İŞ HUKUKU · ONAMA
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Kullandırılmayan Süt İzni Ücreti ile İşverenin Eğitim Gideri Talebinin Ayrılması
2023/8605 E., 2023/8374 K. · 31 Mayıs 2023
İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 7 Kasım 2026
Kararın Özeti
Banka çalışanı işçilik alacaklarını, işveren ise eğitim giderlerinin iadesini istedi. Önceki bozma, kullanılmayan süt izninin zamlı ücretle hesaplanmasını ve eğitimin mesleki gelişime mi yoksa işin yürütümüne mi ilişkin olduğunun araştırılmasını gerektirmişti. Mahkeme, ispatlanamayan izin kullanımlarını ve kişi başına düşen mesleki eğitim giderlerini değerlendirerek iki davayı kısmen kabul etti. Yargıtay, bozma gereklerine uyulduğunu ve kazanılmış hak oluşturan yönlerin yeniden incelenemeyeceğini belirterek hükmü onadı.
Hukuki İlke
Bu uyuşmazlıkta süt izni alacağı ile eğitim giderinin iadesi ayrı değerlendirilmiş, eğitimin mesleki gelişim niteliği ve çalışana düşen giderin belirlenmesi esas alınmıştır.
Sonuç
Süt izni alacağı ile eğitim giderine ilişkin asıl ve karşı davanın kısmen kabulüne dair mahkeme kararı oybirliğiyle onandı.
İlgili Mevzuat
4857 sayılı İş Kanunu — m. 74/7, 104
Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.
Kararın Tam Metni
Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.
9. Hukuk Dairesi 2023/8605 E. , 2023/8374 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
Taraflar arasında görülen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.
Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; asıl ve karşı davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Mahkeme kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
1. Davacı-karşı davalı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin istifaya zorlandığını, psikolojik taciz (mobbing) uygulandığını, fazla çalışma yapmasına rağmen, hafta tatillerinde çalışmasına rağmen karşılığının ödenmediğini, izinlerinin kullandırılmadığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile manevi tazminat, yılık ücretli izin, fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
2. Davalı-karşı davacı vekili dava dilekçesinde; davacının haklı neden olmadan istifa ederek işten ayrıldığından yapılan eğitim giderlerinin davacı- karşı davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
1. Davalı- karşı davacı vekili cevap dileçesinde; davacının istifa ederek işyerinden ayrıldığını, psikolojik taciz (mobbing) iddialarının gerçeği yansıtmadığını, prim usulü çalıştığından fazla çalışma alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
2. Davacı- karşı davalı vekili cevap dilekçesinde; istifaya zorlandığını, eğitim giderlerinden sorumlu olmadığını savunarak karşı davanın reddini istemiştir.
III. MAHKEME KARARI
Mahkemenin 03.06.2016 tarihli ve 2015/563 Esas, 2016/410 Karar sayılı kararı ile; davacının istifa dilekçesini iradesi fesada uğratılarak verdiğini ve davalının kendisine psikolojik taciz (mobbing) uyguladığını ispatlayamadığı, buna göre kıdem ve ihbar tazminatları ile koşulları oluşmayan manevi tazminat talebinin reddi gerektiği, davacının diğer alacak talepleri olan yıllık izin, süt izni, fazla çalışma ve hafta tatili alacakları bulunmadığından bu alacakların da reddi gerektiği gerekçesiyle asıl davanın reddine; taraflar arasındaki iş sözleşmesine göre iş sözleşmesinin yürürlük tarihinden itibaren 2 yıl içinde haklı nedenler olmaksızın feshedilmesi veya işveren tarafından haklı nedene veya davranışlardan kaynaklanan geçerli nedenle feshine yol açması durumunda eğitim giderinin talep edileceğinin düzenlenmiş olması nedeniyle davalı- karşı davacının eğitim giderine ilişkin karşı davasının kabulüne karar verilmiştir.
IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ
A. Bozma Kararı
1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-karşı davalı temyiz isteminde bulunmuştur.
2. Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 16.01.2020 tarihli ve 2017/26761 Esas, 2020/518 Karar sayılı kararıyla; davacının süt iznini kullanamadığı süre tespit edilerek %50 zamlı ücret üzerinden hesaplama yapılması gerektiği, davacı-karşı davalıya ilişkin yapılan eğitimler mesleki gelişim için yapılmışsa buna ilişkin giderlerin istenebileceği, ancak bankadaki işin yürütümüne ilişkin ise istenemeyeceği, bu husus araştırıldıktan sonra yapılan eğitimlere kaç kişinin katıldığı ve davacının üzerine düşen miktarlar da netleştirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçeleriyle Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.
B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar
Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma kararı doğrultusunda yapılan araştırma sonucunda davacının 10.03.2014-18.02.2015 tarihleri arasında kullandırılması gereken ve kullandırıldığı davalı tarafça ispatlanamayan toplam 342 saat karşılığı süt izni ücreti alacağının bulunduğu gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabulüne, bozma ilâmı doğrultusunda dosyaya kazandırılan belgeler ile davacı- karşı davalının 18.02.2020 günlü beyanları birlikte değerlendirilerek eğitimlerin mesleki gelişime yönelik olduğu tespit edildiğinden yapılan hesaplama doğrultusunda karşı davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.
B. Temyiz Sebepleri
1. Davacı-karşı davalı vekili; sadece müvekkiline ait olmayan eğitim ve konaklama giderlerinden müvekkilinin sorumlu tutulmasının hatalı olduğunu, ek protokol başlıklı belgenin dikkate alınmaması gerektiğini, bozma kararına göre yeterli araştırma yapılmadığını, karşı davanın reddini gerektiğini, hükmedilen vekâlet ücreti ve yargılama giderlerinin hatalı olduğunu belirterek Mahkeme kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.
2. Davalı-karşı davacı vekili; davacının kullandırılmayan süt izni olmadığını, bu alacağın reddi gerektiğini, hükme esas alınan bilirkişi raporunda eğitim giderlerine ilişkin hesaplamanın hatalı olduğunu belirterek Mahkeme kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacı-karşı davalının süt izni alacağının miktarı, davalı-karşı davacı tarafından talep edilen eğitim giderlerinin miktarı ile hüküm altına alınan vekâlet ücreti ve yargılama giderlerine ilişkindir.
2. İlgili Hukuk
1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 ... maddesi, 438 ... maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.
2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 74 üncü maddesinin yedinci fıkrası ile 104 üncü maddesi.
3. Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 10 ve 13 üncü maddeleri.
3. Değerlendirme
1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 ... maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeple;
Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalı tarafa yükletilmesine,
Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,
31.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Benzer Kararlar
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi — Sağlık Nedeniyle Eğitim Borcunun Sona Ermesi ve Kefil
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Yıllık İzin İspatında Beş Yıl Ölçütü
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Fazla Mesai Hesabında Yıllık İzin Süresi
İlgili Sayfalar
İşçilik Alacakları ve İşverenin Karşı Talepleri
Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.
Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi
Esas No
2023/8605
Karar No
2023/8374
Karar Tarihi
31 Mayıs 2023
Oy Durumu
Oybirliği
Resmî Kaynak
Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı
Hukuki Destek
Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu
Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.
Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara
İlgili Hukuk Alanları
Hesaplama Araçları