Yargıtay 9. Hukuk Dairesi: Kişisel Gerekçeli İstifa ve Kıdem

Kararın Tam Metni

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 52. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/5192 E., 2025/1960 K.

DAVA TARİHİ : 27.12.2018

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 14. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/972 E., 2021/1032 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı işyerinde 13.03.2012-10.10.2018 tarihleri arasında en son 6.345,00 TL brüt ücret ile çalıştığını, onayı olmadan çalıştığı pozisyonun değiştirildiğini, daha ağır ve zorlu şartlar getirildiğini, iş sözleşmesinin davacı tarafından haklı nedenle feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, prim, fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının 13.02.2012-10.10.2018 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını, iş koşullarında esaslı değişiklik yapılmadığını, fazla çalışma ve diğer ücret alacaklarının eksiksiz ödendiğini, iş sözleşmesinin haklı bir neden olmaksızın davacı tarafından feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kıdem tazminatı ve prim alacaklarının kabulüne, fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı işveren tarafından davacının çalışma gün ve saatlerine ilişkin yazılı delil ve belge sunulmayan dönem için yerleşik Yargıtay uygulaması gereği dinlenen tanık beyanlarına göre tespit edilen fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının dosya kapsamına uygun olduğu, davacı tanığı T'nin her ne kadar davalı işverene karşı açılmış davası bulunmakta ise de davalı tanıklarının da bu tanığın beyanını destekleyen nitelikte beyanda bulunmaları nedeniyle itirazların yerinde olmadığı, davalı işverenin davacının yıl sonuna kadar çalışmaması nedeniyle performans primi alamayacağına dair itirazlarının davacının çalıştığı dönem ile sınırlı olarak hesaplanan prim alacağının kabulüne karar verilmiş olması nedeniyle yerinde olmadığı, hükme esas alınan bilirkişi ek raporunda zamanaşımı def'inin değerlendirildiği, somut olayda davacı işçi iş sözleşmesini çalışma koşullarında aleyhine esaslı değişiklik yapılması, daha ağır ve zorlu şartlarda çalışmasına karşılık ücret ve sosyal haklarının eksik ifa edildiğini, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin ödenmemesi gerekçesiyle feshettiğini ileri sürdüğü, dosya kapsamında mevcut istifa dilekçesi incelendiğinde, davacının “şahsi gerekçeleri” ile işten ayrıldığını ifade ettiği, davacının yazılı ve imzalı istifa dilekçesi ile ilgili olarak iradesinin fesada uğratıldığı iddiasının bulunmadığı, aksi ve geçersizliği kanıtlanamayan istifa dilekçesinin varlığı nedeniyle, davacının 4857 sayılı İş Kanunun 120. maddesi ile yürürlükte bulunan 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesine göre kıdem tazminatına hak kazanamadığını, davalının istinaf talepleri bu yönden kabulü ile kıdem tazminatı taleplerinin reddine karar vermek gerektiği belirtilerek davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle davacının kıdem tazminatı alacağının reddine, prim alacağının kabulüne, fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davacının verdiği dilekçesinin istifa dilekçesi olarak kabul edilmemesi gerektiğini, kıdem tazminatı alacağının reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

2. Davalı vekili katılma yoluyla temyiz dilekçesinde;

a. Alacakların zamanaşımına uğradığını,

b. Tanık T'nin beyanlarına itibar edilemeyeceğini, davacının fazla çalışma ücreti alacağının bulunmadığını,

c. Davacının ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının bulunmadığını,

d. Davacının prim alacağına hak kazanmadığını, ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı, prim, fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının bulunup bulunmadığına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekilince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.