MEDENİ USUL HUKUKU · TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi — Konutun Eşe Özgülenmesi Tedbirinde Temyiz Yolu
2025/7698 E., 2026/2020 K. · 23 Şubat 2026
İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 19 Kasım 2026
Kararın Özeti
Devam eden boşanma davasında ilk derece mahkemesi, ara kararla ortak konutun kadına ve ortak çocuklara özgülenmesine karar verdi. Erkeğin bu geçici önleme itirazı reddedildi; istinaf başvurusu, ara karara karşı istinaf yolu açık olmadığı gerekçesiyle ek kararla geri çevrildi. Bölge adliye mahkemesi ek kararı kaldırıp istinaf başvurusunu reddetti ve temyiz yolunu açık gösterdi. Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, bölge adliye mahkemelerinin geçici hukuki korumalar hakkındaki kararlarının kesin olduğunu, temyiz edilemeyeceğini belirterek erkeğin temyiz dilekçesini reddetti.
Hukuki İlke
Bölge adliye mahkemelerinin geçici hukuki korumalar hakkında verdikleri kararlar, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca kesindir ve temyiz edilemez. Bu dosyada Daire, bölge adliye mahkemesi kararında temyiz yolunun açık gösterilmiş olmasına rağmen, ortak konutun özgülenmesine ilişkin tedbir niteliğindeki karara yönelik temyiz dilekçesini reddetmiştir.
Sonuç
Davalı-karşı davacı erkek vekilinin, ortak konutun kadına ve ortak çocuklara özgülenmesine ilişkin karara yönelik temyiz dilekçesi, kararın kesin nitelikte olması nedeniyle oy birliğiyle reddedildi.
İlgili Mevzuat
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu — m. 362/1-f
Bölge adliye mahkemelerinin geçici hukuki korumalar hakkındaki kararlarının temyiz edilememesi
Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.
Kararın Tam Metni
Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.
2. Hukuk Dairesi 2025/7698 E. , 2026/2020 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2025/... E., 2025/1096 K.
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı karşı davacı erkek vekili tarafından müşterek konutun kadına ve ortak çocuklara özgülenmesine dair verilen geçici hukuki koruma tedbiri yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;
Taraflar arasındaki devam eden boşanma davasından dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 169 uncu maddesi gereğince müşterek konutun kadına ve ortak çocuklara özgülenmesine dair tensip ile ara karar verilmiş, bu geçici önlem niteliğindeki karara yönelik davalı karşı davacı erkek vekili tarafından itiraz edilmiştir. Erkeğin itirazı üzerine mahkemece, itirazın reddine karar verilmiş ve bu karara yönelik olarak olarak erkek tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. İlk Derece Mahkemesince verilen ara karara yönelik istinaf kanun yolu açık olmadığı için ek karar ile istinaf başvurusunun reddine dair karar verilmiş ve bu ek karara karşı davalı karşı davacı erkek vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
Ek kararın davalı karşı davacı erkek vekili tarafından istinafı üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince ek kararın kaldırılarak, istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı karşı davacı erkek vekili tarafından yukarıda belirtildiği şekilde temyiz edilmiştir.
Somut olayda, her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesince temyiz kanun yolu açık olacak şekilde karar verilmiş ise de; Bölge Adliye Mahkemelerinin, geçici hukuki korumalar hakkında verdikleri kararları 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca kesin nitelikte olup temyiz edilemeyen kararlardandır. Davalı karşı davacı erkek vekilinin müşterek konutun kadına ve ortak çocuklara özgülenmesine dair tedbir niteliğinde verilen kararına yönelik temyiz dilekçesinin 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca reddine karar vermek gerekmiştir.
KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Davalı karşı davacı erkek vekilinin müşterek konutun kadına ve ortak çocuklara özgülenmesine dair verilen karara yönelik temyiz dilekçesinin REDDİNE,
Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
23.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Benzer Kararlar
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi — Velayetin Değiştirilmesinde Kesin Karar
Tüm Medeni Usul Hukuku Kararları ›
İlgili Sayfalar
Boşanma Davasında Tedbir Kararlarına Karşı Başvuru Yolları
Boşanma Davasında Ortak Konutun Eşe Tahsisi
Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.
Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi
İlgili Hukuk Dalı
Medeni Usul Hukuku
Esas No
2025/7698
Karar No
2026/2020
Karar Tarihi
23 Şubat 2026
Oy Durumu
Oybirliği
Resmî Kaynak
Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı
Hukuki Destek
Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu
Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.
Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara
İlgili Hukuk Alanları