top of page

Ana Sayfa › İçtihatlar

 

İŞ HUKUKU  ·  ONAMA

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Evden Çalışmada İşyeri Uygulaması Olan Yemek Yardımı

 

2025/8810 E., 2025/10334 K. · 24 Aralık 2025

 

İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 6 Kasım 2026

 

Kararın Özeti

 

İşçi, evden çalıştığı dönemlerde daha önce ödenen yemek yardımının kesildiğini ve tatil ücretinin eksik kaldığını ileri sürdü. İstinaf mahkemesi, yemek yardımının işyeri uygulamasına dönüştüğünü belirleyerek belirli uzaktan çalışma dönemleri için alacağı kabul etti. Ödenmeyen yemek ve tatil ücretlerini işçinin haklı fesih nedenleri arasında değerlendirdi. Yargıtay 9. Hukuk Dairesi bu kararı onadı. Fazla çalışma ve hafta tatili talepleri ise kanıtlanamadığı için reddedilmişti.

 

Hukuki İlke

 

İşyeri uygulaması hâline gelmiş yemek yardımının evden çalışma döneminde ödenmemesi, bu dosyada alacak olarak kabul edilmiştir. Haklı fesih ve kıdem sonucu, yemek yardımının yanında ödenmeyen tatil ücretiyle birlikte değerlendirilmiştir.

 

Sonuç

 

Yemek ve genel tatil alacakları ile kıdem tazminatını kabul eden, diğer bazı talepleri reddeden hükme ilişkin istinaf kararı onandı.

 

İlgili Mevzuat

 

  • 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu — m. 371, 370/1

Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.

 

Kararın Tam Metni

 

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir. Resmî metindeki maskelemeler korunmuştur.

 

9. Hukuk Dairesi         2025/8810 E.  ,  2025/10334 K.


"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : Denizli Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2025/2264 E., 2025/1385 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Uşak 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2025/93 E., 2025/294 K.


Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 02.04.2009-04.08.2023 tarihleri arasında en son supervisor olarak çalıştığını, iş sözleşmesini ücretlerinin ödenmemesi gibi sebeplerle haklı nedenle feshettiğini, fazla çalışma yapmasına, hafta tatilleri ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışmasına rağmen karşılığının ödenmediğini, salgın döneminde dahi tam zamanlı çalıştığını, işverenin isteği üzerine 2020 yılının Mart ayı sonundan itibaren evden çalıştığını, iş sözleşmesinin başından işyeri uygulaması hâline gelen yemek yardımının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, yemek ücreti, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili ücreti alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını, sebep yokken istifa ederek işyerinden ayrıldığını, kıdem tazminatına hak kazanmadığını, fazla çalışma nadiren de olsa yapılsa bile karşılığının ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.


III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının hak kazandığı hâlde ödenmeyen ulusal bayram ve genel tatil ile yemek ücreti alacaklarının bulunduğundan iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiği, kıdem tazminatına hak kazandığı, fazla çalışma yaptığını, hafta tatillerinde çalıştığını ispatlayamadığı gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalılara ait işyerinde 02.04.2009-04.08.2023 tarihleri arasında çalıştığı, ödenmemiş yemek ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının bulunduğundan kıdem tazminatına hak kazandığına ilişkin kararın isabetli olduğu, dosya kapsamından yemek yardımının işyeri uygulaması hâline gelmesine rağmen davacıya evden çalıştığı 2020 yılı Nisan-Eylül ayları ile 2023 yılı Mart-Ağustos(4 gün) ayları arasındaki dönemde yemek ücretlerinin ödenmediği, davalı tanık beyanından da davacının 13.12.2018-31.10.2019 tarihleri arasındaki dönemde sınırlı olarak ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının hesaplanarak kabul edilmesinin yerinde olduğu gerekçeleriyle tarafların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde;

1. Davacının ödenmeyen ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının bulunmadığını, bu günlerde çalışmış olması hâlinde ücret bordrolarına yansıtıldığını ve karşılığının ödendiğini,

2. İşverene karşı davası bulunan tanık beyanlarına itibar edilmemesi gerektiğini, uzaktan çalışma yapıldığı zamanlardaki tanık beyanlarının görgüye dayalı olmadığını, tanıkların aynı dönemde aynı projede çalışmadıklarını,

3. Davacının yemek ücreti alacağının bulunmadığını ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının iş sözleşmesinin feshi, kıdem tazminatı, ulusal bayram ve genel tatil ile yemek ücreti alacaklarına hak kazanıp kazanmadığı ve bu alacakların hesaplanmasına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,


24.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

 

Karşılaştırmalı Okuma

 

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Muvazaaya Bağlı Ücret Farkı ve Ayrımcılık Tazminatı

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Pandemi İzninde Belediye Şirketi İşçisinin Primleri

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — İşe Girişten Önce Değişen Vekâlet Ücreti Payı

Tüm İş Hukuku Kararları ›

 

Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.

 

Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.

 

Karar Künyesi

 

Mahkeme

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi

 

Esas No

2025/8810

 

Karar No

2025/10334

 

Karar Tarihi

24 Aralık 2025

 

Oy Durumu

Oy birliği

 

Resmî Kaynak

Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı

 

Hukuki Destek

Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu

 

Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.

Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara

 

0552 725 25 18

WhatsApp ile Yazın

İletişim ve Yol Tarifi

 

İlgili Hukuk Alanları

İş Hukuku Davaları

Tüm Çalışma Alanları ›

 

Hesaplama Araçları

İşçilik Alacakları Hesaplama

Tüm Hesaplama Araçları ›

bottom of page