Yargıtay 2. Hukuk Dairesi
Karardan Sonra Tazminat İstememe Beyanı

Kararın Tam Metni

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2866 E., 2025/1163 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi, boşanma davasının kabulü, velâyet, nafakalar, kadın lehine hükmedilen maddî ve manevî tazminatlar yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle erkeğe yüklenen ''aşırı kıskançlık göstermek suretiyle ruhsal şiddet gösterdiği'' vakıasının ispat edilemediğinin, ispat edilemeyen vakıanın erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceğinin, yine erkeğe yüklenen '' davalının eviyle ve çocuklarıyla ilgilenmediği, eşi olan davacıya para bırakmadığı,ekonomik zorluk içinde oldukları , davalının bu yönden de evliliğin gereklerini yerine getirmediği'' vakıalarına kadın tarafından usulune uygun olarak dilekçeler teatisi aşamasında dayanılmadığının, dayanılmayan vakıaların erkeğe kusur olarak yüklenilmesinin mümkün olmadığının, Mahkemece belirlenen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışlara göre yine de boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğunun ve ortak çocuk ...'un temyiz incelemesi sırasında ergin olduğunun anlaşılmasına göre, davalı erkek vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davalı erkeğin kadın lehine hükmedilen maddî ve manevî tazminatlara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesince verilen karar sonrası 25.04.2022 tarihinde davacı kadın tarafından ''18.04.2022 tarihinde boşanma kararı verilmiştir. Karşı taraftan hiçbir şekilde mal mülk tazminat talep etmiyorum'' şeklinde sunulan dilekçe nedeniyle kadının beyanlarının alınıp tazminatlar konusunda bir karar verilmesi gerekirken istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi hatalı olup karar bozmayı gerektirmiştir.

3.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlı olup talepten fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre talep sonucundan daha azına karar verebilir. Kadın dava dilekçesinde çocuk için aylık 300,00 TL tedbir ve iştirak, kendisi için aylık 500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası talep etmiş olup İlk Derece Mahkemesince talep aşılarak çocuk için aylık 500,00 TL iştirak nafakasına ve kadın için aylık 600,00 TL yoksulluk nafakasına hükmedilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

KARAR

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının maddî ve manevî tazminatlar, iştirak ve yoksulluk nafakaları yönünden ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının hükmedilen maddî ve manevî tazminatlar, iştirak ve yoksulluk nafakaları yönlerinden BOZULMASINA, maddî ve manevî tazminatlara yönelik sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

3.Davalı erkek vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Temyiz peşin harcının istek halinde yatırana iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.