top of page

Ana Sayfa › İçtihatlar

 

AİLE HUKUKU  ·  KISMEN BOZMA / ONAMA

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi
Eşini İzleyen ve Kısıtlayan Eşin Kusuru

 

2025/4495 E., 2026/2306 K. · 2 Mart 2026

 

İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 31 Ekim 2026

 

Kararın Özeti

 

Eşinin telefonuna gizlice izleme programı yükleyen, evin bir bölümünü ve aracı kullanmasını engelleyen eş, boşanmada daha ağır kusurlu sayılır mı? Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, bu davranışları ilgisizlik ve ortak giderlere katılmamakla birlikte erkeğe kusur olarak yükledi; kadının kıskançlık ve tartışma çıkarma gibi davranışlarıyla karşılaştırarak erkeği ağır kusurlu kabul etti. İlk derece mahkemesi tarafları eşit kusurlu saymış, bölge adliye mahkemesi de istinaf başvurularını esastan reddetmişti. Daire, istinaf kararını kusur ve kadının tazminat istekleri yönünden kaldırıp ilk derece kararını kadın yararına oy birliğiyle bozdu.

 

Hukuki İlke

 

Daire, bu dosyada erkeğin eşinin telefonuna gizlice izleme programı yüklemesini, evin bir bölümünü ve aracı kullanmasını engellemesini, ilgisizliğini, kıskançlığını, ortak giderlere katılmamasını ve öteki kusurlu davranışlarını, kadının kıskançlık ve tartışma çıkarma gibi davranışlarıyla birlikte tarttı; erkeği ağır kusurlu sayarak eşit kusur kabulünü hatalı buldu.

 

Sonuç

 

Daire, bölge adliye mahkemesi kararını kusur belirlemesi ile kadının reddedilen maddi ve manevi tazminat istekleri yönünden kadın yararına kaldırdı ve ilk derece mahkemesi kararını aynı yönlerden kadın yararına bozdu; erkeğin bütün, kadının öteki temyiz itirazlarını reddederek bozma dışında kalan bölümleri onadı. Karar oy birliğiyle verildi. Dosya ilk derece mahkemesine, kararın bir örneği bölge adliye mahkemesine gönderildi.

 

Kararın Dosyaya Etkisi

 

İlk derece mahkemesi, erkeğin ağır, kadının daha az kusurlu olduğunu esas alarak kadın yararına uygun maddi ve manevi tazminat belirleyecek. Tazminat miktarını Daire belirlemedi; tarafların boşanmasına ilişkin hükümler bozma dışında kaldı.

 

İlgili Mevzuat

 

  • 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu — m. 174/1, 174/2
    Daire, kadının daha az kusurlu olması nedeniyle maddi ve manevi tazminat koşullarının oluştuğunu bu fıkralara dayandırdı.

  • 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu — m. 4
    Daire, tazminatın belirlenmesinde hakkaniyet kuralının gözetilmesini bu maddeye dayandırdı.

  • 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu — m. 50, 51
    Daire, tazminatın belirlenmesinde gözetilecek hakkaniyet kurallarına bu maddelerle değindi.

  • 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu — m. 370/1
    Daire, bozma dışında kalan bölümleri bu hükme göre onadı.

Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.

 

Kararın Tam Metni

 

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.

 

2. Hukuk Dairesi 2025/4495 E. , 2026/2306 K.


"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/3246 E., 2025/714 K.

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Denizli 6. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2024/191 E., 2024/575 K.


Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın vekili tarafından duruşma istemli olarak erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri yönünden; davalı-davacı erkek vekili tarafından ise kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri yönünden temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 02.03.2026 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.


Belli edilen günde duruşmalı temyiz eden davacı-davalı ... vekili Avukat ... ve karşı taraf temyiz eden davalı-davacı ... vekili Avukat ... geldiler. Gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:


1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı- davacı erkek vekilinin tüm, davacı-davalı kadın vekilinin ise aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.


