top of page

Ana Sayfa › İçtihatlar

 

CEZA HUKUKU  ·  BOZMA

Yargıtay 5. Ceza Dairesi — Avukata Ulaşılamadığı İddiasında Hangi Görevin Yerine Getirilmediğinin Araştırılması

 

2023/6055 E., 2024/10578 K. · 21 Ekim 2024

 

İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 5 Kasım 2026

 

Kararın Özeti

 

Müvekkilinin tutukluluğuna itiraz eden, dava açan ve bireysel başvuruda bulunan avukat, sonraki dönemde kendisine ulaşılamadığı gerekçesiyle mahkûm edildi. Daire, son itiraz dilekçesi ile azil arasındaki kısa sürede avukatın yapması gereken belirli bir işlem bulunup bulunmadığının araştırılmasını istedi. Telefonunun kapalı olmasıyla yetinilemeyeceğini; kastın ve mağduriyet, kamu zararı veya haksız menfaat koşullarından hangisinin gerçekleştiğinin gerekçede gösterilmesi gerektiğini belirtti.

 

Hukuki İlke

 

İletişimin kesilmesi tek başına hangi mesleki görevin ihlal edildiğini göstermez. Ayrıca Daire, ilk mahkemenin kabul ettiği davranışın icrai değil ihmali nitelikte olacağını belirtti.

 

Sonuç

 

İstinaf kararı oy birliğiyle bozuldu. Eksik araştırma yanında suçun niteliği, temel cezanın gerekçesi ve hak yoksunluğunda yanlış bendin uygulanması bozma nedenleri arasında sayıldı.

 

İlgili Mevzuat

 

  • 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu — m. 257/1, 257/2, 61, 53

  • 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu — m. 302

Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.

 

Kararın Tam Metni

 

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir. Resmî metindeki maskelemeler korunmuştur.

 

5. Ceza Dairesi         2023/6055 E.  ,  2024/10578 K.


"İçtihat Metni"


İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/911 Esas, 2022/1055 Karar

SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma


Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1) Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.10.2019 tarihli ve 2019/108 Esas, 2019/397 sayılı Kararı ile icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan sanığın cezalandırılmasına hükmolunmuştur.

2) İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 10.05.2022 tarihli ve 2020/911 Esas, 2022/1055 sayılı Kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; katılanın avukatlığını aldığı tarihten, kendisini şikayette bulunduğu tarihe kadar, mesleki açıdan üstlendiği sorumlulukları yerine getirdiğine, kurulan hükmün bozulması talebine ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın olay tarihinde Tekirdağ Barosuna kayıtlı olarak avukatlık yaptığı, Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/6388 sayılı soruşturmasında şüpheli olan katılanın sanık ile görüşerek kendisinin avukatlığını yapması hususunda sanık ile anlaştığı ve katılanın kendisini savunması için sanığa Tekirdağ 5. Noterliği aracılığıyla 02.09.2016 tarihli ve 8599 yevmiye sayılı vekaletnameyi verdiği gibi 20.000 TL masraf ve vekalet ücretini de peşin ödediği, sanığın vekaletname aldıktan sonra katılanla ilgili ilk derece mahkemesi sıfatıyla Danıştaya dava açtığı, tutuklama kararına itiraz dilekçeleri sunduğu, Anayasa Mahkemesine bireysel başvuruda bulunduğu, müvekkili olan katılanı bulunduğu cezaevinde gerek bizzat gerekse yanında sigortalı çalışan avukatlar aracılığıyla ziyaret ettiği, sanığın yurt dışına kaçtığına dair soyut duyumlar neticesi, sanığın yanında sigortalı olarak çalışan diğer avukatların da yönlendirmesiyle 11.04.2017 tarihinde sanık ile irtibat kuramayan katılanın eşi tarafından, dosyasının teslim alındığı ve katılanın Tekirdağ 5. Noterliğinin 10.05.2017 tarihli ve 4393 yevmiye sayılı azilname ile sanığı azletttiği, bu suretle sanık avukatın görevi kötüye kullanma suçunu işlediği iddia ve kabul edilen somut olayda; sanık tarafından yapılan son işlem olan 22.03.2017 tarihli tutukluluğa itiraz dilekçesinin havale tarihi ile azil tarihi arasındaki kısa süre zarfında sanığın görevi gereği hukuken yapmakla yükümlü olduğu bir işlemin bulunup bulunmadığının tespit edilmesinden sonra sonucuna göre TCK'nın 257/1. maddesinde düzenlenen suçun oluşabilmesi için görevin gereklerine aykırı davranma yanında objektif cezalandırma şartı olan "kişilerin mağduriyetine" veya "kamunun zararına neden olma" ya da "kişilere haksız bir menfaat sağlama" koşullarından birisinin de mevcut olması gerektiği nazara alınarak, sanığın ne suretle suç kastıyla hareket ettiğinin ve objektif cezalandırma koşullarının hangi şekilde gerçekleştiğinin denetime imkan verecek biçimde karar yerinde tartışılıp değerlendirilmesi sonrasında hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile müvekillerinin sanığa ulaşamadığı, telefonunun kapalı olduğu gibi yetersiz ve soyut gerekçelerle atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanığın sübutu kabul edilen eyleminin TCK'nın 257/2. maddesinde düzenlenen ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi,

5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel cezalar belirlenirken, söz konusu maddenin 1. fıkrasında 7 bent halinde sayılan hususlar göz önünde bulundurularak ve somut gerekçeler tek tek belirtilmek suretiyle ilgili kanun maddelerindeki cezaların alt ve üst sınırları arasında takdir hakkının kullanılması gerektiği gözetilmeden "suçun işleniş özellikleri, meydana gelen zararın ağırlığı, suç konusunun önem ve değeri" şeklindeki maddede yazılı ibarelerin soyut tekrarıyla yetinilip teşdit gerekçesi olarak kullanılmak suretiyle TCK'nın 61. maddesine aykırı davranılması,

Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53/1-e madde-fıkra ve bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında bu bentteki hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanması yerine, aynı madde ve fıkranın "a" bendindeki hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmasına hükmolunması,

Hukuka aykırı görülmüştür.


IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 10.05.2022 tarihli ve 2020/911 Esas, 2022/1055 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,


Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.10.2024 tarihinde karar verildi.

 

Benzer Kararlar

 

Yargıtay 5. Ceza Dairesi — İcrai ve İhmali Görevi Kötüye Kullanma

Yargıtay 5. Ceza Dairesi — Görevi Kötüye Kullanmada Mağduriyet Şartı

Yargıtay Ceza Genel Kurulu 2024/126 E., 2025/350 K. — İhmali Davranışla Görevi Kötüye Kullanmada Kast

Tüm Ceza Hukuku Kararları ›

 

İlgili Sayfalar

 

İçtihatlar

Ceza Hukuku

 

Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.

 

Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.

 

Karar Künyesi

 

Mahkeme

Yargıtay 5. Ceza Dairesi

 

Esas No

2023/6055

 

Karar No

2024/10578

 

Karar Tarihi

21 Ekim 2024

 

Oy Durumu

Oy birliği

 

Resmî Kaynak

Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı

 

Hukuki Destek

Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu

 

Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.

Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara

 

0552 725 25 18

WhatsApp ile Yazın

İletişim ve Yol Tarifi

 

İlgili Hukuk Alanları

Ceza Hukuku

Tüm Çalışma Alanları ›

 

Hesaplama Araçları

İnfaz ve Yatar Hesaplama

Tüm Hesaplama Araçları ›

bottom of page