BORÇLAR HUKUKU · ONAMA
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi — Borç Açıklamalı Dekont, Geri Verme İstemi ve Yemin Deliline Dayanılmaması
2025/5738 E., 2026/2891 K. · 11 Mayıs 2026
İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 5 Kasım 2026
Kararın Özeti
Banka dekontunda paranın borç olarak gönderildiğinin yazılması, ödünç alacağı davasında davacının iddiasını destekledi. Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, paranın başka bir işlem için gönderilip iade edildiği savunmasının yasal delillerle kanıtlanamadığını belirtti. Süresinde cevap verilmemesini ve sonraki dilekçede açıkça yemin deliline dayanılmamasını da dikkate aldı. Önceki takipte ödeme emrinin tebliğinden sonra altı haftalık sürenin geçtiğini saptayarak alacağın kabulünü onadı.
Hukuki İlke
Ödünç verildiğini belirten dekont açıklamasıyla buna karşı ileri sürülen iade savunması, somut deliller çerçevesinde değerlendirilir. Bu dosyada açıkça dayanılmayan yemin delilinin kullanılmaması bozma nedeni sayılmamış; geri verme isteminden sonraki yasal sürenin dolduğu da gözetilmiştir.
Sonuç
Davalının temyiz itirazları üzerine, ödünç alacağının ödeme emri tebliğ tarihinden işleyecek yasal faizle tahsilini kabul eden hükmü koruyan istinaf kararı oy birliğiyle onandı.
İlgili Mevzuat
6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu — m. 392
Ödüncün geri verilmesine ilişkin sürenin değerlendirilmesi6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu — m. 370/1
Onama
Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.
Kararın Tam Metni
Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir. Resmî metindeki maskelemeler korunmuştur.
3. Hukuk Dairesi 2025/5738 E. , 2026/2891 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2024/1551 E., 2025/1336 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 16. Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2024/160 E., 2024/365 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili; müvekkilinin davalıya 13.09.2021 tarihinde 1.205.000 TL borç verdiğini, davalının borcu ödemediğini, bu nedenle aleyhine Ankara 4. Genel İcra Dairesi 2022/8265 E. sayılı dosya ile takip yapıldığını, davalının takipte tebligata itiraz ettiğini, tebligatın usulsüz olduğu iddiası ile açılan şikayet davası nedeni ile itirazın iptali davası süresinin dolduğunu, anılan şikayet davasında ödeme emri tebliğ tarihinin 06.06.2022 olarak tespit edildiğini, davalının en son olarak bu tarihte mütemerrit olduğunu, dava tarihi itibari ile TBK 392. maddesinde anılan sürenin de dolduğunu belirterek bu sebeple 1.205.000 TL'nin 13.09.2021 tarihinden, talep yerinde görülmez ise 06.06.2022 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekilinin süresinden sonra verdiği cevap dilekçesiyle; söz konusu bedelin davacıya ev alımı için gönderilen ve iade edilen bedel olduğunu, kötü niyetle borç açıklaması yapıldığını, zamanaşımı sürenin geçtiğini, 6 haftalık sürenin dolmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı tarafından davanın ispat edildiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 1.205.000,00 TL'nin 06.06.2022 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.
IV. İSTİNAF
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalı vekili; müvekkilinin İran vatandaşı olduğunu, Türkiye'den konut almak için emlakçı olan davacıya başvurduğunu, ev alımı için para gönderdiğini, Türkiye'ye gelince bu parayı kendisine göndermesini istediğini, davacının parayı iade ederken dekonta borç açıklaması yaptığını ve müvekkilinin buna hiç dikkat etmediğini, davacıya güvendiğini, davanın 1 yıllık zamanaşımı süresi geçtikten sonra açıldığını, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 392. maddesi gereğince yasal süreye uyulmadığını, dekont tarihi ile tapu kayıtları istenildiğinde tarihlerin örtüştüğünün görüleceğini, yemin deliline dahi başvurulmadan karar verildiğini, arabuluculuğa başvurulmadığını ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, ödünç ilişkisinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre ve özellikle dava konusu dekontta yer alan paranın "borç olarak verilen" ifadesi ile gönderildiğine dair açıklama ile davacının davasını ispat etmiş olduğu, davalının savunmasını yasal delillerle ispatlayamadığı, davalı tarafından süresi içerisinde cevap dilekçesi sunulmadığı, sunulan beyan dilekçesi ile de açıkça yemin deliline dayanılmadığı, davanın alacak davası olduğu ve daha önce aynı dekonta dayanılarak başlatılan takipte ödeme emrinin tebliğ tarihinin 06.06.2022 olduğu, 6 haftalık yasal sürenin geçmiş olduğu, davada zorunlu arabuluculuğun söz konusu olmadığı, davalının ileri sürdüğü temyiz sebepleri ile sınırlı inceleme yapılacağı anlaşılmakla, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar verilmiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edene yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
11.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Benzer Kararlar
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi — Ödünç Altın ile Döviz Alacağında Değerleme Tarihinin Ayrılması
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi: Teminat Bonosunda Yemin ve İspat
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi — Tahliye Tarihini İspatta Dayanılan Yemin Delilinin Hatırlatılması
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi — Vekil Kardeşin Tahsil Ettiği Kamulaştırma Bedelini İade Ettiğinin İspatı
Tüm Borçlar Hukuku Kararları ›
İlgili Sayfalar
Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.
Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/5738
Karar No
2026/2891
Karar Tarihi
11 Mayıs 2026
Oy Durumu
Oy birliği
Resmî Kaynak
Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı
Hukuki Destek
Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu
Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.
Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara
İlgili Hukuk Alanları