top of page

Ana Sayfa › İçtihatlar

 

KİRA HUKUKU  ·  BOZMA

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi — Kira Alacağını Devralan Bankanın Haksız Tahliyesi

 

2024/2002 E., 2025/1348 K. · 5 Mart 2025

 

İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 6 Kasım 2026

 

Kararın Özeti

 

Kira alacağını devralan banka, sözleşmenin tarafı olmadığı hâlde tahliye istedi. Tahliye kararı kaldırıldıktan sonra kiracı zararının giderilmesini talep etti. Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, alacağın devrinin bankayı kiraya veren yapmadığını belirtti. Kiracının icranın geri bırakılmasını sağlamamış olmasını tazminat engeli saymadı. Benzer işyerinin kiralanabileceği makul süreye göre kâr kaybının araştırılması için hükmü bozdu. Tahliyeye katılmayan kiraya verene yönelik istem ile manevi tazminatın reddi korundu.

 

Hukuki İlke

 

Kira alacağının devri, kira sözleşmesindeki taraf sıfatını kendiliğinden devretmez. Tahliye yetkisi bulunmadan haksız tahliyeye neden olan alacaklıdan, somut zarar ve makul süre esas alınarak kâr kaybı istenebilir.

 

Sonuç

 

Bankaya yöneltilen maddi tazminatın tümden reddi nedeniyle hüküm bozuldu. Diğer temyiz itirazları reddedildi.

 

Kararın Dosyaya Etkisi

 

Bankadan istenen maddi zararın miktarı araştırılacaktır; bütün davalılara karşı bütün tazminat talepleri kabul edilmemiştir.

 

İlgili Mevzuat

 

  • 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu — m. 58

  • 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu — m. 36

  • 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu — m. 371, 373/1

Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.

 

Kararın Tam Metni

 

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir. Resmî metindeki maskelemeler korunmuştur.

 

3. Hukuk Dairesi         2024/2002 E.  ,  2025/1348 K.


"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/84 E., 2024/410 K.

DAVA TARİHİ : 26.09.2016

İLK DERECE MAHKEMESİ : Söke 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/362 E., 2023/1900 K.


Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacının 05.04.2012 başlangıç tarihli kira sözleşmesine konu taşınmazı davalı ... şirketinden kiralandığını, kira akdine taraf olmayan ancak kiraya veren ile yaptığı anlaşma gereği temlik alacaklısı olan diğer davalı Banka tarafından, müvekkili aleyhinde temlik hakkına dayanılarak hukuka aykırı şekilde tahliye davası açıldığını, akabinde kiralananın tahliyesine karar verilerek icra marifetiyle kiralanandan tahliye edildiğini, ancak tahliye talep etme hususunda davalı Bankanın taraf sıfatı olmadığından uygulanan tahliye işleminin haksız olduğunun bozulan Mahkeme kararı ile sabit olduğunu ileri sürerek; 12.02.2014 tarihinde uygulanan haksız tahliye nedeniyle uğramış olduğu kar kaybına ilişkin, şimdilik 10.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsili ile kiralananda bulunan ve bilirkişi incelemesi ile değerleri toplamı 76.500,00 TL olarak tespit edilen demirbaş niteliğindeki imalat, ekipman ve malların zayi olması ve geri teslim edilmemesi nedeniyle oluşan zararın, yedieminlik görevini kötüye kullanan davalılardan Söke Gayrimenkul şirketinden tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili; açılan tahliye davasında taraf olmayan kiraya veren aleyhine husumet yöneltilmesinin hatalı olduğunu, davanın zamanaşımına uğradığını, tahliye aşamasında teminat mektubu sunulmadığından tahliye işlemi uygulanmasında davacının kusurlu bulunduğunu, ticari itibarın zedelenmesi söz konusu olmadığından davacının manevi tazminat isteminin hukuki dayanaktan yoksun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; İstanbul 23.İcra Hukuk Mahkemesinin 25.09.2014 tarihli ve 2014/523 E., 2014/746 K. sayılı tahliye kararına istinaden tahliyenin gerçekleştirildiği, ilgili Mahkeme kararının kesin nitelikte olmayıp temyiz kanun yolu açık olarak verildiği, davacının ise uygun bir teminat yatırarak, Yargıtay incelemesi sonuna kadar kararın infazının geri bırakılmasını sağlayabilecekken bu yönde bir talebinin bulunmadığı, bu nedenle tazminat isteminin yerinde olmadığı, bahse konu eşyaların ise davacıya teslim edilmiş olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, karara karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; uygulanan tahliye kararının haksız ve hukuka aykırı olduğu hususunun Yargıtay (Kapatılan) 6. Hukuk Dairesinin 29.05.2014 tarihli ve 2014/3049 E. 2014/7036 K. sayılı ilamı ile sabit hale geldiğini, bu nedenle 12.02.2014 tarihli tahliye işlemi ile davaya konu iş yerinden tahliye edilmesinin, davalılarca işlenmiş haksız fiil niteliğinde olduğunu, kira sözleşmesi devam etmekte iken davalıların fikir birliği içerisinde haksız ve hukuka aykırı bir şekilde müvekkil şirketi iş yerinden tahliye etme saiki ile hareket ettiklerini, müvekkilinin restoran işletmesinden elde edilecek cirodan yoksun kaldığını ve bu cironun elde edilememesi nedeniyle kâr mahrumiyetinden kaynaklı zarara uğradığını, bu zarardan tahliye işlemini uygulatan davalı Banka ile birlikte kiraya veren sıfatına sahip olan davalının da basiretli bir tacir olarak tahliyenin hukuka aykırı olduğunu bilmesi gerektiği ve ayrıca tahliye edilen iş yerini kısa bir süre sonra başkasına kiralayarak müvekkil şirketin ticari faaliyetini devam ettirmesini sürekli olarak imkansız hale getirmesi nedeniyle müteselsilen sorumlu olduğunu, haksız tahliye nedeniyle kiralananın bulunduğu konum gereği AVM'ye gelen çok sayıda ziyaretçi ve burada çalışan diğer mağazaların personeli huzurunda uygulanması sonucunda müvekkili şirketin ekonomik kişilik haklarının ağır bir şekilde ihlal edildiğini ve ticari itibar kaybına uğradığını ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, kiralananın haksız tahliyesinden kaynaklı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine ve özellikle davaya konu tahliye işleminin davalı Banka tarafından gerçekleştirildiği, bu hususta diğer davalı kiraya verenin bir dahilinin bulunmadığı, ayrıca 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 58. ve 4721 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 24. maddeleri uyarınca manevi tazminat talebi koşullarının oluşmadığının anlaşılmasına göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2. Davacının davalı Banka aleyhinde açtığı maddi tazminat istemi yönünden yapılan incelemede; davacı ile davalılardan Söke Gayrimenkul şirketi arasında yazılı kira sözleşmesi bulunmakta olup, kira sözleşmesinde taraf olmayan ancak temlik alacaklısı konumunda bulunan davalı Banka tarafından kiracı (davacı) hakkında İstanbul 30. İcra Müdürlüğünün 2013/18788 E. sayılı dosyası ile tahliye talepli icra takibi başlatıldığı, takibin kesinleşmesi üzerine takip alacaklısı Banka tarafından İstanbul 23. İcra Hukuk Mahkemesine tahliye talepli dava açıldığı, İstanbul 23. İcra Hukuk Mahkemesinin 2013/934 E. 2013/1014 K. sayılı kararı ile davacı şirketin kiralanan taşınmazdan tahliyesine karar verildiği, bu karar üzerine Söke 2. İcra Müdürlüğünün 2013/319 Talimat dosyası ile taşınmazın 13.02.2014 tarihinde tahliye edildiği, bu süreçte İstanbul İcra Hukuk Mahkemesinin 2013/934 E. sayılı dosyasının tehiri icra talepli olarak temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 6. Hukuk Dairesinin bozma ilamı üzerine Mahkemenin 2014/523 E., 2014/746 K. sayılı kararı ile davanın reddine karar verildiği, söz konusu kararın 09.12.2014 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İlk Derece Mahkemesince; davacı tarafça 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 36. maddesi uyarınca usulüne uygun olarak tehiri icra kararı alınmadığı ve tahliye işleminin Mahkeme kararına dayanılarak yapıldığı gerekçesiyle, davacının maddi tazminat isteminin reddine karar verilmiş ise de, temlik alacaklısı olan davalı Banka ile kiraya veren arasında yapılan temlik sözleşmesi, borç ilişkisinden doğan belli bir talep hakkının devrine yönelik olarak, alacaklı ile onu devralan üçüncü kişi arasında, borçlunun rızası aranmaksızın yapılan ve sadece kazandırıcı bir tasarruf işlemi niteliğini taşıyan şekle bağlı bir sözleşme olup, alacağın temliki sözleşmesi ile devralınan alacağın dayanağı olan sözleşmenin tarafları değişmeyeceğinden ve kiralananın tahliyesinin ancak malik veya kira sözleşmesinin tarafı olan kiraya veren tarafından istenebileceğinden, hakkı olmadığı halde tahliye isteminde bulunan davalı Banka tarafından açılan davanın, tahliye istemi yönünden haksız olduğu ve haksız tahliyeye yönelik verilen karar nedeniyle kiracıya külfet yüklenemeyeceği, kaldı ki kimsenin kanuni hakkını kullanmaya zorlanamayacağının kabulü gerekir.

Hal böyle olunca, İlk Derece Mahkemesince; davacının haksız olarak tahliye isteminde bulunan davalı Bankadan uğradığı kâr kaybı zararını talep edebileceğinin kabulü ile davacı kiracının, dava konusu kiralanan ile aynı vasıf ve özelliklere sahip başka bir taşınmazı, aynı şartlarda ne kadar sürede kiralayabileceğinin tespiti ile (kiracının daha erken sürede yeni bir kira sözleşmesi imzaladığı tespit edilirse bu tarih dikkate alınmak suretiyle) bu süreçte uğrayacağı kâr kaybının ne kadar olacağı hususlarında alanında uzman bilirkişilerden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile talebin tümden reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.


VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373/1 maddesi uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA,

3. İlk Derece Mahkemesi kararının aynı Kanun'un 371. maddesi uyarınca davacı yararına BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,05.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

 

Karşılaştırmalı Okuma

 

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi — Haksız Tahliyede Makul Süre ve Net Kâr Kaybı

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu — Birden Fazla Kiraya Verende Tek Başına Tahliye Takibi ve Kira Alacağı

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi — Mirasçıların Kira Alacağını Devretmesinde Vekâlet ve Elbirliği Payı

Tüm Kira Hukuku Kararları ›

 

Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.

 

Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.

 

Karar Künyesi

 

Mahkeme

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi

 

Esas No

2024/2002

 

Karar No

2025/1348

 

Karar Tarihi

5 Mart 2025

 

Oy Durumu

Oy birliği

 

Resmî Kaynak

Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı

 

Hukuki Destek

Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu

 

Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.

Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara

 

0552 725 25 18

WhatsApp ile Yazın

İletişim ve Yol Tarifi

 

İlgili Hukuk Alanları

Kira ve Tahliye Davaları

Tüm Çalışma Alanları ›

 

Hesaplama Araçları

Kira Artış Oranı Hesaplama

Kira Tespit Davası Tarihleri

Tüm Hesaplama Araçları ›

bottom of page