İŞ HUKUKU · BOZMA
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Şirket Yemeği Sonrası Alkollü Araç Kullanma ile İşyerinde Sarhoşluk Ayrımı
2025/10137 E., 2026/1425 K. · 18 Şubat 2026
İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 4 Kasım 2026
Kararın Özeti
Şirketin alkollü içki sunulan yemeğinden sonra araç kullanırken yakalanmak, bu dosyada işyerine sarhoş gelme hükmüyle haklı fesih için yeterli sayılmadı. Yargıtay 9. Hukuk Dairesi bildirilen fesih sebebinin ilgili maddeye uymadığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatının reddini bozdu. Diğer itirazlar reddedildi. Karar alkollü araç kullanmayı hukuka uygun görmüyor; trafik ihlaliyle iş sözleşmesini bildirimsiz ve tazminatsız bitirme koşullarını ayırıyor.
Hukuki İlke
İşyerine sarhoş gelme veya işyerinde alkol kullanma koşulları somut olayla karşılaştırılmalıdır; işyeri dışındaki her alkol olayı aynı fesih hükmüne girmez.
Sonuç
İstinafın esastan ret kararı kaldırıldı; kıdem ve ihbar tazminatlarının reddi yönünden ilk derece hükmü oy birliğiyle bozuldu.
İlgili Mevzuat
4857 sayılı İş Kanunu — m. 25/II-d
İşyerinde sarhoşluk ve alkol kullanmaya ilişkin fesih koşulları incelenmiştir.
Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.
Kararın Tam Metni
Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir. Resmî metindeki maskelemeler korunmuştur.
9. Hukuk Dairesi 2025/10137 E. , 2026/1425 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 50. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2021/4395 E., 2025/1437 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 33. İş Mahkemesi
SAYISI : 2018/276 E., 2020/412 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 17.08.2011-20.03.2018 tarihleri arasında davalı Şirkette çalıştığını, haksız şekilde iş sözleşmesinin sonlandırıldığını, fazla çalışmalarının karşılığının ödenmediğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, alkollü araç kullanımı nedeni ile davacının sürücü belgesine el konulduğunu, feshin 4857 sayılı İş Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 25/II-(d) hükmünde yani haklı nedene dayandığını savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının alkollü araç kullanma sebebiyle ehliyetine el konulduğu, bu nedenle iş sözleşmesinin feshinin haklı nedene dayandığı, fazla çalışma ücretinin bulunmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde;
1.Müvekkilinin iş sözleşmesinin 4857 sayılı Kanun'un 25/II-(d) hükmü uyarınca feshedildiğini, ancak Şirketin düzenlediği akşam yemeği sonrasında alkollü araç kullandığı tespit edilen müvekkilinin fiilinin bu maddeye uymadığını dolayısıyla feshin haksız bir nitelikte olduğunu,
2. Müvekkilinin fazla çalışma ücretine hak kazandığını ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, davalı tarafından gerçekleştirilen feshin haklı nedene dayalı olup olmadığı ve davacının talep edilen tazminat ve alacaklara hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.
1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2. 4857 sayılı Kanun'un 25/II hükmünde, ahlak ve iyiniyet kurallarına uymayan hâller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı hâlinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin (d) alt bendinde, işçinin işverene yahut onun ailesi üyelerinden birine yahut işverenin başka işçisine sataşması, işyerine sarhoş yahut uyuşturucu madde almış olarak gelmesi ya da işyerinde bu maddeleri kullanmasının işverene haklı fesih imkânı verdiği ifade edilmiştir. Söz konusu maddeye göre sarhoş olarak işyerine gelmek yasak olup, işçinin irade ve davranışları bir diğer deyişle işin normal şekilde yürütümü etkilenmiyorsa sadece işyeri dışında içki kullanılmış olması sözleşmenin feshi için yeterli değildir. Buna karşılık işçinin işyerinde alkollü içki kullanması işverene haklı nedenle bu alt bent kapsamında fesih imkânı verir.
Somut olayda ise Şirket tarafından fesih bildirimi yazısında belirtildiği üzere, Şirketçe düzenlenen alkollü içki tüketilebilen akşam yemeği sonrasında kolluk kuvvetlerince kontrole tâbi tutulup yasal sınırların üzerinde bir promil seviyesine sahip olduğu anlaşılan davacı işçinin iş sözleşmesi 4857 sayılı Kanun'un 25/II-(d) hükmü gerekçe gösterilerek feshedilmiştir. Yukarıda yapılan açıklamalara göre somut olayda 4857 sayılı Kanun'un 25/II-(d) hükmüne göre haklı nedenle fesih koşulları bulunmadığından kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulüne karar verilmesi gerekirken reddedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeple;
1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,
2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,
Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,
Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
18.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Benzer Kararlar
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Tarihsiz Fotoğraf ve Video Kaydıyla Haklı Fesih Süresinin İspatı
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Envanter Açığında Kötü İfa ile Görevi Yapmamakta Israrın Ayrılması
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — İşçinin Kusuruna Düşen Zararın Otuz Günlük Ücreti Aşması
İlgili Sayfalar
Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.
Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/10137
Karar No
2026/1425
Karar Tarihi
18 Şubat 2026
Oy Durumu
Oy birliği
Resmî Kaynak
Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı
Hukuki Destek
Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu
Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.
Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara
İlgili Hukuk Alanları
Hesaplama Araçları