MEDENİ USUL HUKUKU · TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ · ONAMA
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi — Temyizde Adli Yardım ile Ziynet Alacağının Kesinlik Sınırının Ayrılması
2025/10302 E., 2026/6129 K. · 3 Haziran 2026
İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 4 Kasım 2026
Kararın Özeti
Temyizde adli yardım kabul edilmesi, ziynet alacağının parasal kesinlik sınırını ortadan kaldırmadı. Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, başvuranın ödeme gücünü değerlendirerek yardım talebini uygun buldu. Buna rağmen reddedilen ziynet kısmı için dava tarihindeki sınırı esas alarak temyiz dilekçesini miktardan reddetti; diğer bölümleri onadı. Karar, adli yardım ile kanun yoluna başvuru koşullarının farklı olduğunu gösteriyor. Kaynakta geçen tarihsel parasal tutar, bugünkü bütün davalarda kullanılacak bir eşik olarak sunulmuyor.
Hukuki İlke
Adli yardım giderleri karşılayabilme durumuyla ilgilidir; bu dosyada yardım kabulü, ayrıca incelenen parasal temyiz koşulunun sağlandığı anlamına gelmemiştir.
Sonuç
Adli yardım talebi kabul edildi. Kadının reddedilen ziynet kısmına yönelik temyiz dilekçesi miktardan reddedildi; diğer temyize konu bölümler oy birliğiyle onandı.
Kararın Kapsamı
Ziynet talebinin temyize açık olup olmadığı, dosyaya uygulanan geçiş hükmü gereği davanın açıldığı 2020 yılındaki parasal sınırla incelendi. Adli yardıma izin verilmesi bu miktar koşulunu kaldırmadı. Başka bir dava için sınır ayrıca belirlenir.
İlgili Mevzuat
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu — m. 334, 336/3, 362, 366, 352/1-b, ek 1/2, 370/1
Adli yardım, parasal sınır ve kanun yolu sonucu.7550 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun — m. 20
Kaynakta uygulanan parasal sınır değişikliği.
Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.
Kararın Tam Metni
Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir. Resmî metindeki maskelemeler korunmuştur.
2. Hukuk Dairesi 2025/10302 E. , 2026/6129 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2023/1733 E., 2025/2264 K.
DAVA TÜRÜ : Boşanma ve Ziynet Alacağı
İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 10. Aile Mahkemesi
SAYISI : 2020/238 E., 2023/322 K.
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın vekili tarafından katılma talepli temyiz dilekçesinde reddine karar verilen ziynet eşyaları ile tazminatların miktarı yönünden; davalı erkek vekili tarafından ise kadının kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, iştirak nafakası ve kabul edilen tazminatlar, kabul edilen yoksulluk ve tedbir nafakası, kabul edilen ziynet eşyaları ve vekâlet ücreti yönünden; temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı kadın vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.
Adli yardım, temyiz yoluna başvuru sırasında talep edilmekle; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.
Adli yardım, 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.
Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.
1.Davacı kadın vekilinin reddine karar verilen ziynet alacağı talebi yönünden temyiz dilekçesinin değerlendirilmesinde;
Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.
04.06.2025 tarihinde yayımlanarak yayımı tarihinde yürürlüğe giren 7550 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 20. Maddesinde '' 12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun ek 1 inci maddesinin ikinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiş ve üçüncü fıkrası yürürlükten kaldırılmıştır.“(2) 200 üncü ve 201 inci maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında hukuki işlemin yapıldığı, 341 inci, 362 nci ve 369 uncu maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında davanın açıldığı tarihteki miktar esas alınır.” düzenlemesi yapılmıştır.
Buna göre; Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi kanunun yürürlüğe girdiği tarihten sonra olduğundan davanın açıldığı 2020 yılındaki temyiz kesinlik sınırı 72.070,00 TL olup, dosya içeriğine göre davacı kadının temyizine konu ziynet alacağı davasının reddedilen bölümünün, miktarı itibariyle 6100 sayılı Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca kesinlik sınırı altında kaldığı anlaşılmakla; davacı kadının ziynet alacağı davasının reddedilen kısmına yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.
2.Davalı erkeğin tüm, davacı kadının diğer yönlere ilişkin temyiz itirazlanın değerlendirilmesinde;
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR
Açıklanan sebeplerle;
1.Davacı kadın vekilinin ziynet alacağı davasının reddedilen kısmına yönelik temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,
2.Davalı erkek vekilinin tüm, davacı kadın vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, yatırılan harcın mahsubuna,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
03.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Benzer Kararlar
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi — Adli Yardımda Tanıkların Dinlenmesi
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi — Temyiz Harcı Ödenmeyince Başvurudan Vazgeçilmiş Sayılması
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi — İstinaf Edilmeyen Nafaka ve Ziynet Retlerinin Temyiz Edilememesi
Tüm Medeni Usul Hukuku Kararları ›
İlgili Sayfalar
Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.
Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi
İlgili Hukuk Dalı
Medeni Usul Hukuku
Esas No
2025/10302
Karar No
2026/6129
Karar Tarihi
3 Haziran 2026
Oy Durumu
Oy birliği
Resmî Kaynak
Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı
Hukuki Destek
Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu
Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.
Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara
İlgili Hukuk Alanları