top of page

Ana Sayfa › İçtihatlar

 

CEZA HUKUKU  ·  BOZMA  ·  ONAMA  ·  TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ

Yargıtay 9. Ceza Dairesi — Özel Görüntülerin Paylaşılması İddiasında İspat ve Ayrı Temyiz Sonuçları

 

2022/2076 E., 2026/4914 K. · 2 Haziran 2026

 

İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 4 Kasım 2026

 

Kararın Özeti

 

Özel görüntülerin başkalarına gönderildiği iddiasında kesin ve inandırıcı delil bulunmaması, mahkûmiyet hükmünün bozulmasına neden oldu. Yargıtay 9. Ceza Dairesi, dosyadaki savunma ve delil durumunu birlikte değerlendirerek beraat gerektiğini belirtti; doğrudan beraat kararı vermedi. Aynı dosyadaki başka suçun hükmü onanırken Bakanlığın başvurusu ayrı nedenle reddedildi. Telefonun incelenememesi tek başına genel bir beraat kuralı olarak sunulamaz; karar somut ispat yetersizliğine dayanıyor.

 

Hukuki İlke

 

Özel görüntülerin gönderildiği iddiasında mahkûmiyet, her türlü şüpheden uzak delille desteklenmelidir; dosyadaki bütün deliller yetersizse beraat gerektiği gözetilir.

 

Sonuç

 

Özel görüntülere ilişkin mahkûmiyet bozuldu; diğer suç yönünden hüküm onandı, Bakanlık başvurusu reddedildi.

 

İlgili Mevzuat

 

  • 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu — m. 237/2, 298/1, 289/1, 302/1, 302/2, 304/2
    Katılma, başvuru ve ayrı hükümlerin temyizi.

  • 6284 sayılı Kanun — m. 20/2
    Bakanlığın davaya katılması tartışması.

Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.

 

Kararın Tam Metni

 

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir. Resmî metindeki maskelemeler korunmuş; açık kalan olay kişisi adları yayın kopyasında … ile gizlenmiştir.

 

9. Ceza Dairesi 2022/2076 E. , 2026/4914 K.


"İçtihat Metni"


MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2015 E., 2019/2001 K.

SUÇLAR : Reşit olmayanla cinsel ilişki, özel hayatın gizliliğini ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama


Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:


I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında katılan mağdureye yönelik birden fazla kez cinsel ilişkiye girmek ve arkadaşına mağdureye ait özel fotoğrafları göndermek sureti ile zincirleme şekilde reşit olmayanla cinsel ilişki ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında verilen görevsizlik kararına istinaden Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesince yapılan yargılamada mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından beraatine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın reşit olmayanla cinsel ilişki ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından mahkumiyetine karar verilmiştir.


II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle, hükümden önce katılma talebinin bulunduğuna, kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.


B. Katılan Mağdure Vekilin Temyiz İstemi

Özetle, suç vasfının hatalı belirlendiğine, sanığın eyleminin çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu oluşturduğuna, şartları oluşmayan takdiri indirim nedenlerinin uygulandığına, eksik ceza tayinine ilişkindir.


C. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle, sanığın katılan mağdurenin yaşı konusunda yanıltıldığına, hata hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanığın üzerine atılı suçların yasal unsurlarının somut olayda oluşmadığına, özel hayatın gizliliğini ihlal suçu yönünden mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.


III. GEREKÇE

A. Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20/2. maddesi uyarınca davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak Mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas, 2019/7 sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 237/2. maddesine göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı olmadığından temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.


B. Reşit Olmayanla Cinsel İlişki Suçundan Verilen Hüküm Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 2 88... . maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı hukuka kesin aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.


C. Özel Hayatın Gizliliğini İhlal Suçundan Verilen Hüküm Yönünden

Katılan mağdure her ne kadar sanığın, rızası dışında özel yaşantısına dair görüntüleri, arkadaşı olan tanık ...'ye gönderdiği belirtilmiş ise de; cep telefonunun hasar görüp kırılmış olması nedeniyle inceleme yapılamayarak herhangi bir görüntüye ulaşılamamış olması, sanığın inkara yönelik istikrarlı savunmaları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilememesi nedeniyle beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle şikayetçi Bakanlık vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,


B. Reşit Olmayanla Cinsel İlişki Suçundan Verilen Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararında katılan mağdure vekili ile sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,


C. Özel Hayatın Gizliliğini İhlal Suçundan Verilen Hüküm Yönünden

Gerekçenin (C) bölümünde açıklanan nedenle katılan mağdure vekili ile sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.06.2026 tarihinde karar verildi.

Karar Künyesi

 

Mahkeme

Yargıtay 9. Ceza Dairesi

 

Esas No

2022/2076

 

Karar No

2026/4914

 

Karar Tarihi

2 Haziran 2026

 

Oy Durumu

Oy birliği

 

Resmî Kaynak

Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı

 

Hukuki Destek

Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu

 

Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.

Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara

 

0552 725 25 18

WhatsApp ile Yazın

İletişim ve Yol Tarifi

 

İlgili Hukuk Alanları

Ceza Hukuku

Tüm Çalışma Alanları ›

 

Hesaplama Araçları

İnfaz ve Yatar Hesaplama

Tüm Hesaplama Araçları ›

bottom of page