İŞ HUKUKU · BOZMA
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Fırın Ustasının Asgari Geçim İndirimi Hesabında 1 Ocak 2022 Sonrası
2026/1119 E., 2026/3099 K. · 13 Nisan 2026
İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 5 Kasım 2026
Kararın Özeti
Fırın ustası, 2022 sonuna kadar devam eden çalışması nedeniyle geçmiş dönemlere ait işçilik alacaklarını istedi. Hükme dayanak hesapta asgari geçim indirimi, yasal uygulama sona erdikten sonraki aylara da taşındı. Yargıtay, ücretlere ilişkin bu indirimin 1 Ocak 2022 itibarıyla kaldırıldığını dikkate aldı. Çalışmanın o yıl da devam etmiş olması, önceki düzenlemeye göre alacak hesaplanmasına dayanak oluşturmuyordu.
Hukuki İlke
Birden çok düzenleme dönemine yayılan işçilik hesabında, her ücret kaleminin yürürlükte olduğu tarihler ayrılmalıdır. Bu dosyada asgari geçim indiriminin önceki dönemden 2022’ye taşınması hatalı bulundu.
Sonuç
Asgari geçim indirimi 1 Ocak 2022 sonrasını da kapsayacak şekilde hesaplandığı için istinaf kararı kaldırıldı ve ilk derece kararı oy birliğiyle bozuldu.
İlgili Mevzuat
7349 sayılı Gelir Vergisi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun
Asgari geçim indirimi uygulamasının sona erdiği tarih.
Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.
Kararın Tam Metni
Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir. Resmî metindeki maskelemeler korunmuştur.
9. Hukuk Dairesi 2026/1119 E. , 2026/3099 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2024/569 E., 2025/2331 K.
DAVA TARİHİ : 07.03.2023
İLK DERECE MAHKEMESİ : Karşıyaka 3. İş Mahkemesi
SAYISI : 2023/117 E., 2024/34 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı bünyesinde 01.03.2007 tarihide fırın ustası olarak çalışmaya başladığını, 31.12.2022 tarihine kadar askerlik süresi hariç olmak üzere çalıştığını, müvekkilinin ilk üç yıl sigortasının yapılmadığını, son ücretinin net 9.000,00 TL olduğunu, yıllık izinlerini kullanmadığını, 31.05.2022 tarihinde müvekkiline kıdem tazminatı açıklaması ile 90.000,00 TL ödeme yapıldığını, davacının 31.12.2022 tarihine kadar çalışmaya devam ettiğini, müvekkilinin fazla çalışma yaptığını, hafta tatillerini tam olarak kullanmadığını, ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığını ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, asgari geçim indirimi, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil, fazla çalışma ile hafta tatili ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı taraf yasal süresi içinde cevap dilekçesi sunmamıştır.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tanık beyanları ve mevcut delil durumuna göre hizmet süresinin 14.10.2010–30.12.2022 tarihleri arasında 12... ay 20 gün olduğunun tespit edildiği, 30.12.2022 tarihli işten ayrılış bildirgesinde işten çıkış kodunun Kod (18- işin sona ermesi) olarak bildirildiği, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, fesihten önce ödenen 90.000,00 TL kıdem tazminatının avans olarak ödendiği gözetilerek faiziyle birlikte mahsup edildiği, tanık beyanları bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının yaptığı işin niteliği ve fırın ustası olarak çalışma şekli nazara alındığında davacının haftanın 7 günü 03.00–12.00 saatleri arasında çalıştığı, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığının anlaşıldığı, davacının 210 gün yıllık izin ücreti alacağının bulunduğu, davacının asgari geçim indirimi alacağının olduğu, ibraname tarihi ve fesih tarihi gözetildiğinde ibranamenin hükümsüz olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı tarafın mazeretinin içeriği dikkate alındığında eski hale getirme talebinin reddine karar verilmesinde ve sair yönleriyle İlk Derece Mahkemesi kararında hatalı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalı vekili temyiz dilekçesinde;
1. Eski hâle getirme taleplerinin kabul edilmemesinin hukuka aykırı olduğunu,
2. Davacının sigortasız çalıştırıldığı dönem olmadığını,
3. Davacının müvekkilinden herhangi bir alacağı sözkonusu olmadığını, asgari geçim indirimi alacağının ödendiğini,
4. 30.05.2023 tarihli ibraname imzalandığını, davacının alacağı bulunmadığını,
5. Eksik hazırlanan bilirkişi raporu doğrultusunda karar verilmesinin hukuka uygun olmadığını ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, eski hâle getirme talebi, davacının hizmet süresi, dava konusu alacakların ispat ve hesaplanmasına ilişkindir.
1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2. 25.12.2021 tarihli ve 31700 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 7349 sayılı Gelir Vergisi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile 01.01.2022 tarihinden itibaren yürürlüğe girmek üzere ücrette asgari geçim indirimi uygulaması ortadan kalktığından 01.01.2022 sonrasında da davacının asgari geçim indirimi alacağına hak kazandığının kabulü ile yapılan hesaplama hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,
2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,
Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,
Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
13.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Benzer Kararlar
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Arabuluculuk Sonrasındaki Alacak Dönemi ve İlave Tediyenin Faizi
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi: Fazla Çalışmada İndirim ve Mahsup Sırası
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — İlave Tediye Hesabında Emsal İşçinin Seçimi ve Ücretin Belirlenmesi
İlgili Sayfalar
Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.
Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/1119
Karar No
2026/3099
Karar Tarihi
13 Nisan 2026
Oy Durumu
Oy birliği
Resmî Kaynak
Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı
Hukuki Destek
Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu
Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.
Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara
İlgili Hukuk Alanları
Hesaplama Araçları