İŞ HUKUKU · ONAMA
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Ücretsiz İzin ve Devamsızlık
2026/1670 E., 2026/4846 K. · 21 Mayıs 2026
İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 21 Ekim 2026
Kararın Özeti
Bu dosyada bölge adliye mahkemesi, işçinin işe gelmediği günlerde amirlerinden ücretsiz izin aldığını bilgi, belge ve işveren tanıklarının anlatımlarından belirledi. Bu nedenle feshi haklı bulmayarak işverenin istinaf başvurusunu esastan reddetti. Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, ücretsiz izin konusunda ayrıca somut gerekçe kurmadan bu kararı usul ve kanuna uygun bulup oy birliğiyle onadı. Böylece kıdem ve ihbar tazminatları ile kullanılmayan yıllık izin alacağına ilişkin kısmi kabul kararı korunmuş oldu.
Hukuki İlke
Bölge adliye mahkemesi, dosya belgeleri ve işveren tanıklarının anlatımlarıyla ücretsiz izin aldığını belirlediği işçinin işe gelmemesini bu olayda mazeretsiz saymamış; bu gerekçeye dayanan kararı Yargıtay 9. Hukuk Dairesi onamıştır.
Sonuç
Kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin alacağına ilişkin kısmi kabul hükmünü koruyan bölge adliye mahkemesi kararı oy birliğiyle onandı.
Kararın Dosyaya Etkisi
İşverenin istinaf başvurusunu esastan reddeden bölge adliye mahkemesi kararı onandı. Böylece kıdem ve ihbar tazminatları ile kullanılmayan yıllık izin alacağına ilişkin kısmi kabul hükmü korundu. Dosya ilk derece mahkemesine, kararın bir örneği bölge adliye mahkemesine gönderildi.
İlgili Mevzuat
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu — m. 370/1, 371
Karar metninde anılan düzenleme.
Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.
Kararın Tam Metni
Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir. Olay kişilerine ilişkin belirli özel tarih gün/ayları, yan dosya veya teknik kimlik bilgileri hedefli olarak ... ile gizlenmiştir. Yargı merci adları, emsal künyeleri ve hukuken anlamlı süreler korunmuştur.
MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2025/1096 E., 2025/3069 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 43. İş Mahkemesi
SAYISI : 2022/718 E., 2025/48 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı asıl dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işyerinde .../.../2012-.../.../2022 tarihleri arasında operatör yardımcısı olarak çalıştığını, iş sözleşmesini haksız ve kötüniyetli olarak feshedildiğini, ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık ücretli izin alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının işe gelmeme ve geç gelmeyi alışkanlık hâline getirdiğini, kendisine uyarı cezası verildiğini, .../.../2022-.../.../2022 tarihleri arasında izinsiz işe gelmediğinden hakkında tutanak düzenlendiğini, geçerli mazeret sunmadığından iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, herhangi bir alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; iş sözleşmesinin işverence feshedildiği, feshin haklı nedene dayanmadığı, davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazandığı, sözleşmenin fesih tarihi itibarıyla davacının hak kazandığı ve kullanmadığı yıllık ücretli izinlerinin bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının ...-.../.../2022 tarihleri arasında işe gitmediği yönünde bir uyuşmazlık bulunmadığı, ancak dosyadaki bilgi ve belgeler ile davalı tanık anlatımlarından davacının devamsızlığının mazeretsiz olmadığı, amirlerinden ücretsiz izin aldığı, bu nedenle davacının iş sözleşmesinin sonlandırılmasının haklı nedene dayanmadığı, davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazandığı, İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalı vekili temyiz dilekçesinde;
1. Feshin haklı sebeple gerçekleştiğini,
2. Mazeretsiz işe gelmeyen davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, kıdem tazminatı ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağını,
3. Bilirkişi raporundaki tespitlerin hatalı olduğunu,
4. Davacının tüm yıllık izinlerini kullandığı, yıllık ücretli izin alacağı bulunmadığını ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, iş sözleşmesinin son bulması nedeniyle davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazanıp kazanmadığı ile yıllık ücretli izin alacağının ispatına ilişkindir.
Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeple;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
21.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
İlgili Hukuk Alanı
İlgili Sayfalar
Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.
Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.
KARAR KÜNYESİ
Mahkeme
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/1670
Karar No
2026/4846
Karar Tarihi
21 Mayıs 2026
Oy Durumu
Oy birliğiyle.
Resmî Kaynak
Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı
HUKUKİ DESTEK
Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu
Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.
Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara
ÇALIŞMA ALANLARI
HESAPLAMA ARAÇLARI