top of page

Ana Sayfa › İçtihatlar

 

MEDENİ USUL HUKUKU  ·  KISMEN BOZMA / ONAMA  ·  TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi — Aynı Boşanma Dosyasında Ziynet Temyizinin Ayrı İncelenmesi

 

2025/1067 E., 2025/8073 K. · 30 Eylül 2025

 

İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 20 Kasım 2026

 

Kararın Özeti

 

Erkek, boşanma dosyasında kabul edilen ziynet alacağını ve reddedilen tazminat taleplerini temyiz etti. Yargıtay, ziynet tutarının o dosyada uygulanan temyiz kesinlik sınırının altında kaldığını belirledi ve bu başvuruyu miktardan reddetti. Boşanmaya ilişkin temyizi ise esastan inceledi. Tarafları eşit kusurlu gören değerlendirmeyi yerinde bulmadı ve kadının daha ağır kusurlu olduğu sonucuna vararak erkeğin maddi ve manevi tazminat talepleri yönünden hükmü bozdu.

 

Hukuki İlke

 

Birden fazla istem aynı boşanma dosyasında görülse de parasal kesinlik her temyize konu bölüm bakımından ayrı denetlenebilir. Bu kararda ziynet yönünden temyiz esastan incelenmedi.

 

Sonuç

 

Ziynet alacağı yönünden temyiz miktardan reddedildi. Kusur ve erkeğin reddedilen maddi ve manevi tazminat talepleri yönünden hüküm bozuldu. Diğer temyize konu bölümler onandı.

 

İlgili Mevzuat

 

  • 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu — m. 362, 370/1
    Kararda anılan

  • 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu — m. 4, 174/1-2
    Kararda anılan

  • 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu — m. 50, 51
    Kararda anılan

Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.

 

Kararın Tam Metni

 

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.

 

2. Hukuk Dairesi         2025/1067 E.  ,  2025/8073 K.


"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/206 E., 2024/668 K.

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma - Ziynet Alacağı

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ordu 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/991 E., 2024/184 K.


Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı- karşı davalı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi, reddedilen tazminatlar, çocuk için kabul edilen tedbir nafakası miktarı, iştirak nafakasına hükmedilmemesi ve artış oranı uygulanmaması, kabul edilen ziynet alacağı yönünden, davalı- karşı davacı kadın vekili tarafından ise kusur belirlemesi, reddedilen tazminatlar, velâyet, reddedilen yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmiş olup, kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;


1.Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve erkek vekilinin temyize konu ettiği ziynet alacağı miktarı, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca kesinlik sınırı olarak belirlenen 378.290,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla; erkek vekilinin ziynet alacağı davasına yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.


2.Davalı- karşı davacı kadın vekilinin tüm, davacı- karşı davalı erkek vekilinin reddedilen yön dışında diğer yönlerden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:


a.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı- karşı davacı kadın vekilinin tüm, davacı -karşı davalı erkek vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.


b.Somut uyuşmazlıkta her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesince boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu oldukları kabul edilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden, tarafların Bölge Adliye Mahkemesince kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışlarına göre evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda davalı- karşı davacı kadının, davacı- karşı davalı erkeğe nazaran daha ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Bu husus gözetilmeden yanılgılı değerlendirme sonucu tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.


c.4721 sayılı Türk Madeni Kanunu'nun 174 üncü maddesinin birinci fıkrasında mevcut veya beklenen menfaatleri boşanma yüzünden zedelenen kusursuz veya daha az kusurlu olan tarafın, kusurlu taraftan uygun bir maddî tazminat isteyebileceği, aynı maddenin ikinci fıkrasında boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olan diğer taraftan manevî tazminat olarak uygun miktarda bir para ödenmesini isteyebileceği öngörülmüştür. Yukarıda (2) numaralı paragrafta açıklandığı üzere, evlilik birliğinin sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen davacı- karşı davalı erkeğin ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, kadının kusurlu eylemlerinin erkeğin kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği ve boşanma sonucu bu eşin, en azından diğerinin maddî desteğini yitirdiği anlaşılmıştır. O halde, mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı, 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 inci ve 51 inci maddelerinde düzenlenen hakkaniyet kuralları da dikkate alınarak davacı- karşı davalı erkek yararına uygun miktarda maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi gerekirken, hatalı kusur belirlemesinin sonucu olarak yazılı şekilde isteğin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.


KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı- karşı davalı erkek vekilinin kabul edilen ziynet alacağı davasına yönelik temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,


2.Davalı- karşı davacı kadın vekilinin tüm, davacı- karşı davalı erkek vekilinin diğer hususlara yönelik temyizinin incelenmesine gelince;


a.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı- karşı davalı erkek yararına kusur belirlemesi ile reddedilen maddi ve manevi tazminat talepleri yönünden BOZULMASINA,


b.Davalı- karşı davacı kadın vekilinin tüm, davacı- karşı davalı erkek vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,


Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ..'e yükletilmesine,


Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden ..'a iadesine,


Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,


30.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Karar Künyesi

 

Mahkeme

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi

 

İlgili Hukuk Dalı

Medeni Usul Hukuku

 

Esas No

2025/1067

 

Karar No

2025/8073

 

Karar Tarihi

30 Eylül 2025

 

Oy Durumu

Oy birliği

 

Resmî Kaynak

Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı

 

Hukuki Destek

Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu

 

Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.

Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara

 

0552 725 25 18

WhatsApp ile Yazın

İletişim ve Yol Tarifi

 

İlgili Hukuk Alanları

Tüm Çalışma Alanları ›

bottom of page