top of page

Ana Sayfa › İçtihatlar

 

AİLE HUKUKU  ·  KISMEN BOZMA / ONAMA  ·  TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi — Rahatsızlığı Olan Eş ve Çocukla İlgilenmemenin Kusur Dengesine Etkisi

 

2025/9748 E., 2026/5897 K. · 2 Haziran 2026

 

İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 4 Kasım 2026

 

Kararın Özeti

 

Rahatsızlığı bulunan eşi ve çocuğu istememe, ayrılık sonrasında çocukla ilgilenmeme ve diğer olaylar birlikte değerlendirilerek erkek daha ağır kusurlu bulundu. Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, eşit kusur kabulünü ve bu nedenle kadının tazminat taleplerinin reddini bozdu. İştirak nafakasını da yetersiz gördü. Ziynet temyizi ise parasal sınır nedeniyle reddedildi; diğer bölümler onandı. Kadının da kanıtlanan davranışları değerlendirmede kaldığından karar, tamamen kusursuz olduğu kabulüne dayanmıyor.

 

Hukuki İlke

 

Karşılıklı kusurların varlığı eşitlik anlamına gelmez; bu dosyada eş ve çocukla ilgili yükümlülüklerin ihlali diğer davranışlarla birlikte erkeğin ağır kusurlu bulunmasını gerektirmiştir.

 

Sonuç

 

Ziynet alacağına yönelik temyiz dilekçesi miktardan reddedildi; kusur, reddedilen tazminatlar ve iştirak nafakası miktarı yönünden kadın yararına bozma, diğer bölümler yönünden onama kararı verildi.

 

İlgili Mevzuat

 

  • 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu — m. 4, 174/1, 174/2
    Hakkaniyet ve tazminat.

  • 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu — m. 50, 51
    Tazminat miktarı.

  • 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu — m. 362, 366, 352/1-b, 370/1
    Temyiz sınırı ve onama.

Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.

 

Kararın Tam Metni

 

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir. Resmî metindeki maskelemeler korunmuştur.

 

2. Hukuk Dairesi 2025/9748 E. , 2026/5897 K.


"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1789 E., 2025/2352 K.

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma-Ziynet Alacağı

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ceyhan 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/697 E., 2023/224 K.


Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın vekili tarafından asıl davanın kabulü, kusur belirlemesi, maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddi, iştirak nafakasının miktarı, aleyhe hükmedilen vekâlet ücreti ve reddedilen ziynet alacağı talebi yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;


1.Davalı-karşı davacı kadının ziynet alacağı davasının reddi yönünden temyiz dilekçesinin incelenmesinde;

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Dosya içeriğine göre reddedilen ve temyize konu edilen toplam ziynet alacağı miktarı dava tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 78.630,00 TL'nin altında kalmaktadır. Bu nedenle davalı-karşı davacı kadın vekilinin reddedilen ziynet alacağı davasına yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.


2.Davalı-karşı davacı kadın vekilinin reddedilen yön dışında diğer yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

a.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı-karşı davacı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.


b. Her ne kadar İlk Derece Mahkemesince, "kadının erkeğe hakaret ettiği, izne gelinen sürelerde sürekli kendi ailesinin yanında kalarak eşinin ailesini ziyaret etmekten kaçındığı, doğum olduğu gün oda süslerini toplattırarak eşi ve ailesini istemediğini söylediği; ... ise kadına ailesi yanında kadının göz rahatsızlığı bulunduğundan "kızınıza da çocuğa da bakamam" diyerek eşini ve çocuğunu istemediği, ... babasının sürekli taraflardan para istemesi nedeni ile aralarından anlaşmazlık çıktığı, evden ayrıldıktan sonra çocuğum bakımı ile ilgilenmediği" böylece boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğu kabul edilmiş ise de mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışlara göre boşanmaya neden olan olaylarda ... kadına nazaran daha ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Bu husus gözetilmeden yanılgılı kusur belirlemesi ve değerlendirme sonucu tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.


c. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 174 üncü maddesinin birinci fıkrasında mevcut ve beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz yada daha az kusurlu olan tarafın, kusurlu taraftan uygun bir tazminat isteyebileceği, aynı maddenin ikinci fıkrasında boşanmaya sebebiyet vermiş olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevî tazminat isteyebileceği öngörülmüştür. Yukarıda (2-b) numaralı paragrafta açıklandığı üzere, evlilik birliğinin sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen davalı-karşı davacı kadının ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, ... kusurlu eylemlerinin kadının kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği ve boşanma sonucu bu eşin, en azından diğerinin maddî desteğini yitirdiği anlaşılmıştır. O halde, Mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddelerinde düzenlenen "hakkaniyet kuralları" da dikkate alınarak davalı-karşı davacı kadın yararına uygun miktarda maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi gerekirken, hatalı kusur belirlemesinin sonucu olarak yazılı şekilde isteğin reddi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

d.Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre velâyeti anneye verilen ortak çocuk yararına hükmedilen iştirak nafakası azdır. Mahkemece, 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı görülmüş ve bozmayı gerektirmiştir.


KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı-karşı davacı kadının ziynet alacağı davasına yönelik temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

2.Davalı-karşı davacı kadının diğer temyiz itirazları yönünden;

a. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri ve iştirak nafakasının miktarı yönünden kadın yararına ORTADAN KALDIRILMASINA,

b. İlk Derece Mahkemesi kararının kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri ve iştirak nafakasının miktarı yönünden kadın yararına BOZULMASINA,

c. Davalı-karşı davacı kadının sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmanın kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

 

Benzer Kararlar

 

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi — Hastalıkta Desteksizlik ve Boşanma Tazminatında Faiz Talebi

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi — Hasta Eşle İlgilenmeme ve Küçümsemede Kusur Dengesi

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi — Boşanmada Daha Az Kusurlu Eşin Tazminat Talebi

Tüm Aile Hukuku Kararları ›

 

İlgili Sayfalar

 

İçtihatlar

Boşanma ve Aile Hukuku

 

Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.

 

Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.

 

Karar Künyesi

 

Mahkeme

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi

 

Esas No

2025/9748

 

Karar No

2026/5897

 

Karar Tarihi

2 Haziran 2026

 

Oy Durumu

Oy birliği

 

Resmî Kaynak

Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı

 

Hukuki Destek

Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu

 

Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.

Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara

 

0552 725 25 18

WhatsApp ile Yazın

İletişim ve Yol Tarifi

 

İlgili Hukuk Alanları

Boşanma ve Aile Hukuku

Tüm Çalışma Alanları ›

bottom of page