top of page

Ana Sayfa › İçtihatlar

 

BORÇLAR HUKUKU  ·  ONAMA

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi — Tayların Geç Tesliminde Hapis Hakkı ve Zararın Hesabı

 

2025/5176 E., 2026/2263 K. · 16 Nisan 2026

 

İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 20 Kasım 2026

 

Kararın Özeti

 

Bakım için bırakılan taylar sözleşmedeki süre dolunca iade edilmedi. Bakımı üstlenenler, hizmet karşılığı devraldıkları başka bir tayın ayıplı olduğunu savundu. Bu iddiaya dayanan ayrı dava kesin olarak reddedildiği için mahkeme, bakımdaki tayları ellerinde tutma hakkı bulunmadığını kabul etti. Yarışa katılma geciktiğinde kaybedilen gelir kişisel sonuçlarla kesin hesaplanamadı. Yargıtay, aynı yaş grubundaki yarışların ortalama kazanç verisine dayalı zarar hesabını onadı.

 

Hukuki İlke

 

Hapis hakkı için korunacak alacağın bulunması gerekir. Bu olayda yarış geliri kaybı kesin ölçülemediği için benzer yarışların somut verileri zarar hesabına esas alındı.

 

Sonuç

 

Yargıtay, davalıların itirazlarını reddederek bölge adliye mahkemesinin tazminat kararını oy birliğiyle onadı.

 

İlgili Mevzuat

 

  • 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m.50/2
    Kararda anılan

  • 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m.370/1
    Kararda anılan

Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.

 

Kararın Tam Metni

 

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.

 

3. Hukuk Dairesi         2025/5176 E.  ,  2026/2263 K.


"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ: İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2025/1102 E., 2025/1745 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ: Foça Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/90 E., 2023/427 K.


Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin kardeşi ...'in davalılara ... adlı tayı sattığını, satış bedeli yerine müvekkiline ait ..., ... ve ... adlı tayların bakımı ile pansiyonerlik hizmeti verilmesi konusunda anlaştıklarını, bu kapsamda adı geçen dört tayın 05.12.2016 tarihinde davalılara teslim edildiğini, ancak 4 aylık sözleşme süresinin sonunda davalıların satılan tayın (damağı delik olduğundan koşamayacağını) ayıplı olduğunu iddia ederek müvekkiline ait 3 tayı geri vermediklerini, Foça Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/107 E., 2018/129 K. sayılı kararıyla müvekkilinin davalılar aleyhine açtığı davanın kabulü ile tayların teslimine, davalıların müvekkiline yönelttiği bakım masraflarının ödenmesi talepli karşı davalarının reddine karar verdiğini, yine davalı ... tarafından müvekkilinin kardeşi ...'e karşı açılan satım konusu atın (...) ayıplı olduğu iddiasıyla açılan zaruri masraflara ilişkin davanın reddine karar verildiğini, kararın 30.06.2020 tarihinde kesinleştiğini, netice itibariyle davalıların müvekkiline ait olup bakım ve pansiyonerlik hizmeti verilmesi için teslim edilen tayların mahkemenin tedbir kararıyla 19.03.2020 tarihinde geri teslim edilene kadar geçen sürede yarış atı olmaları için verilmesi gereken eğitimi ve bakımı alamadıkları için zarara uğradığını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, zararın bilirkişi marifetiyle tespitinden sonra arttırılmak üzere şimdilik 10.000,00 TL tazminatın 01.04.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen ve müştereken tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 13.04.2022 tarihinde talep sonucunu 93.490,04 TL'ye yükseltmiştir.


