top of page

Ana Sayfa › İçtihatlar

 

MEDENİ USUL HUKUKU  ·  TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi — Konutun Eşe Özgülenmesi Tedbirinde Temyiz Yolu

 

2025/7698 E., 2026/2020 K. · 23 Şubat 2026

 

İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 19 Kasım 2026

 

Kararın Özeti

 

Devam eden boşanma davasında ilk derece mahkemesi, ara kararla ortak konutun kadına ve ortak çocuklara özgülenmesine karar verdi. Erkeğin bu geçici önleme itirazı reddedildi; istinaf başvurusu, ara karara karşı istinaf yolu açık olmadığı gerekçesiyle ek kararla geri çevrildi. Bölge adliye mahkemesi ek kararı kaldırıp istinaf başvurusunu reddetti ve temyiz yolunu açık gösterdi. Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, bölge adliye mahkemelerinin geçici hukuki korumalar hakkındaki kararlarının kesin olduğunu, temyiz edilemeyeceğini belirterek erkeğin temyiz dilekçesini reddetti.

 

Hukuki İlke

 

Bölge adliye mahkemelerinin geçici hukuki korumalar hakkında verdikleri kararlar, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca kesindir ve temyiz edilemez. Bu dosyada Daire, bölge adliye mahkemesi kararında temyiz yolunun açık gösterilmiş olmasına rağmen, ortak konutun özgülenmesine ilişkin tedbir niteliğindeki karara yönelik temyiz dilekçesini reddetmiştir.

 

Sonuç

 

Davalı-karşı davacı erkek vekilinin, ortak konutun kadına ve ortak çocuklara özgülenmesine ilişkin karara yönelik temyiz dilekçesi, kararın kesin nitelikte olması nedeniyle oy birliğiyle reddedildi.

 

İlgili Mevzuat

 

  • 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu — m. 362/1-f
    Bölge adliye mahkemelerinin geçici hukuki korumalar hakkındaki kararlarının temyiz edilememesi

Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.

 

Kararın Tam Metni

 

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.

 

2. Hukuk Dairesi         2025/7698 E.  ,  2026/2020 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2025/... E., 2025/1096 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı karşı davacı erkek vekili tarafından müşterek konutun kadına ve ortak çocuklara özgülenmesine dair verilen geçici hukuki koruma tedbiri yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

Taraflar arasındaki devam eden boşanma davasından dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 169 uncu maddesi gereğince müşterek konutun kadına ve ortak çocuklara özgülenmesine dair tensip ile ara karar verilmiş, bu geçici önlem niteliğindeki karara yönelik davalı karşı davacı erkek vekili tarafından itiraz edilmiştir. Erkeğin itirazı üzerine mahkemece, itirazın reddine karar verilmiş ve bu karara yönelik olarak olarak erkek tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. İlk Derece Mahkemesince verilen ara karara yönelik istinaf kanun yolu açık olmadığı için ek karar ile istinaf başvurusunun reddine dair karar verilmiş ve bu ek karara karşı davalı karşı davacı erkek vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Ek kararın davalı karşı davacı erkek vekili tarafından istinafı üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince ek kararın kaldırılarak, istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı karşı davacı erkek vekili tarafından yukarıda belirtildiği şekilde temyiz edilmiştir.

Somut olayda, her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesince temyiz kanun yolu açık olacak şekilde karar verilmiş ise de; Bölge Adliye Mahkemelerinin, geçici hukuki korumalar hakkında verdikleri kararları 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca kesin nitelikte olup temyiz edilemeyen kararlardandır. Davalı karşı davacı erkek vekilinin müşterek konutun kadına ve ortak çocuklara özgülenmesine dair tedbir niteliğinde verilen kararına yönelik temyiz dilekçesinin 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca reddine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı karşı davacı erkek vekilinin müşterek konutun kadına ve ortak çocuklara özgülenmesine dair verilen karara yönelik temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

 

Benzer Kararlar

 

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi — Velayetin Değiştirilmesinde Kesin Karar

Tüm Medeni Usul Hukuku Kararları ›

 

İlgili Sayfalar

 

Boşanma Davasında Tedbir Kararlarına Karşı Başvuru Yolları

Boşanma Davasında Ortak Konutun Eşe Tahsisi

 

Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.

 

Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.

 

Karar Künyesi

 

Mahkeme

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi

 

İlgili Hukuk Dalı

Medeni Usul Hukuku

 

Esas No

2025/7698

 

Karar No

2026/2020

 

Karar Tarihi

23 Şubat 2026

 

Oy Durumu

Oybirliği

 

Resmî Kaynak

Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı

 

Hukuki Destek

Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu

 

Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.

Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara

 

0552 725 25 18

WhatsApp ile Yazın

İletişim ve Yol Tarifi

 

İlgili Hukuk Alanları

Tüm Çalışma Alanları ›

bottom of page