2.Taraflarca karşılıklı açılan boşanma davalarında, İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde verilen ilk kararda boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tarafların eşit kusurlu oldukları gerekçesiyle her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiş, karar taraf vekillerince istinaf edilmiş ve istinaf incelemesi yapan Bölge Adliye Mahkemesince verilen ilk kararda İlk Derece Mahkemesi tarafından taraflara yüklenen kusurlu davranışların nelerden ibaret olduğunun belirtilmediği, bu hali ile kararın denetime elverişli olmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına ve dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. Gönderme kararı sonrasında İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tarafların eşit kusurlu oldukları gerekçesiyle her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiş, karar taraf vekillerince istinaf edilmiş ve istinaf incelemesi yapan Bölge Adliye Mahkemesince taraf vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiş, karar, taraf vekillerince yukarıda belirtildiği üzere temyiz edilmiştir. Her ne kadar İlk Derece Mahkemesince tarafların eşit kusurlu oldukları belirtilmişse de kusur belirlemesinin hatalı yapıldığı, yapılan yargılama ve toplanan delillerden; erkeğin, sürekli olarak gece geç vakitlere kadar bilgisayar ve telefon başında vakit geçirdiği, yemeğini dahi dışarıdan söylediği, kadına ilgisiz olduğu, yaz tatillerini tek başına geçirdiği, ortak konutun giderlerine katkıda bulunmadığı, kadının önceki evliliğinden olan çocuğuna kötü davrandığı, mutfağa girmemesi için mutfağın kapısını kilitlediği, kadının telefonuna casus program yerleştirdiği, kadının kullanmaması için arabanın anahtarını sakladığı, kadını erkek olan akrabalarından kıskandığı, onlarla görüşmesini istemediği, kadının ise kıskanç olduğu, tarafların sokakta yanlarından kadın geçtiğinde kadının erkeğe "neden baktın" demek suretiyle tartışma çıkardığı, erkeğin önceki evliliğinden olan çocuğunu istemediği ve taraflara bu vakıaların kusur olarak yüklenmesi gerektiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu kusurlu davranışlara göre boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğin kadına nazaran ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Hal böyle iken Mahkemece bu husus gözetilmeden, yanılgılı değerlendirme sonucu boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.


3.4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 174 üncü maddesinin birinci fıkrasında mevcut ve beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz ya da daha az kusurlu olan tarafın, kusurlu taraftan uygun bir tazminat isteyebileceği, aynı maddenin ikinci fıkrasında boşanmaya sebebiyet vermiş olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevî tazminat isteyebileceği öngörülmüştür. Yukarıdaki paragrafta açıklandığı üzere, evlilik birliğinin sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen kadının ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, erkeğin kusurlu eylemlerinin kadının kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği ve boşanma sonucu bu eşin, en azından diğerinin maddî desteğini yitirdiği anlaşılmıştır. O halde, Mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddelerinde düzenlenen "hakkaniyet kuralları" da dikkate alınarak kadın yararına uygun miktarda maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi gerekirken, hatalı kusur belirlemesinin sonucu olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.


KARAR

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının kusur belirlemesi, davacı-davalı kadının maddî ve manevî tazminat talebinin reddi yönlerinden kadın yararına ORTADAN KALDIRILMASINA,


2.İlk Derece Mahkemesi kararının kusur belirlemesi, davacı- davalı kadının maddî ve manevî tazminat talebinin reddi yönlerinden kadın yararına BOZULMASINA,


3.Davalı-davacı erkek vekilinin tüm, davacı-davalı kadın vekilinin ise sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,


40.000,00 TL vekâlet ücretinin davalı-davacı ...'dan alınarak kendisini duruşmada vekil ile temsil ettiren davacı-davalı ... 'ya verilmesine,


Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz eden ...'e iadesine,


Aşağıda yazılı temyiz karar harcının temyiz eden ...'a yükletilmesine,


Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,


02.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

 

İlgili Hukuk Alanı

 

Tüm Aile Hukuku Kararları ›

 

İlgili Sayfalar

 

İçtihatlar

Boşanma ve Aile Hukuku

 

Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.

 

Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.

 

Karar Künyesi

 

Mahkeme

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi

 

Esas No

2025/4495

 

Karar No

2026/2306

 

Karar Tarihi

2 Mart 2026

 

Oy Durumu

Oy birliği

 

Resmî Kaynak

Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı

 

Hukuki Destek

Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu

 

Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.

Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara

 

0552 725 25 18

WhatsApp ile Yazın

İletişim ve Yol Tarifi

 

İlgili Hukuk Alanları

Boşanma ve Aile Hukuku

Tüm Çalışma Alanları ›

bottom of page