KİRA HUKUKU · ONAMA
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi — Alt Kiracının Çıkmaması ve Asıl Kiracının Kira Borcu
2024/3186 E., 2025/2186 K. · 16 Nisan 2025
İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 4 Kasım 2026
Kararın Özeti
Asıl kiracının fesih bildirimi, alt kiracı taşınmazı kullanmaya devam ederken kira ödeme yükümlülüğünü bu dosyada sona erdirmedi. Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, kiralananın kiraya verene teslim edilmediğinin kiracı tarafından da kabul edildiğini belirtti. Alt kiracıyı çıkarma yükümlülüğünün asıl kiracıya ait olduğu değerlendirmesi korundu. İtirazın iptaline ilişkin karar onandı; sadece fesih ihtarı gönderilmesi, fiilî ve usulüne uygun iade yerine geçmedi.
Hukuki İlke
Bu alt kira ilişkisinde asıl kiracı, kiralanan kiraya verene teslim edilmediği sürece kira borcundan yalnız fesih bildirimiyle kurtulamamıştır.
Sonuç
Davalının temyiz itirazları reddedildi; kira alacağı için itirazın kısmen iptali ve tazminata ilişkin istinaf hükmü oy birliğiyle onandı.
İlgili Mevzuat
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu — m. 370/1
Onama hükmü.
Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.
Kararın Tam Metni
Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir. Resmî metindeki maskelemeler korunmuştur.
3. Hukuk Dairesi 2024/3186 E. , 2025/2186 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2022/2903 E., 2024/1047 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 6. Sulh Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2021/2393 E., 2022/2392 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacılar vekili; davacıların 10.01.2014 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile davalıya akaryakıt istasyonunu kiraya verdiklerini, davalının kira sözleşmesindeki yetkisine dayalı olarak kiralananı alt kiracı olarak dava dışı üçüncü kişi durumundaki şirkete kiraya verdiğini, davalı kiracı ve alt kiracı arasında 01.02.2014 tarihli “Bayilik Sözleşmesi” ile alt kira sözleşmesi niteliğindeki 25.02.2014 tarihli “İşleticilik Sözleşmesi” imzalandığını, 2017 yılı kira bedelinin tahsili için davalı aleyhine başlatılan takibe itiraz sonucunda icra hukuk mahkemesince itirazın kaldırılmasına ve kiralananın tahliyesine dair verilen kararın kesinleştiğini, ancak taşınmazın tahliye edilmediğini ve kira bedellerini ödemediğini, bu kez 2018 yılı kira bedelinin tahsili için başlatılan takibe davalı tarafından haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek; takibe vaki itirazın iptali ile davalılar lehine icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili; kira sözleşmesinin 31.03.2017 tarihi itibariyle feshedildiğini, kira borcundan söz edilemeyeceğini, 10.01.2017 tarihinde ödenmesi gereken peşin kira bedelinin 10.01.2017 - 31.03.2017 dönemindeki 80 günlük kısma isabet eden 80.000 USD karşılığının 15.01.2017 tarihinde peşinen davacılara ödendiğini, feshin 3 ay önceden ihbar edildiğini, dava dışı alt kiracının istasyondan çıkarılması için dava açılmış iken davacıların ne asli müdahale ne de müdahalenin meni talebinde bulunmadıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacıların 676.674,00 TL kira alacağı bulunduğu, ticari temerrüt faizi talep edebilecekleri gerekçesiyle; davanın kısmen kabulü ile davalının itirazının 676.674,00 TL kira alacağı ve 149.303,94 TL işlemiş faiz olmak üzere 825.977,94 TL toplam alacak üzerinden iptali ile takibin devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine, alacağın likit olması nedeniyle kabul edilen asıl alacağın %20 si oranında hesaplanacak icra inkar tazminatının davalıdan tahsili ne karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.
IV. İSTİNAF
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; kira ilişkisinin sona ermesi için sözleşmenin feshedilmiş olmasının tek başına yeterli olmadığı, kiralananın da tahliye edilerek kiraya verene teslim edilmesi gerektiği, kiracının kiralananın teslim edildiği tarihe kadar kira bedellerini ödemekle yükümlü olduğu, gerek fesih ihtarında gerekse aşamalardaki beyanlarda belirttiği üzere kiralananın alt kiracı tarafından kullanılmakta olduğu, alt kiracının tahliye edilmesi yükümlülüğünün ise asıl kiracı ve alt kiraya veren olan davalıda olduğu, hükme esas alınan bilirkişi raporunda kira alacağı ve işlemiş faizin usulünce hesaplandığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalı vekili; kira bedelinden indirim talebinin davacılar tarafından kabul edilmemesi ve dava dışı alt kiracı şirketin istasyonu işlevsiz ve atıl bırakması karşısında, ediminin ifasını imkansız kılacak derecede güçleşmesi sebebiyle sözleşmenin 31.03.2017 tarihinden itibaren geçerli olacak şekilde feshedildiğini, bu tarih itibariyle kira ödeme yükümlülüğünün sona erdiğini, istasyonu haksız ve hukuka aykırı surette işgal eden dava dışı alt kiracı şirket aleyhine müdahalenin men'i davası açıldığını, kiracılık sıfatı sona ereceğinden davacıların asli müdahil sıfatı ile devam etmesi gerektiğini bildirdiklerini, davacıların icra takibi ya da dava açarak istasyonun kendilerine teslimini sağlayabilecek iken aylar boyunca tamamen kötüniyetli olarak eylemsiz şekilde beklediklerini, alacak yargılama gerektirdiğinden davacıların icra inkâr tazminatı talebinin reddi gerektiğini ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.
B. Gerekçe ve Değerlendirme
Uyuşmazlık, ödenmeyen kira alacağının tahsili için başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.
Temyiz olunan kararda belirtilen gerekçeye, kira sözleşmesinin fesih bildirimi ile sona ermeyip davalı kiracının tahliye tarihine kadar işleyecek kira bedelinden sorumlu bulunmasına, kiralananın kiraya verene teslimi suretiyle tahliye edilmemiş olduğunun davalının da kabulünde olmasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
16.04.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Benzer Kararlar
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi — Kiralananın Kullanılmaması ve Anahtar Teslimi İspatı
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi — Kira Borcunun Ödenmesinin Kesinleşen Tahliye Kararına Etkisi
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi — Kira Alacağı ile Makul Süre Zararında Belirsiz Dava Ayrımı
İlgili Sayfalar
Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.
Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi
Esas No
2024/3186
Karar No
2025/2186
Karar Tarihi
16 Nisan 2025
Oy Durumu
Oy birliği
Resmî Kaynak
Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı
Hukuki Destek
Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu
Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.
Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara
İlgili Hukuk Alanları
Hesaplama Araçları