top of page

Ana Sayfa › İçtihatlar

 

İŞ HUKUKU  ·  BOZMA

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Alt İşverenler Arasında İşyeri Devri ve Kıdem Süresi

 

2026/1318 E., 2026/5597 K. · 11 Haziran 2026

 

İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 16 Kasım 2026

 

Kararın Özeti

 

İşçi, 1997-2018 yılları arasında aynı asıl işverenin işlerinde değişen alt işverenler yanında, son olarak davalı iş ortaklığında usta yardımcısı olarak çalıştığını ileri sürerek kıdem, ihbar ve diğer alacaklarını istedi. İlk derece mahkemesi tüm süre üzerinden hesap yaptı; bölge adliye mahkemesi alt işverenler arasında işyeri devri bulunduğunu belirterek bu kabulü yerinde buldu. Yargıtay, işçinin kayıtlı göründüğü şirketlerle asıl işveren arasında asıl-alt işveren ilişkisinin araştırılmadığını ve sigorta kayıtlarındaki üç yıllık ve diğer kesintilerin gözetilmediğini belirterek kararı bozdu.

 

Hukuki İlke

 

Yargıtay'ın bu dosyada açıkladığı ölçütlere göre, alt işveren değiştiği hâlde işçinin aynı işyerinde yeni alt işveren yanında çalışmayı sürdürmesi 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesi anlamında işyeri devri sayılır; ancak alt işverenler arasındaki geçişte çalışmanın makul süreyi aşacak şekilde kesintiye uğraması bu kuralların uygulanmasını engeller. İşyeri devrinde kıdem tazminatı tüm süre üzerinden hesaplanır, devreden işverenin sorumluluğu kendi dönemi ve devir tarihindeki ücretle sınırlıdır; ihbar tazminatı ile kullanılmayan izin ücretinden devralan işveren tek başına sorumludur.

 

Sonuç

 

Duruşma isteği miktar yönünden reddedildi. Davalıların bozma kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmedi. İstinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı ortadan kaldırıldı ve İlk Derece Mahkemesi kararı eksik inceleme nedeniyle oybirliğiyle bozuldu.

 

İlgili Mevzuat

 

  • 4857 sayılı İş Kanunu — m. 6, 120
    İşyeri devrinde iş sözleşmelerinin devralana geçmesi ve sorumluluğun paylaşımı; 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesinin yürürlükte kalması

  • 1475 sayılı İş Kanunu — m. 14
    İşyeri devrinde kıdemin toplam hizmet süresi üzerinden hesaplanması ve devredenin sınırlı sorumluluğu

  • 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu — m. 369/2
    Duruşmalı temyiz incelemesi isteğinin miktar yönünden reddi

Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.

 

Kararın Tam Metni

 

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.

 

9. Hukuk Dairesi         2026/1318 E.  ,  2026/5597 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1601 E., 2025/1771 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/420 E., 2023/114 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi.

