AİLE HUKUKU · BOZMA
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi — Boşanma Tazminatında Reddedilen Talebin Hükmedilmiş Gibi Değerlendirilmesi
2026/941 E., 2026/7343 K. · 29 Haziran 2026
İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 5 Kasım 2026
Kararın Özeti
İlk derece mahkemesi eşleri eşit kusurlu buldu ve kadının maddi ve manevi tazminat taleplerini reddetti. İstinaf mahkemesi ise hem eşit kusur belirlemesini doğru bulduğunu söyledi hem de kadına tazminat verilmiş gibi miktarları değerlendirdi. Buna rağmen iki tarafın da başvurusunu esastan reddetti. Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, gerekçenin kendi içindeki ve hükümle arasındaki çelişkiyi bozma için yeterli buldu.
Hukuki İlke
İstinaf gerekçesinde eşit kusur belirlemesi benimsenirken hiç hükmedilmemiş tazminatların yerinde bulunması, hüküm fıkrasındaki esastan retle bağdaşmaz. Çelişki giderilmeden temyizin diğer yönleri incelenmedi.
Sonuç
Bölge adliye mahkemesinin kararı bozuldu. Tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesi şimdilik ertelendi.
Kararın Dosyaya Etkisi
Kadın lehine tazminata veya kusur oranına Dairece karar verilmedi.
İlgili Mevzuat
4721 sayılı Türk Medeni Kanunu — m. 166/1, 174/1, 174/2
İstinaf gerekçesinde geçen boşanma ve tazminat hükümleri.
Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.
Kararın Tam Metni
Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir. Resmî metindeki maskelemeler korunmuştur.
2. Hukuk Dairesi 2026/941 E. , 2026/7343 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2024/1752 E., 2025/1592 K.
DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma
İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 19. Aile Mahkemesi
SAYISI : 2020/1263 E., 2024/461 K.
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın vekili tarafından katılma yoluyla kusur belirlemesi, karşı davanın kabulü, reddedilen maddî ve manevî tazminat talepleri ile nafakaların miktarları yönünden; davalı-karşı davacı erkek vekili tarafından isi kusur belirlemesi, asıl davanın kabulü, velâyet ile erkek aleyhine hükmedilen nafakalar yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince kadının asıl davası ile erkeğin karşı davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetlerinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuklar yararına tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına tedbir ve yoksulluk nafakasına, kadının maddî ve manevî tazminat taleplarinin reddine karar verilmiştir.
Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince davacı- karşı davalı kadın yararına eşit kusurlu kabul edilerek maddî ve manevî tazminata hükmedilmemesine rağmen Bölge Adliye Mahkemesince "(...) Asıl ve karşı davanın kabulü ile tarafların TMK'nun 166/1.maddesi uyarınca boşanmalarına karar verilmesinde ve kusura ilişkin yapılan değerlendirmede (...) Boşanmaya sebep olan olaylarda daha ziyade veya eşit kusurlu olmadığı anlaşılan, mevcut veya beklenen menfaatleri boşanma yüzünden zedelenen, en azından eşinin maddi desteğini yitiren davacı-karşı davalı kadın yararına, tarafların boşanmaya neden olan olaylardaki kusur dereceleri, tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, paranın alım gücü ve beklenen menfaatlerin kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, TMK'nun 174/1.maddesi gereğince maddi tazminat takdir edilmesinde ve takdir edilen tazminatın miktarında, Evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda ağır ya da eşit kusurlu olmadığı anlaşılan, bu olaylar nedeniyle kişilik hakları saldırıya uğrayan davalı-karşı davacı kadın yararına, tarafların boşanmaya neden olan olaylardaki kusur dereceleri, tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, paranın alım gücü ve tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları birlikte değerlendirildiğinde, TMK'nun 174/2.maddesi gereğince manevi tazminat takdir edilmesinde ve takdir edilen tazminatın miktarında her hangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından (...)" gerekçesi ile tarafların istinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından yukarıda sınırlandırıldığı şekilde temyiz edilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesince gerekçe kısmınında başında kusura ilişkin açıklamada taraflara verilen eşit kusur belirlemesine ilişkin değerlendirmede isabetsizlik bulunmadığı belirtildiği halde, devamında tazminatlara ilişkin açıklamada kadının daha ziyade ve eşit kusurlu olmadığı belirtilerek İlk Derece Mahkemesince kadın yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmemesine rağmen, kadın yarına hükmedilen tazminatlarda ve miktarlarda isabetsizlik bulunmadığı belirtilmiş, kararın hüküm kısmında ise tarafların istinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine denilmek suretiyle hem gerekçenin kendi içerisinde hem de gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılmıştır. Yaratılan bu çelişki tek başına bozma sebebi oluşturduğundan, hükmün bu yönden bozulması gerekmiştir.
KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,
Temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine,
Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
29.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Benzer Kararlar
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi — Kısa Kararda Olmayan Nafakanın Gerekçeli Karara Eklenmesi
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi — Boşanmada Eşit Kusur ve Tazminat Talebi
İlgili Sayfalar
Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.
Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/941
Karar No
2026/7343
Karar Tarihi
29 Haziran 2026
Oy Durumu
Oy birliği
Resmî Kaynak
Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı
Hukuki Destek
Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu
Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.
Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara
İlgili Hukuk Alanları