top of page

Ana Sayfa › İçtihatlar

 

CEZA HUKUKU  ·  BOZMA

Yargıtay 4. Ceza Dairesi — Dini Değerleri Aşağılama Suçunda Yetersiz Gerekçe ve Siyasi Eleştiri

 

2026/2269 E., 2026/10676 K. · 4 Haziran 2026

 

İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 16 Kasım 2026

 

Kararın Özeti

 

Sanık, paylaşımları nedeniyle Cumhurbaşkanına hakaret ile halkı kin ve düşmanlığa tahrik veya aşağılama suçlarından mahkûm edildi; bölge adliye mahkemesi istinaf başvurusunu düzelterek esastan reddetti. Yargıtay 4. Ceza Dairesi, paylaşımların tüm içerikleri gözetildiğinde siyasi ve ağır eleştiri niteliğinde olduğunu ve hakaret suçunun oluşmadığını belirtti. Dini değerlerin aşağılanması yönünden ise paylaşımlarda hangi dini değerlerin hedef alındığı belirtilmediği hâlde, aşağılamanın ne suretle gerçekleştiği ve kamu barışını bozmaya elverişlilik unsurunun nasıl oluştuğu açıklanmadan yetersiz gerekçeyle hüküm kurulduğunu saptayarak hükümleri bozdu.

 

Hukuki İlke

 

Bu dosyada paylaşımların içeriğinde hangi dini değerlerin hedef alındığı belirtilmediğinden, Türk Ceza Kanununun 216/3. maddesi uyarınca mahkûmiyet için dini değerlerin ne suretle alenen aşağılandığı ve kamu barışını bozmaya elverişlilik unsurunun nasıl gerçekleştiği gerekçede açıklanmalıydı. Cumhurbaşkanına yönelik paylaşımlar ise siyasi ve ağır eleştiri sayılmıştır.

 

Sonuç

 

Cumhurbaşkanına hakaret ile halkı kin ve düşmanlığa tahrik veya aşağılama suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine ilişkin istinaf kararı, sanık müdafiinin temyizi üzerine oy birliğiyle bozuldu. Dosya Ankara 12. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdi edildi.

 

İlgili Mevzuat

 

  • 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu — m. 216
    Dini değerleri alenen aşağılama (216/3)

  • 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu — m. 289, 302, 304
    Temyiz incelemesi ve bozma

  • 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası — m. 13, 26
    İfade özgürlüğü ve sınırlaması

  • Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi — m. 10
    İfade özgürlüğü

Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.

 

Kararın Tam Metni

 

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.

 

4. Ceza Dairesi         2026/2269 E.  ,  2026/10676 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/412 E., 2023/284 K.

SUÇLAR : Cumhurbaşkanına hakaret, halkı kin ve düşmanlığa tahrik veya aşağılama

HÜKÜMLER : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret ve halkı kin ve düşmanlığa tahrik veya aşağılama suçlarından İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; sübuta, atılı suçların yasal unsurlarının oluşmadığına, eylemin düşünce açıklaması ve eleştiri kapsamında kaldığına yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanık müdafiinin belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1.Cumhurbaşkanına Hakaret Suçu Yönünden

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2008 tarihli ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etme veya sövme şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10. maddesinin 2. paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürlüğü, aynı maddenin 2. fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasanın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Açıklamalar ışığında, somut olayda; sanığın eyleminin muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, suça konu paylaşımların tüm içerikleri gözetildiğinde siyasi ve ağır eleştiri niteliğinde olduğu dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığının gözetilmemesi,

2.Halkı Kin ve Düşmanlığa Tahrik veya Aşağılama Suçu Yönünden

5237 sayılı Kanun'un 216/3. maddesinde yer alan düzenleme ile kamu barışını korumak amacıyla halkın bir kesiminin benimsediği dini değerlerin alenen aşağılanması suç sayılmıştır. Somut olayda; suça konu paylaşımların içeriklerinde, hangi dini değerlerin hedef alındığının belirtilmediği dikkate alındığında ne suretle dini değerlerin alenen aşağılandığı ve kamu barışını bozmaya elverişlilik unsurunun ne şekilde gerçekleştiği açıklanmadan yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Ankara 12. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.06.2026 tarihinde karar verildi.

 

Benzer Kararlar

 

Yargıtay Ceza Genel Kurulu — Cumhurbaşkanına Hakarette Hukuka Uygunluk

Yargıtay 4. Ceza Dairesi — Siyasi Ağır Eleştiri ve Hakaret Ayrımı

Tüm Ceza Hukuku Kararları ›

 

İlgili Sayfalar

 

Paylaşım İçerikleri Nedeniyle Açılan Ceza Davaları

 

Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.

 

Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.

 

Karar Künyesi

 

Mahkeme

Yargıtay 4. Ceza Dairesi

 

Esas No

2026/2269

 

Karar No

2026/10676

 

Karar Tarihi

4 Haziran 2026

 

Oy Durumu

Oybirliği

 

Resmî Kaynak

Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı

 

Hukuki Destek

Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu

 

Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.

Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara

 

0552 725 25 18

WhatsApp ile Yazın

İletişim ve Yol Tarifi

 

İlgili Hukuk Alanları

Ceza Hukuku

Tüm Çalışma Alanları ›

 

Hesaplama Araçları

İnfaz ve Yatar Hesaplama

Tüm Hesaplama Araçları ›

bottom of page