Davalılar vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmiş ise de 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369/2 hükmü gereğince duruşma isteğinin miktardan reddi ile incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 01.03.1997-31.12.2018 tarihleri arasında yaklaşık 21... ay ... AŞ'nin alt ... nezdinde, son olarak davalıların oluşturduğu iş ortaklığı bünyesinde usta yardımcısı olarak aylık net 2.000,00 TL ücretle çalıştığını, iş sözleşmesinin davalılar tarafından haksız olarak feshedildiğini, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının karşılığının ödenmediğini, yıllık ücretli izinlerinin kullandırılmadığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar ... İş Ortaklığı vekili cevap dilekçesinde; davacının belirli süreli iş sözleşmesi ile telefon ve telgraf tesisatçısı olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin ihale süresinin sona ermesi nedeniyle sona erdiğini, haftada beş gün çalıştığını, fazla çalışma ile hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil çalışmasının bulunmadığını, yıllık ücretli izinlerini kullandığını ve dava konusu edilen alacaklarının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı vekilinin zamanaşımı def'i doğrultusunda fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının zamanaşımına uğrayan dönemleri dışlanarak hesaplandığı, davacının 01.03.1997-31.12.2018 tarihleri arasında yaklaşık 21... ay usta yardımcısı olarak çalıştığı, davalı işverenlerin iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiklerini ispatlayamadıkları, bu nedenle davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, yıllık ücretli izinlerin kullandırıldığının veya ücretinin ödendiğinin ispatlanamadığı, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının tanık beyanlarıyla ispatlandığı, bu alacaklardan %30 oranında takdiri indirim yapıldığı belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının 01.03.1997-31.12.2018 tarihleri arasında ... AŞ'nin alt ... nezdinde çalıştığı, davalı iş ortaklığı ile önceki alt işveren arasında işyeri devri hükümlerinin bulunduğu, bu nedenle davacının tüm hizmet süresine göre doğan hak ve yükümlülüklerden davalı alt işveren iş ortaklığının sorumlu tutulmasının yerinde olduğu, davalılar ile ihbar olunan ... AŞ arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunduğu ve dava konusu edilen alacaklardan müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları, davacının alt işverenler nezdindeki hizmet sürelerinin birleştirilerek kıdem süresi ve alacakların hesaplanmasında isabetsizlik bulunmadığı, davalı işverenin iş sözleşmesini haklı nedenle ve ihbar öneli vererek feshettiğini ispatlayamadığı, bu nedenle davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, taraflar arasındaki iş sözleşmesinin belirsiz süreli olduğu, davacının iş sözleşmesinin sona ermesinden yaklaşık üç ay sonra farklı bir alt işveren nezdinde yeniden çalışmaya başlamasının önceki iş sözleşmesini devam ettirmediği, davalı işverenin 440 günlük yıllık ücretli iznin kullandırıldığını veya ücretinin ödendiğini ispatlayamadığı, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının tanık beyanlarıyla ispatlandığı, bu çalışmaların karşılığının ödendiğinin davalı tarafından ispatlanamadığı ve ibranamenin yasal şartları taşımadığı belirtilerek davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde;

1. Davacının çalışmasının devam ettiğini,

2. Davalıların davacının tüm çalışma döneminden sorumlu tutulmasının hatalı olduğunu,

3. İbranameye değer verilmediğini,

4. Fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hatalı hesaplandığını ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, fesih, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ispatı ile hesabı, ibraname ve davalıların sorumlulukları hususlarındadır.

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalılar vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. İşyerinin tamamının veya bir bölümünün hukuki bir işleme dayalı olarak başka birine devri işyeri devri olarak tanımlanabilir. 4857 sayılı İş Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 6. maddesinde, işyerinin bir bütün olarak veya bir bölümünün hukuki bir işleme dayalı olarak başkasına devri hâlinde mevcut iş sözleşmelerinin devralana geçeceği düzenlenmiştir. Bu anlatıma göre, alt işverence asıl işverenden alınan iş kapsamında faaliyetini yürüttüğü işyerinin tamamen başka bir işverene devri 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi kapsamında işyeri devri niteliğindedir. Dairemizin kökleşmiş içtihatları da bu yöndedir .

Süresi sona eren alt işverenle yeni ihaleyi alan alt işveren arasında açık biçimde işyeri devrini öngören bir sözleşme yapılması da imkân dâhilindedir. Alt işverenin değişmesine rağmen yeni alt işveren nezdinde işyerinde çalışmaya devam edecek olan işçilerin belirlendiği hâllerde, sözü edilen işçiler bakımından iş sözleşmelerinin devralan işverene geçtiği tartışmasızdır. Ancak yeni alt işverende çalışacak olan işçiler arasında gösterilmeyen ve süresi sona eren alt işveren tarafından başka bir işyerinde çalıştırılmak üzere bildirimde bulunulmayan işçilerin iş sözleşmelerinin devreden alt işveren tarafından feshedildiğini kabul etmek gerekir.

Alt işverenin asıl işverenle akdettiği çalışma süresinin sonunda veya süresinden önce alt işverenin, ilişkinin sonlandırılması nedenine dayalı olarak tüm işçilerine başka işyeri göstererek işyerinden ayrılması, ardından işin asıl işveren tarafından başka bir alt işverene verilmesi örneğinde alt işverenler arasında hukuki bir ilişki bulunmamaktadır. Hukuki ilişki, alt işverenler ile asıl işveren arasında gerçekleştiğinden belirtilen durum alt işverenler arasında işyeri devri olarak değerlendirilemez.

