top of page

Ana Sayfa › İçtihatlar

 

MEDENİ USUL HUKUKU  ·  KISMEN BOZMA / ONAMA

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2025/9855 E., 2026/3241 K. — Ölümle Konusuz Kalan Boşanma Davasında Mirasçıların Vekâlet Ücreti

 

2025/9855 E., 2026/3241 K. · 26 Mart 2026

 

İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 4 Kasım 2026

 

Kararın Özeti

 

Boşanma kararı kesinleşmeden erkeğin ölmesi üzerine dava konusuz kaldı. Mirasçılar, kendilerine yapılan tebligata rağmen kusur tespiti için davayı sürdürmedi; mahkeme buna karşın onları kadının vekâlet ücretinden sorumlu tuttu. Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, mirasçıların kanuni devam hakkını kullanmamalarının aleyhlerine yorumlanamayacağını belirtti. Vekâlet ücretine ilişkin bölüm mirasçılar yararına bozuldu, diğer temyiz bölümleri onandı. İnceleme, bu dosyadaki takip etmeme olgusuna dayanıyor; bütün mirasçılar için genel bir gider bağışıklığı getirmiyor.

 

Hukuki İlke

 

Mirasçıların ölümle konusuz kalan boşanma davasında kusur tespiti için devam hakkını kullanmaması tek başına aleyhlerine vekâlet ücreti gerekçesi yapılamaz.

 

Sonuç

 

Mirasçılar aleyhine hükmedilen vekâlet ücreti yönünden bozma; diğer temyize konu bölümler yönünden onama kararı verildi.

 

İlgili Mevzuat

 

  • 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu — m. 181/2

Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.

 

Kararın Tam Metni

 

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir. Resmî metindeki maskelemeler korunmuştur.

 

2. Hukuk Dairesi 2025/9855 E. , 2026/3241 K.


"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ:Aile Mahkemesi

SAYISI: 2023/960 E., 2025/327 K.

DAVA TÜRÜ: Boşanma


Taraflar arasında görülen ve istinaf incelemesinden geçen davanın bozma sonrası yapılan muhakemesi sonunda İlk Derece Mahkemesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek mirasçısı vekili tarafından kusur belirlemesi ve aleyhlerine hükmedilen vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:


1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı erkek mirasçısı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.


2.Eldeki dava, evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayalı olarak boşanma ve fer’îleri talebiyle davacı kadın tarafından açılmış olup, yapılan yargılama sonucunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiş, kararın davalı erkek tarafından tamamı yönünden istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davalı erkeğin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek tarafından tamamı yönünden temyiz edilmiş, kararın davalı erkek tarafından temyiz edilmesinden sonra dosya temyiz incelemesinde iken davalı erkek 20.04.2023 tarihinde vefat etmiştir. Dairemizin 22.11.2023 tarihli kararı ile; nüfus kaydına göre, davalı erkeğin boşanma kararı verilmesinden sonra, hüküm henüz kesinleşmeden 20.04.2023 tarihinde öldüğü, bu halde evlilik birliğinin ölümle sona erdiği, boşanma davasının konusuz kaldığı anlaşılmakla bu husus gözetilerek bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Bozma kararı üzerine bozmaya uyan İlk Derece Mahkemesince davalı erkek mirasçılarına usulüne uygun davetiye tebliğleri yapılmasına rağmen mirasçıların davayı takip etmedikleri anlaşılmıştır. Mahkemece; davalının boşanma hükmü kesinleşmeden vefat ettiği, boşanma davası kesinleşmeden eşlerden birinin ölmesi halinde evlilik birliğinin ölümle sona ermiş olduğu, davalı mirasçılarının da davayı takip etmedikleri belirtilerek evlilik birliğinin ölümle sona ermesi nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, A.A.Ü.T gereğince 30.000 TL maktu vekalet ücretinin davalı mirasçılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı kadına ödenmesine karar verilmiştir. Hüküm davalı erkek mirasçısı vekili tarafından yukarıda sınırlandırıldığı şekilde temyiz edilmiştir.


Ölüm nedeniyle boşanma davasının konusuz kaldığı ve dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği durumlarda her ne kadar davanın açıldığı tarihteki haklılık durumu nazara alınarak, yargılama harç ve giderleri ile vekalet ücretine karar verilmesi gerekir ise de 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 181/2 maddesi gereğince mirasçıların kusur tespiti yönünden davaya devam etme yönündeki haklarını kullanmamaları mirasçılar aleyhine yorumlanamaz. Hal böyle iken davayı takip etmeyen davalı mirasçıları aleyhine vekalet ücretine hükmedilemeyeceğinden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.


KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının davacı kadın lehine hükmedilen vekalet ücreti yönünden davalı erkek mirasçıları yararına BOZULMASINA,


2.Erkek mirasçısı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ONANMASINA,


Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz edene iadesine,


Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,


26.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

 

Benzer Kararlar

 

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi — Ölüm Sonrası Kusur Tespiti ve Giderler

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi: Eşin Ölümü ve Boşanma Tazminatı

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2025/10341 E., 2026/5797 K. — Eşin Ölümü Sonrası Kusur Tespitinde Davaların Birleştirilmesi

Tüm Medeni Usul Hukuku Kararları ›

 

İlgili Sayfalar

 

İçtihatlar

 

Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.

 

Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.

 

Karar Künyesi

 

Mahkeme

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi

 

İlgili Hukuk Dalı

Medeni Usul Hukuku

 

Esas No

2025/9855

 

Karar No

2026/3241

 

Karar Tarihi

26 Mart 2026

 

Resmî Kaynak

Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı

 

Hukuki Destek

Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu

 

Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.

Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara

 

0552 725 25 18

WhatsApp ile Yazın

İletişim ve Yol Tarifi

 

İlgili Hukuk Alanları

Tüm Çalışma Alanları ›

bottom of page