Yargıtay 2. Hukuk Dairesi
Miras Kalan Taşınmaz ve Yoksulluk Nafakası

Kararın Tam Metni

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2025/1597 E., 2025/1954 K.

DAVACI-DAVALI : ... vekili Avukat ...

DAVALI-DAVACI : ... vekili Avukat ...

DAVA TÜRÜ : Yoksulluk Nafakasının Artırılması- Yoksulluk Nafakasının Kaldırılması

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 4. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2023/682 E., 2025/429 K.

Davacı-karşı davalı kadının açtığı yoksulluk nafakasının arttırılması davası ile erkeğin açtığı karşı yoksulluk nafakasının kaldırılması davalarının yapılan muhakemesi sonucunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın vekili tarafından reddedilen yoksulluk nafakasının arttırılması davası ve erkeğin kabul edilen yoksulluk nafakasının kaldırılması davası yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesince erkeğin karşı davasına (nafakanın kaldırılmasına) yönelik istinaf incelemesinde, kaldırılan nafakanın yıllık miktarının karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı altında kaldığı gerekçesiyle bu kısım yönünden kararın kesin olduğu belirtilerek temyiz yolu kapatılmış ise de, aralarında fiili ve hukuki irtibat bulunan asıl ve karşı davaların tek bir yargısal süreçle çözümlenmesi, hükmün bölünerek karşı talebin denetim dışı bırakılması usul ekonomisi, hakkaniyet ve adil yargılanma, yargısal bütünlük, çelişkili hüküm kurma yasağı, hükmün bölünmezliği ilkelerine aykırı olacağı nazara alındığında verilen kararın kesin nitelikte olmayacağı anlaşılmakla, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

İlk Derece Mahkemesince tarafların dosya içerisindeki sosyal ekonomik durumları değerlendirilerek tarafların boşanma davasının kesinleşme tarihinden sonra davacı-karşı davalı kadına İstanbul ilinde birden çok taşınmazın miras kaldığı, kadının malvarlığının arttığı ve yoksulluk halinin ortadan kalktığı, nafakanın arttırılmasını gerektirir duruma düştüğünü ispat edemediği gerekçesiyle kadının yoksulluk nafakası kaldırılmış ve davasının da reddine karar verilmiş ise de; Dosyanın içeriğinden kadına ait taşınmazların hisseli olup olmadığı, tedavül (alım-satım) kabiliyetlerinin bulunup bulunmadığı, gelir getirip getirmediği ve somut değerleri anlaşılamamaktadır. Yargıtay’ın yerleşik içtihatlarına göre, nafaka alacaklısına sadece miras kalmış olması yoksulluk nafakasının kaldırılması için tek başına yeterli bir sebep teşkil etmez. Önemli olan, bu malvarlığının nafaka alacaklısını muhtaçlıktan tamamen kurtaracak nitelikte sürekli, düzenli ve güvenceli bir gelir sağlayıp sağlamadığıdır.

Buna göre mahkemece; kadının ekonomik ve sosyal durumuna yönelik tekrar araştırma yapılıp davacı-karşı davalı kadının sahip olduğu taşınmazların güncel değeri ve hisse durumları, bu taşınmazların likidite (nakde çevrilme) imkanları, bunlardan sürekli ve düzenli gelir elde edip etmediği, tüm gelir kalemleri, gerekirse bilirkişi incelemesi yaptırılarak tespit edilmeli, ülkenin değişen ekonomik şartları ve paranın satın alma gücü de gözetilerek kadının yoksulluğunun tamamen ortadan kalkıp kalkmadığı ve yoksulluk nafakasının arttırılmasının gerekip gerekmediği konusunda asıl ve karşı dava birlikte değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve hatalı hukuki nitelendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda paragraflarda belirtildiği üzere BOZULMASINA,

Temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.09.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.