Alt işverenlerin değişmesi en yaygın biçimde, süresi sona eren alt işverenin işyerinden ayrılması ve işçilerin yeni alt işveren nezdinde çalışmaya devam etmeleri şeklinde gerçekleşmektedir. Bu eylemli durumun işyeri devri niteliğinde olup olmadığının tespiti ile hukuki sonuçlarının belirlenmesi önemlidir. Alt işverenlerin değişiminde olması gereken, süresi sona eren alt işverenin işyerinden ayrılması anında işçilerini de beraberinde başka işyerlerine götürmesi veya iş sözleşmelerinin sona erdirilmesidir. Bunun tersine alt işveren işçilerinin alt işverenin işyerinden ayrılmasına rağmen yeni alt işveren yanında aynı şekilde çalışmayı sürdürmeleri hâlinde, alt işverenler arasında 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi anlamında bir işyeri devrinin kabulü gerekir. Bu durumda yeni alt işverenin, devam eden iş sözleşmelerini de devraldığı aynı maddede hükme bağlanmıştır.

Alt işverenler arasında işyeri devrinin kabulü için; davacının bir alt işverene ait işyerinden çıkışı ile bir sonraki alt işverene ait işyerine girişi arasındaki sürenin, makul süreyi aşmaması gerekir. Aynı alt işveren bünyesindeki çalışmanın kesintiye uğraması, asıl işverenin sorumluluğu yönünden olumsuz bir sonuç oluşturmaz ise de değişen alt işverenler bünyesindeki çalışmanın makul süreyi aşacak şekilde kesintiye uğraması, alt işverenler arasında işyeri devri kurallarının uygulanmasını engelleyeceğinden asıl işverenin sorumluluğu da etkilenir.

İşyeri devrinin sonuçlarına ilişkin esaslar Dairemizin 13.01.2021 tarihli ve 2016/30897 Esas, 2021/595 Karar sayılı kararında şu şekilde açıklanmıştır:

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı yasanın 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 120. maddesi hükmüne göre 1475 sayılı yasanın 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından işyeri devirlerinde belirtilen hüküm uygulanmalıdır. Anılan hükme göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde işçinin kıdemi, işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

Genel olarak yapılan bu açıklamaların ardından İş Hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri hâlinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı yasanın 14/2. maddesinde devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için 2 yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O hâlde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden sorumluluk ise son işverene ait olmakla devreden işverenin bu işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmamaktadır. Devralan işveren ihbar tazminatı ile kullandırılmayan izin ücretlerinden tek başına sorumludur.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumludur.

Somut uyuşmazlıkta Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda Adana 6. İş Mahkemesinin 2019/190 Esas sayılı dosyasından bahsedilerek davacının 01.03.1997-31.12.2018 tarihleri arasında 21... aylık çalışma süresi dikkate alınarak hesaplamalar yapılmıştır. Ancak davacının Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında çalışmasının bulunduğu Şirketler ile davalıların asıl işvereni olan ... Şirketi arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunup bulunmadığı yönünden herhangi bir araştırma yapılmamıştır. Yine Mahkemece davacının kesintisiz çalıştığı kabulü ile hüküm kurulmuş ise de davacının SGK kayıtlarında 3 yıl kesinti olduğu yine bazı dönemlerde çalışma kayıtlarında kesintiler olduğu görülmektedir.

Bu hâlde Mahkemece öncelikle davacının çalışmasının göründüğü işverenler ile ihbar olunan asıl işveren arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunup bulunmadığı tespit edildikten sonra yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda davalıların sorumlulukları belirlenirken işyeri devrine ilişkin kuralların uygulanıp uygulanamayacağı değerlendirilerek hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olmuştur.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

 

Benzer Kararlar

 

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Belediye İşçisinin Tatil Ücreti Nedeniyle Feshinde Puantajın Ayrı İncelenmesi

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — İşverenin Yıllardır Bildiği Sabıkaya Dayanan Fesih

Tüm İş Hukuku Kararları ›

 

İlgili Sayfalar

 

Alt İşveren Değişiminde İşçinin Kıdem Hakları

 

Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.

 

Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.

 

Karar Künyesi

 

Mahkeme

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi

 

Esas No

2026/1318

 

Karar No

2026/5597

 

Karar Tarihi

11 Haziran 2026

 

Oy Durumu

Oybirliği

 

Resmî Kaynak

Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı

 

Hukuki Destek

Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu

 

Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.

Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara

 

0552 725 25 18

WhatsApp ile Yazın

İletişim ve Yol Tarifi

 

İlgili Hukuk Alanları

İş Hukuku Davaları

Tüm Çalışma Alanları ›

 

Hesaplama Araçları

İşçilik Alacakları Hesaplama

Tüm Hesaplama Araçları ›

bottom of page