top of page

Ana Sayfa › İçtihatlar

 

AİLE HUKUKU  ·  KISMEN BOZMA / ONAMA

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2026/1444 E., 2026/7357 K. — Boşanmada Kusur ile Tazminat ve Nafaka Miktarlarının Değerlendirilmesi

 

2026/1444 E., 2026/7357 K. · 29 Haziran 2026

 

İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 4 Kasım 2026

 

Kararın Özeti

 

Boşanma davasında tazminat ve nafaka tutarları belirlenirken tarafların ekonomik durumu, paranın alım gücü ve ilgili talebin koşulları birlikte değerlendirildi. Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, erkeğin ailesinin müdahalesine sessiz kalmasını ve konutun manevi bağımsızlığını sağlamamasını da kusur değerlendirmesine kattı. Kadına yüklenen kanıtlanmamış davranışları ayırdı. Kadın lehine tazminatlar ile yoksulluk ve çocukların iştirak nafakalarını yetersiz bularak bu miktarlar yönünden bozma, diğer bölümler yönünden onama kararı verdi.

 

Hukuki İlke

 

Tazminat ve nafaka miktarları kendi hukuki koşulları ve somut ekonomik durum gözetilerek belirlenmeli; ispatlanmamış davranışlar kusur olarak yüklenmemelidir.

 

Sonuç

 

Tazminatlar, yoksulluk nafakası ve iştirak nafakası miktarları yönünden ilk derece kararı bozuldu; bozma dışında kalan temyize konu bölümler onandı.

 

İlgili Mevzuat

 

  • 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu — m. 4, 174/1, 174/2

  • 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu — m. 50, 51

  • 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu — m. 175

  • 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu — m. 370/1

Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.

 

Kararın Tam Metni

 

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir. Resmî metindeki maskelemeler korunmuştur.

 

2. Hukuk Dairesi 2026/1444 E. , 2026/7357 K.


"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1377 E., 2025/1555 K.

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara Batı 3. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/269 E., 2024/306 K.


Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı- karşı davalı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi, karşı davanın kabulü, hükmedilen tazminat ve nafaka miktarları yönünden; davalı- karşı davacı erkek vekili tarafından ise kusur belirlemesi, hükmedilen tazminatlar yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:


1.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle gerçekleşen ve İlk Derece Mahkemesince belirlenen kusurlar yanında erkeğin ''konutun manevi bağımsızlığını temin etmediğinin ve ailesinin evlilik birliğine müdahalesine sessiz kaldığının '' tanık beyanları ile ispat edildiğinin ve erkeğe kusur olarak yüklenmesi gerektiğinin, kadına her ne kadar '' aşırı kıskanç tavırlarının olduğu '' vakıası kusur olarak yüklenmiş ise de kusurun sabit olmadığı gibi özellikle erkeğe yüklenen güven sarsıcı davranış nazara alındığında söylemlerin aşırı kıskançlık boyutunda olmadığının, yine kadına yüklenen '' yaptığı işten dolayı kocasını hor gördüğü '' vakıasına yönelik dinlenen tanık beyanlarının duyuma dayalı olduğunun, bu nedenle bu vakıanın ispat edilemediğinin, ispat edilemeyen bu vakıaların kadına kusur olarak yüklenemeyeceğinin, yine de sonuç itibariyle boşanmaya neden olan olaylarda erkeğin daha ağır kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre, usul ve kanuna uygun olup davalı- karşı davacı erkek vekilinin tüm, davacı- karşı davalı kadın vekilinin ise aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.


2.Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında kadın yararına hükmolunan maddî ve manevî tazminat azdır. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi hükümleri nazara alınarak, daha uygun miktarda maddî ve manevî tazminat takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.


3.Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre ortak çocuklar yararına hükmedilen iştirak nafakası azdır. Mahkemece, 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı görülmüş ve bozmayı gerektirmiştir.


4.Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre kadın lehine takdir edilen yoksulluk nafakası azdır. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak 4721 sayılı Kanun'un 175 inci maddesi gereğince daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu husus gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.


KARAR

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının maddi ve manevi tazminatların miktarı, yoksulluk nafakası miktarı ve iştirak nafakası miktarı yönünden kadın yararına ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının maddi ve manevi tazminatların miktarı, yoksulluk nafakası miktarı ve iştirak nafakası miktarı yönünden BOZULMASINA,

3.Davalı- karşı davacı erkek vekilinin tüm, davacı- karşı davalı kadın vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz eden ...'e iadesine,

Aşağıda yazılı temyiz karar harcının temyiz eden ...'a yükletilmesine, yatırılan harcın mahsubuna,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

 

Benzer Kararlar

 

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi — Boşanmada İspatlanmayan Kusur ve Eşit Kusurun Tazminata Etkisi

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi — Boşanmada Maddi Tazminat ve İştirak Nafakasının Yeterliliği

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi — Bozma Sonrası Tazminat ve Yoksulluk Nafakası Miktarı

Tüm Aile Hukuku Kararları ›

 

İlgili Sayfalar

 

İçtihatlar

 

Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.

 

Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.

 

Karar Künyesi

 

Mahkeme

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi

 

Esas No

2026/1444

 

Karar No

2026/7357

 

Karar Tarihi

29 Haziran 2026

 

Resmî Kaynak

Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı

 

Hukuki Destek

Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu

 

Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.

Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara

 

0552 725 25 18

WhatsApp ile Yazın

İletişim ve Yol Tarifi

 

İlgili Hukuk Alanları

Boşanma ve Aile Hukuku

Tüm Çalışma Alanları ›

bottom of page