AİLE HUKUKU · BOZMA

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi
Ziynet Davasında Aynen İade ve Bedel

2026/497 E., 2026/2209 K. · 26 Şubat 2026

İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 31 Ekim 2026

Kararın Özeti

Ziynetlerin aynen, bu mümkün olmazsa bedelinin iadesi istenen davada mahkeme yalnız aynen iadeye karar verebilir mi? Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, kadının talebinin aynen iade, olmadığı takdirde bedel iadesi biçiminde olduğunu belirterek hükmün de bu yönde kurulması gerektiğini kabul etti. Bölge adliye mahkemesi ziynetlerin yalnız aynen iadesine hükmetmiş, erkeğin temyiz dilekçesini de kararın kesin olduğu gerekçesiyle ek kararla reddetmişti. Daire, temyize konu miktara göre kararın kesin sayılamayacağını belirterek ek kararı kaldırdı ve kararı erkek yararına oy birliğiyle bozdu.

Hukuki İlke

Daire, ziynetlerin aynen, bu mümkün olmazsa bedelinin iadesinin istendiği bu dosyada hükmün de talebe uygun olarak aynen iade, olmadığı takdirde bedel iadesi biçiminde kurulması gerektiğini kabul etti ve yalnız aynen iadeye hükmedilmesini hatalı buldu.

Sonuç

Daire, bölge adliye mahkemesinin erkeğin temyiz dilekçesini kesinlik nedeniyle reddeden ek kararını kaldırdı ve bölge adliye mahkemesi kararını davalı erkek yararına bozdu. Karar oy birliğiyle verildi. Dosya kararı veren bölge adliye mahkemesine gönderildi.

Kararın Dosyaya Etkisi

Bölge adliye mahkemesi, ziynetler hakkındaki hükmü kadının talebine uygun olarak aynen iade, bu olmazsa bedel iadesi biçiminde yeniden kuracak. Daire ziynetlerin varlığı ve miktarı hakkında ayrıca bir değerlendirme yapmadı; bozma gerekçesi hükmün kuruluş biçimine ilişkin.

İlgili Mevzuat

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu — m. 366, 346/1
Bölge adliye mahkemesi, kararın kesin olduğu gerekçesiyle temyiz dilekçesini ek kararla bu hükümlere göre reddetti.
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu — m. 362
Daire, temyize konu miktar karşısında kararın kesin sayılamayacağını belirterek ek kararı bu maddeye aykırı buldu.

Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.

Kararın Tam Metni

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.

MAHKEMESİ: Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2025/67 E., 2025/221 K.

DAVA TÜRÜ: Kişisel Eşyanın İadesi

İLK DERECE MAHKEMESİ: Samsun 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/153 E., 2024/588 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı vekili tarafından ek karar ve asıl karar yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Davalı vekilinin 14.04.2025 tarihli ek karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Taraflar arasındaki ziynet alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, davalı vekılının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince 14.04.2025 tarihli ek karar ile davalı yönünden verilen kararın kesin nitelikte olması sebebiyle temyiz dilekçesinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 366 ncı madde yollamasıyla 346 ncı maddenin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

Somut olayda, davalı vekili tarafından temyize konu edilen miktar dikkate alındığında, kararın kesinlik sınırının altında kaldığından söz edilemeyeceğinden kararın kesin olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesine aykırı olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda temyiz dilekçesinin kesinlik sebebiyle reddine ilişkin ek kararın hatalı olduğu anlaşılmakla;14.04.2025 tarihli ek kararın bozularak ortadan kaldırılması gerekmiştir.

2. Davalı vekilinin işin esasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davacı kadın dava dilekçesinde davaya konu ziynetlerin aynen mümkün olmazsa bedelinin iadesine karar verilmesini talep etmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince ziynetlerin aynen iadesine karar verilmiştir. Davacı kadının dava dilekçesindeki asıl talebinin ziynet eşyalarının aynen iadesi olmadığı takdirde bedelinin iadesine yönelik olduğu dikkate alınarak bu yönde karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Bölge Adliye Mahkemesince verilen 14.04.2025 tarihli ek kararın ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı erkek yararına BOZULMASINA,

Temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

İlgili Hukuk Alanı

Tüm Aile Hukuku Kararları ›

İlgili Sayfalar

İçtihatlar

Boşanma ve Aile Hukuku

Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.

Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.

KARAR KÜNYESİ

Mahkeme

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi

Esas No

2026/497

Karar No

2026/2209

Karar Tarihi

26 Şubat 2026

Oy Durumu

Oy birliği

Resmî Kaynak