CEZA MUHAKEMESİ HUKUKU · ONAMA
Yargıtay 9. Ceza Dairesi — Koruma Göreviyle Davaya Katılan Bakanlığın Vekâlet Ücreti Talebi
2026/1324 E., 2026/4763 K. · 21 Mayıs 2026
İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 4 Kasım 2026
Kararın Özeti
Çocuğun korunması amacıyla davaya katılan Bakanlığın vekâlet ücreti talebi kabul edilmedi. Yargıtay 9. Ceza Dairesi, Bakanlığın kanundan doğan koruma yükümlülüğünü yerine getirmesi ile doğrudan suçtan zarar gören kişinin durumunu ayırdı. Sanık ve Bakanlık tarafından ileri sürülen temyiz nedenlerini reddederek hükümleri onadı. Ücret değerlendirmesi Bakanlığın bu sıfatına ilişkindir; mağdurun kendi vekili için ücret talebinin veya Bakanlığın katılma yetkisinin kaldırıldığı anlamına gelmez.
Hukuki İlke
Kanuni koruma göreviyle davaya katılan Bakanlık, bu dosyada doğrudan suçtan zarar gören kişiyle aynı vekâlet ücreti konumunda kabul edilmemiştir.
Sonuç
Sanık ve katılan Bakanlığın temyiz istemleri esastan reddedilerek hükümler oy birliğiyle onandı; Bakanlığın vekâlet ücreti itirazı yerinde görülmedi.
İlgili Mevzuat
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu — m. 237, 302/1, 304/1
Katılma, ücret isteminin gerekçesi ve temyiz sonucu.
Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.
Kararın Tam Metni
Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir. Resmî metindeki maskelemeler korunmuştur.
9. Ceza Dairesi 2026/1324 E. , 2026/4763 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/ 1367 E., 2025/1407 K.
SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Siirt 3. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın mağdurun anal bölgesine organ soktuğunun kabulüyle çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden kaldırılması ile sanığın mağduru sigara aldırma bahanesiyle dükkanına, tamir yapma bahanesiyle evine götürdüğünün kabulüyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetine, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden ise istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Özetle, atılı suçun işlendiğine yönelik mağdur beyanı dışında delil bulunmadığına, mağdurun yapılan muayenesi sonucunda düzenlenen raporun sanık lehine olduğuna ve sanığın atılı tüm suçlardan beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.
B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi
Özetle, sanık hakkında üst sınırdan ceza verilip, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması ve katılan Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
1. 5271 sayılı Kanun'un 2 88... . maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı hukuka kesin aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kararlarda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve Devletin kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğünü yerine getirdiği nazara alınarak katılan Bakanlık vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararlarında sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Siirt 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
21.05.2026 tarihinde karar verildi.
Benzer Kararlar
Yargıtay 10. Ceza Dairesi — Tefrik Edilen Dosyanın Vekili ile Mevcut Zorunlu Müdafi Ayrımı
Yargıtay 2. Ceza Dairesi — Beraatte Zorunlu Müdafi Ücretinin Mahsubu
Yargıtay 8. Ceza Dairesi — Beraatte Zorunlu Müdafi Ücretine İlişkin Farklı Daire Yaklaşımı
Tüm Ceza Muhakemesi Hukuku Kararları ›
İlgili Sayfalar
Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.
Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay 9. Ceza Dairesi
İlgili Hukuk Dalı
Ceza Muhakemesi Hukuku
Esas No
2026/1324
Karar No
2026/4763
Karar Tarihi
21 Mayıs 2026
Oy Durumu
Oy birliği
Resmî Kaynak
Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı
Hukuki Destek
Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu
Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.
Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara
İlgili Hukuk Alanları