İŞ HUKUKU · BOZMA
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Ücret Yerine Primle Çalışma Anlaşmasında Çifte Alacak Hesabı
2026/1345 E., 2026/3921 K. · 27 Nisan 2026
İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 4 Kasım 2026
Kararın Özeti
Tarafların ücret yerine proje kârından primle çalışma konusunda anlaştığı kabul edilen dönemde, ayrıca aylık ücret alacağı hesaplanması bu dosyada hatalı bulundu. Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, işçinin kendi açıklamasıyla banka ve bordro kayıtlarını birlikte değerlendirdi. Prim esasına geçilen tarihten sonraki ücret ve asgari geçim indirimi taleplerinin kabulü nedeniyle karar bozuldu. Sonuç, bütün primli çalışanların ücret hakkı bulunmadığı anlamına gelmiyor; bu sözleşmenin içeriğine ve dönem değişikliğine dayanıyor.
Hukuki İlke
Bu dosyada tarafların kabul ettiği ücret yerine prim düzenine geçişten sonra aynı dönem için hem aylık ücret hem prim hesabı yapılması uygun bulunmamıştır.
Sonuç
Bölge adliye mahkemesi kararı ortadan kaldırıldı; ilk derece kararı ücret ve asgari geçim indirimi hesapları yönünden oy birliğiyle bozuldu.
Kararın Tam Metni
Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir. Resmî metindeki maskelemeler korunmuştur.
9. Hukuk Dairesi 2026/1345 E. , 2026/3921 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2022/2258 E., 2025/1857 K.
DAVA TARİHİ : 16.11.2017
İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 15. İş Mahkemesi
SAYISI : 2017/746 E., 2022/257 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı nezdinde 18.02.2011-12.10.2017 tarihleri arasında en son net 4.839,51 TL ücret ile çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işverenlikçe haksız biçimde sonlandırıldığını, ancak kıdem ve ihbar tazminatının ödenmediğini, ücret, asgari geçim indirimi ve prim alacağı bulunduğunu, işyerinde fazla çalışma yapıldığını, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günü çalışması yapılmasına rağmen müvekkilinin karşılığını alamadığını, yıllık izinlerini tam olarak kullanmadığını, mobbing (psikolojik taciz) yapıldığını iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, asgari geçim indirimi, yıllık ücretli izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücret alacakları ile prim alacağı, yurt dışı harcırah alacağı, psikolojik taciz tazminat alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının 02.2011-2017 yılları arasında en son net 3.000,00 TL ücret ile çalıştığını, davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, davacının tüm alacaklarının eksiksiz ödendiğini, dava dilekçesindeki hususların gerçeği yansıtmadığını, tüm hususların kayıtlarla sabit olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının 18.02.2011-09.10.2017 tarihleri arasında en son giydirilmiş aylık brüt 5.203,51 TL ücretle davalıya ait iş yerinde çalıştığı, iş sözleşmesinin davalı tarafından haksız olarak feshedildiği, davacının kıdem tazminatı, ihbar tazminatına hak kazandığı, ücret alacağı, asgari geçim indirim alacağı, yıllık izin ücreti alacağı ve prim alacağının ödendiğinin davalı tarafından ispatlanmadığı, fazla çalışma ücret alacağı, ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağı, hafta tatili ücret alacağı, yurt dışı harcırah alacağı ve mobbing tazminatı alacağına hak kazanmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi 16.03.2022 tarihli ek kararı ile, davacı vekili tarafından tebliğ olunan muhtıraya rağmen yasal süre içerisinde harç ve giderlerin tamamlanmadığı gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf talebinden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen asıl kararına karşı süresi içinde davalı vekili, İlk Derece Mahkemesinin 16.03.2022 tarihli ek kararına karşı davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, İlk Derece Mahkemesi asıl ve ek kararının usul ve esas yönünden yerinde olduğu gerekçesi ile taraf vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalı vekili temyiz dilekçesinde:
1. Davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini,
2. Davacıya ücretlerinin tamamının ödendiğini,
3. Davacının işi yarım bıraktığını, prim alacağına hak kazanamayacağını,
4. Davacının genel müdür vasfı ile çalıştığını, izin günlerini kendisinin belirlediğini, yıllık ücretli izin alacağına hak kazanmadığını,
5. Faiz başlangıç tarihlerinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, iş sözleşmesinin feshi, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil,asgari geçim indirimi, mobbing tazminatı, ücret, prim alacağı, yurt dışı harcırah alacağı ve yıllık ücretli izin alacaklarının ispatı ile hesaplanması ve zamanaşımı noktalarında toplanmaktadır.
1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2. Somut olayda davacı vekili dava dilekçesinde, davalı Şirketin 2013 yılında ekonomik olarak ödeme güçlüğüne düştüğünü, bu nedenle aralarında anlaşarak 2013 yılından sonra ... projesi kapsamında "proje geliştirme danışmanı" olarak görevine devam ettiğini, bu projeden elde edilecek kardan prim adı altında 400.000,00 Euro üzerinden anlaşıldığını, 2013 yılından sonra aylık maaş ödemelerinin kesildiğini ve prim ile çalıştığını beyan etmiştir. Mahkemece, davacının hem ücret hem prim ile çalıştığı kabul edilerek, 2013 yılı sonrasında ödenmeyen ücret alacakları ile prim alacakları ayrı ayrı hesaplanarak hüküm altına alınmıştır. Ancak varılan sonuç dosya kapsamı ile uygun düşmemiştir. Taraflar arasında 2013 yılından sonrasında davacının ücret ile çalıştırılmayacağı, ... projesi kapsamında danışman olarak prim usulü ile çalışacağı üzerine anlaşılmıştır. Bu husus davacının da kabulündedir. Bu haliyle davacının hem ücret hem de prim ile çalıştığı kabul edilerek 01.10.2013 tarihinden sonra ödenmeyen ücret alacaklarının hesaplanmış olması hatalıdır. Dosya kapsamında bulunan birbiriyle uyumlu ücret bordroları ve banka kayıtları incelendiğinde davacıya en son 30.09.2013 tarihinde ücret ödemesi yapıldığı, bu tarihten sonrasında ise prim ile çalışmaya başladığı, bu nedenle davacının ödenmeyen ücret alacağının bulunmadığı anlaşılmıştır.
Yine prim usulü ile çalışan davacının asgari geçim indirimi alacağından da sadece belirtilen tarihe kadar yararlanabileceği kabul edilmelidir. Tüm bu nedenlerle davacının ücret ve asgari geçim indirimi alacak taleplerinin reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,
2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,
Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,
Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
27.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Benzer Kararlar
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Aylık Ücrete Ek Kâr Primi ve İşveren Vekilinin Alacak Talepleri
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Prim Oranının Belirlenmesi ve İşçiye Yüklenen Satış Zararının İspatı
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Satış Hedefine Bağlı Değişken Primin Kıdem Tazminatı Ücretine Eklenmesi
İlgili Sayfalar
Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.
Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/1345
Karar No
2026/3921
Karar Tarihi
27 Nisan 2026
Oy Durumu
Oy birliği
Resmî Kaynak
Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı
Hukuki Destek
Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu
Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.
Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara
İlgili Hukuk Alanları
Hesaplama Araçları