yüklenemeyeceği anlaşılmıştır. O halde tarafların gerçekleşen ve kabul edilen kusurlu davranışları birlikte değerlendirildiğinde, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğin ağır, kadın az kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Bu husus gözetilmeden hatalı değerlendirme sonucu tarafların boşanmaya sebebiyet veren olaylarda eşit kusurlu olduğunun kabulü doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.
3.4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 174 üncü maddesinin birinci fıkrasında mevcut ve beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz yada daha az kusurlu olan tarafın, kusurlu taraftan uygun bir tazminat isteyebileceği, aynı maddenin ikinci fıkrasında boşanmaya sebebiyet vermiş olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevî tazminat isteyebileceği öngörülmüştür. Yukarıdaki paragrafta açıklandığı üzere, evlilik birliğinin sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen kadının ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, erkeğin kusurlu eylemlerinin kadının kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği ve boşanma sonucu bu eşin, en azından diğerinin maddî desteğini yitirdiği anlaşılmıştır. O halde Mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddelerinde düzenlenen "hakkaniyet kuralları" da dikkate alınarak kadın yararına uygun miktarda maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi gerekirken, hatalı kusur belirlemesinin sonucu olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.
KARAR
Açıklanan sebeplerle;
1.Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının kusur belirlemesi ile davalı-davacı kadının maddî ve manevî tazminat talepleri yönünden KALDIRILMASINA,
2.İlk Derece Mahkemesi kararın kusur belirlemesi ile davalı-davacı kadının maddî ve manevî tazminat talepleri yönünden davalı-davacı kadın yararına BOZULMASINA,
3.Davalı-davacı kadın vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz eden kadına iadesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir suretinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,06.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Benzer Kararlar
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi — Barışma Sonrası Yeni Şiddet Davranışlarının Boşanmaya Etkisi
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi — Boşanmada İspatlanmayan Kusur ve Eşit Kusurun Tazminata Etkisi
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi — Boşanmada Daha Az Kusurlu Eşin Tazminat Talebi
İlgili Sayfalar
Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.
Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi
Esas No
2024/4028
Karar No
2025/1096
Karar Tarihi
6 Şubat 2025
Oy Durumu
Oy birliği
Resmî Kaynak
Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı
Hukuki Destek
Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu
Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.
Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara
İlgili Hukuk Alanları