İŞ HUKUKU · ONAMA
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Acente Görünümündeki Çalışmada Fiilî İşverenin Belirlenmesi
2026/1575 E., 2026/3975 K. · 29 Nisan 2026
İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 4 Kasım 2026
Kararın Özeti
Acente olarak gösterilen işyerinde talimat ve yönetimin şirketten gelmesi, gerçek işverenin belirlenmesinde etkili oldu. Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, kurye ve şirket temsilcisi olarak çalışan işçinin alacaklarına ilişkin kararı onadı. Bağımsız tacir gibi hareket edilmeyen çalışma düzeni ile emeklilik sonrasında kesintisiz devam eden hizmet dikkate alındı. İşyerinin kapanmasıyla sona eren ilişki ve izin alacağına uygulanacak faizde taleple bağlılık ayrıca değerlendirildi; yalnız acente adı sorumluluğu dışlamadı.
Hukuki İlke
Bu dosyada işveren sıfatı, acente görünümünün ötesinde fiilî yönetim ve talimat ilişkisine göre belirlenmiş; çalışma düzeninin somut özellikleri esas alınmıştır.
Sonuç
Davalının temyiz itirazları reddedildi; işçilik alacaklarının kısmen kabulüne ilişkin bölge adliye mahkemesi kararı oy birliğiyle onandı.
İlgili Mevzuat
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu — m. 370/1, 371
Temyiz incelemesi ve onama hükmünde açıkça gösterilmiştir.
Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.
Kararın Tam Metni
Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir. Resmî metindeki maskelemeler korunmuştur.
9. Hukuk Dairesi 2026/1575 E. , 2026/3975 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2025/282 E., 2025/381 K.
DAVA TARİHİ : 07.04.2022
İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 15. İş Mahkemesi
SAYISI : 2022/121 E., 2025/134 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 01.04.1995-28.02.2022 tarihleri arasında önce kurye daha sonra hem kurye hem de Şirket temsilcisi olarak çalıştığını, 2018 yılında emekli olduğunu ancak destek primi ödenerek fiilî çalışmasına devam ettiğini, davalı Şirketin şube müdürlerini acente olarak gösterdiğini ancak geçerli bir acentelik ilişkisinin söz konusu olmadığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatları, ücret, yıllık ücretli izin, ikramiye, fazla çalışma ücreti ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı tarafça davaya cevap verilmemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalıya ait işyerinde bir dönem alt işverenler bünyesinde 01.04.1995-28.02.2022 tarihleri arasında 26... ay 27 gün çalıştığı, 30.09.2018 tarihinde emeklilik nedeniyle çıkışının yapılarak akabinde yeniden işe başladığı ve 28.02.2022 tarihinde iş sözleşmesinin feshedildiği; davacıya emeklilik nedeniyle kıdem tazminatının ödenmediği, tüm hizmet süresi üzerinden kıdem tazminatına hak kazandığı, şartları oluşmayan ihbar tazminatının reddine karar verildiği; dava dışı M.G'nin davalı Şirketin şubesi olduğu, davacı tanıklarının kıyafetlerinin davalı Şirket amblemini taşıdığını ve emir ile talimatların davalı Şirketten alındığını beyan etmesi dikkate alınarak aralarında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunduğu; tanık beyanları doğrultusunda fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alındığı; davacının bakiye 398 gün yıllık ücretli izin alacağından ödenen tutarın mahsup edilerek kalan miktara, ayrıca ödenmeyen ücret ve ikramiye alacağına hükmedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının tüm çalışma süresinden davalının sorumlu tutulmasının dosya kapsamına uygun olduğu; sigortalılık bildirimi yapılan şahısların/firmaların bağımsız bir tacir gibi hareket etmeyip davalı Şirketin yetki ve talimatları doğrultusunda faaliyet gösterdiği, bu nedenle davalı Şirketin davacının işvereni sayılarak alacaklardan sorumlu tutulmasının yerinde olduğu; davacının 30.09.2018 tarihinde emeklilik nedeniyle çıkışının yapılmasının ardından ara vermeksizin 01.10.2018'den itibaren ... destek primi kapsamında çalışmasını sürdürdüğü, 28.02.2022 tarihli çıkış bildiriminin kod 17-işyerinin kapanması olarak bildirildiği, işyerinin kapanması haklı fesih sebebi oluşturmadığından kıdem ve ihbar tazminatının hüküm altına alınmasının yerinde olduğu, ancak Mahkeme gerekçesinin emeklilik nedeniyle kıdem tazminatına hak kazanıldığı yönünde kurulmuş olmasının hatalı olduğu; tanıkların çalışma süreleriyle sınırlı olmak üzere fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hesaplanmasının isabetli olduğu; ikramiye alacağı yönünden zamanaşımı değerlendirmesinin hatalı yapıldığı; yıllık ücretli izin alacağında en yüksek mevduat faizini geçmemek kaydıyla yasal faize hükmedilmesi gerekirken doğrudan yasal faize hükmedilmesinin taleple bağlılık ilkesine aykırı olduğu gerekçeleriyle İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalı vekili temyiz dilekçesinde;
1. Husumet itirazında bulunduklarını, davacının acente nezdinde çalıştığını, sorumluluğun acentede olduğunu,
2. Davacının alacaklarından indirim yapılması gerektiğini,
3. Faiz türü ve başlangıç tarihine itiraz ettiklerini,
4. Bilirkişi raporuna karşı itirazlarının değerlendirilmediğini, eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, husumet, alacaklardan yapılması gereken indirim ile faiz türü ve başlangıç tarihine ilişkindir.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeple;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1hükmü uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
29.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Benzer Kararlar
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Holding Şirketlerinde Birlikte İstihdam ve İşe Başlatmama Sorumluluğu
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Düzenli Fazla Çalışma Ödemesinin Kesilmesi ve Organik Bağın Sınırı
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi — İş Kazasında Fiilî Yönetim ve İşverenlik
İlgili Sayfalar
Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.
Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/1575
Karar No
2026/3975
Karar Tarihi
29 Nisan 2026
Oy Durumu
Oy birliği
Resmî Kaynak
Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı
Hukuki Destek
Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu
Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.
Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara
İlgili Hukuk Alanları
Hesaplama Araçları