II. CEVAP

Davalı vekili; müvekkillerinin hizmeti karşılığında 05.12.2016 tarihinde kendilerine teslim edilen ... adlı tayın damağının yırtık olduğunu 25.12.2016 tarihinde veteriner raporuyla öğrendiklerini ve bu durumu derhal sözleşmenin tarafı olan davacının kardeşi ...'e bildirdiklerini, ...'in müvekkillerinin mağduriyetini görüp kabul ettiğini, atın bu haliyle yarışmasının mümkün bulunmadığı gibi maddi değerinin de olmadığını, zararlarının karşılanmaması nedeniyle bakım için teslim edilen atlar üzerinde hapis haklarının olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın bakım için davalılara verilen 3 adet tayın süresinde teslim edilmemesi nedeniyle uğranılan zararın tahsili istemine ilişkin olduğu, alınan bilirkişi raporu ile geç teslim nedeniyle davacı tarafın uğradığı zararın 93.490,04 TL olarak tespit edildiği gerekçesiyle; davanın kabulüne, 93.490,04 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; İlk Derece Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırı yön bulunmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili; müvekkillerine verilen atta gizli ayıp bulunduğunu, bu nedenle bakım için kendilerine verilen 3 at üzerinde zararları karşılanıncaya kadar 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 950. maddesi hükmü gereği hapis haklarının olduğunu, atların teslim edilmemesi bir hakkın kullanılması amacıyla gerçekleştirildiğinden müvekkillerinin davacıya ait atların geç tesliminden kaynaklanan zararından sorumlu olmayacağını, bilirkişi tarafından yapılan zarar hesabının hiçbir somut veriye veya bilimsel yaklaşıma dayanmadığını, tayların birbirinden farklı karakterde ve güçte olmalarına rağmen bu özellikleri gözetilmeksizin ... Kulübünden alınan istatistiksel verilere dayalı olarak hesaplama yapıldığını, söz konusu incelemenin yetersiz olduğunu, bununla birlikte tayların teslim alındığı andaki sağlık, bakım ve antrenman durumlarının yani yarışa ne kadar elverişli olduklarının araştırılmadığını belirterek kararı temyiz etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, dava dışı 3. kişi ile davalılar arasında ... adlı tayın mülkiyetinin devri karşılığında davacıya ait 3 taya bakım ve pansiyonerlik hizmeti verilmesine ilişkin sözleşmede öngörülen süre sonunda davacıya ait tayların geri verilmemesinden kaynaklanan zararın tazmini istemine ilişkindir.

Temyiz olunan karardaki gerekçeye, mülkiyeti davalılara verilen ... adlı tayın ayıplı olduğu iddiasıyla davalılar tarafından dava dışı sözleşmenin tarafı olan 3. kişiye karşı açılan davanın reddedilerek kesinleşmesiyle ayıptan kaynaklanan alacaklarının olmadığı sübut bulduğundan, davalıların bakım için kendilerine bırakılan davacıya ait taylar üzerinde hapis hakkı bulunmadığının anlaşılmasına, at yetiştiricisi bilirkişi tarafından tayların hipodruma geç getirilmeleri nedeniyle uğranılan muhtemel zararın net ve somut veriler çerçevesinde belirlenmesinin imkansız olmasına, tayların anne ve babalarının yahut kardeşlerinin yarış kazanma oranlarının taylar için belirleyici olmamasına, geç teslim edilmeleri nedeniyle 2 yaşlı olarak yarışlara iştirak edemeyeceği anlaşılan dava konusu tayların, 2018 yılında 2 yaşlı olarak start alan ve ikramiye kazanamayanlar dahil ferdi 1.137 atın istatistiksel verilerine göre at başına düşen ortalama kazancın 46.745,02 TL olduğu anlaşıldığından, 3 taydan ölen tay dışında kalan her bir tay için bu miktarda zararın oluştuğu kanaatine varılmış olmasının, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan zararın miktarının tam olarak belirlenememesi halinde olayların olağan akışı ile zarar görenin aldığı önlemler gözetilerek zararın hakkaniyete göre belirleneceği hükmüne uygun olmasına ve ileri sürülen temyiz sebeplerine göre, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;


Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,


Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

 

Benzer Kararlar

 

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi — Mahsul Satışında Gecikme Cezası ve Hapis Hakkı

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi — Kiraya Verenin Alt Kiracının Eşyasını Alıkoyması

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi — Boşanmada Maddi ve Manevi Tazminatın Fazla Bulunması

Tüm Borçlar Hukuku Kararları ›

 

İlgili Sayfalar

 

Sözleşmeye Aykırılık ve Zararın Hesabı

 

Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.

 

Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.

 

Karar Künyesi

 

Mahkeme

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi

 

Esas No

2025/5176

 

Karar No

2026/2263

 

Karar Tarihi

16 Nisan 2026

 

Oy Durumu

Oy birliği

 

Resmî Kaynak

Yargıtay Karar Arama

 

Hukuki Destek

Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu

 

Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.

Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara

 

0552 725 25 18

WhatsApp ile Yazın

İletişim ve Yol Tarifi

 

İlgili Hukuk Alanları

Borçlar Hukuku

Tüm Çalışma Alanları ›

bottom of page