Yargıtay 4. Ceza Dairesi: Hasta Servisinde Hakaret ve Aleniyet

Kararın Tam Metni

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/1703 E., 2024/2022 K.

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde;

Sanık hakkında hakaret suçundan verilen hüküm ve görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen ek kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hüküm ve kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine ve ek kararla görevi yaptırmamak için direnme suçundan sanığın temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle; olay yerinde olan hastalar dinlenilmeden eksik araştırma ve inceleme ile yasaya ve usule aykırı karar verildiğine, mahkemeden tarafına avukat atanmasını istemesine rağmen atama yapılmayarak savunma hakkının kısıtlandığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Savunma, katılan ve tanıkların anlatımları, olay tutanağı, CD çözüm tutanağı ve tüm dosya kapsamından, Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunduğundan temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış, kararda Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen "hakaret eyleminin aleni sayılmayan dahiliye bölümü yatan hasta servisinde gerçekleşmesine karşın, 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini" dışında isabetsizlik görülmemiştir.

IV. KARAR

A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Verilen Karar Yönünden

5271 sayılı Kanun’un 286. maddesinde yer verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve incelemeye konu suçun aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde olduğundan Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereğince hükümden 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinin tatbikine ilişkin kısım çıkartılarak, uygulamaya göre de verilen sonuç hapis cezasının "1 yıl 3 ay"a indirilmesi suretiyle tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Lüleburgaz 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.07.2026 tarihinde karar verildi.