MEDENİ USUL HUKUKU · ONAMA
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi — Belirsiz Alacakta Miktar Kesinliği ve Ek Karar
2025/9675 E., 2026/7102 K. · 24 Haziran 2026
İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 10 Kasım 2026
Kararın Özeti
Mal rejimi tasfiyesi davası, alacak hesaplanmadan dava şartı nedeniyle reddedildi. Bölge adliye mahkemesi daha sonra kararın parasal sınırın altında kaldığını belirterek temyiz başvurusunu da reddetti. Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, belirsiz alacak davasında bilirkişi incelemesi yapılmadığını ve gerçek tutarın belirlenmediğini gözeterek bu ek kararı kaldırdı. Ardından asıl kararı inceleyip onadı. Böylece temyiz yolunun açılması, tasfiye alacağı isteminin kabul edilmesi sonucunu doğurmadı.
Hukuki İlke
Daire, bu tasfiye davasında gerçek alacak belirlenmeden temyizin parasal sınırdan reddini uygun bulmadı. Ek kararı kaldırdıktan sonra asıl hükmü inceleyip onadı.
Sonuç
Temyiz başvurusunu parasal kesinlik nedeniyle reddeden ek karar kaldırıldı; bölge adliye mahkemesinin asıl kararı oy birliğiyle onandı.
Kararın Dosyaya Etkisi
Dosyada asıl hükmü kaldırıp yeni bir tasfiye hesabı yapılmasını isteyen bozma yoktur. Temyizi kapatan ek karar ortadan kaldırıldıktan sonra asıl karar onandı.
Kararın Kapsamı
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun belirsiz alacak davasını düzenleyen 107. maddesi, 31.07.2026 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 7589 sayılı Kanunun 19. maddesiyle yürürlükten kaldırılmıştır. Aynı Kanunun geçici 1. maddesinin 10. fıkrasına göre bu hüküm, kaldırma tarihinden önce açılan davalarda uygulanmaya devam eder; Kanunun 20. maddesiyle 109. maddeye, kısmi davada talebin bir defaya mahsus artırılmasına ilişkin dördüncü fıkra eklenmiştir.
İlgili Mevzuat
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu — m. 362, 370/1
Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.
Kararın Tam Metni
Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir. Resmî metindeki maskelemeler korunmuştur.
2. Hukuk Dairesi 2025/9675 E. , 2026/7102 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2025/1407 E., 2025/1276 K.
DAVA TÜRÜ : Mal Rejiminin Tasfiyesi
İLK DERECE MAHKEMESİ : Kelkit Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
SAYISI : 2023/173 E., 2025/203 K.
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek vekili tarafından ek karar ve asıl karar yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
1.Davacının 02.10.2025 tarihli Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Taraflar arasındaki mal rejiminin tasfiyesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının vekalet ücreti yönünden kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince 02.10.2025 tarihli ek karar ile ilamın miktar itibariyle temyizi kabil nitelikte olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz başvurusunun reddine karar verilmiştir.
Dosya içeriğine göre, davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı, davanın dava şartı yokluğu sebebiyle reddedilmesi sebebiyle yargılamada bilirkişi raporu alınmadığı, ıslah yapılmadığı, dolayısıyla alacak miktarının belirlenmediği anlaşılmakla kararın miktar itibariyle kesinlik sınırının altında kaldığından söz edilemeyeceği anlaşılmakla temyiz isteminin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesine aykırı olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda temyiz dilekçesinin kesinlik sebebiyle reddine ilişkin ek kararın hatalı olduğu anlaşılmakla; 02.10.2025 tarihli ek kararın bozularak ortadan kaldırılması gerekmiştir.
2.Davacı vekilinin asıl karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR
Açıklanan sebeplerle;
1.Bölge Adliye Mahkemesince verilen 02.10.2025 tarihli ek kararın ORTADAN KALDIRILMASINA,
2.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesinin asıl kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, yatırılan harcın mahsubuna,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
24.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Karşılaştırmalı Okuma
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu — Birlikte İstenen Tazminatlarda Temyiz Sınırı
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi — Emekli Maaşı Blokesinde Parasal Temyiz Sınırı
Tüm Medeni Usul Hukuku Kararları ›
Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.
Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi
İlgili Hukuk Dalı
Medeni Usul Hukuku
Esas No
2025/9675
Karar No
2026/7102
Karar Tarihi
24 Haziran 2026
Oy Durumu
Oy birliği
Resmî Kaynak
Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı
Hukuki Destek
Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu
Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.
Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara
İlgili Hukuk Alanları