İŞ HUKUKU · BOZMA
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Fazla Çalışma Hesabında Yuvarlama ve E-postayla Genel Tatil İspatı
2026/1751 E., 2026/4652 K. · 14 Mayıs 2026
İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 16 Kasım 2026
Kararın Özeti
İnsan kaynakları müdürü olarak çalışan işçi, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, genel tatil, prim ve ücret alacaklarını istedi. Bölge adliye mahkemesi, istifa nedeniyle tazminatların reddini, fazla çalışma ile e-postalara dayanan genel tatil alacağının kabulünü yerinde buldu. Yargıtay, sözleşmede fazla çalışma ücrete dâhil olduğundan saat ücretinin aylık ücretin 225'e bölünmesiyle bulunmasını ve haftalık sürelerin Fazla Çalışma Yönetmeliği'ne göre yuvarlanmasını istedi. Görgüye dayanmayan tanık anlatımları ve e-postalar genel tatil çalışmasını ispatlamadığından karar bozuldu.
Hukuki İlke
Bu dosyada sözleşmede fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dâhil olduğu kararlaştırıldığından, ispatlanan haftalık fazla çalışmadan 5,2 saat düşülmeli ve saat ücreti aylık ücretin 225'e bölünmesiyle bulunmalıdır; 258,75'e bölme hatalıdır. Fazla Çalışma Yönetmeliği'nin 5/2 maddesindeki yarım saate ve bir saate tamamlama, haftalık olarak hesaplanan fazla çalışma süresine uygulanır. Görgüye dayanmayan tanık anlatımları ile sunulan e-posta yazışmaları, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışıldığını ispatlamaya yeterli görülmemiştir.
Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurularını esastan reddeden kararı ortadan kaldırıldı ve İlk Derece Mahkemesi kararı bozuldu. Bozma nedenleri, fazla çalışma ücretinde saat ücretinin ve haftalık sürelerin hatalı hesaplanması ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının ispatlanmadığı hâlde kabul edilmesidir; tarafların diğer temyiz itirazları yerinde görülmedi. Karar oy birliğiyle verildi.
İlgili Mevzuat
4857 sayılı İş Kanunu — m. 41
Fazla çalışmanın tanımı ve fazla çalışma ücretinin yüzde elli artırımlı ödenmesiİş Kanununa İlişkin Fazla Çalışma ve Fazla Sürelerle Çalışma Yönetmeliği — m. 5/2
Fazla çalışma sürelerinin yarım saate ve bir saate tamamlanması
Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.
Kararın Tam Metni
Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.
9. Hukuk Dairesi 2026/1751 E. , 2026/4652 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2024/585 E., 2025/2436 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 12. İş Mahkemesi
SAYISI : 2021/192 E., 2024/12 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işyerinde18.07.2018-15.03.2021 tarihleri arasında insan kaynakları müdürü olarak en son 15.400,00 TL net ücretle çalıştığını, iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından 10.02.2021 tarihinde davalıya ihbar süresi tanınmak suretiyle feshedileceğinin bildirildiğini, ancak bildirim süresi tamamlanmadan ... Kurumundan (SGK) çıkışının yapıldığını, davalı işverence yapılan feshin yeni bir fesih olduğunu ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, prim, bakiye ücret ve yıllık ücretli izin alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def’i ileri sürdüklerini, davacının 18.07.2018-15.03.2021 tarihleri arasında davalı Şirket bünyesinde Türkiye satış insan kaynakları müdürü olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davacının 15.03.2021 tarihli el yazısını havi istifa dilekçesine istinaden istifa ile sona erdiğini, davacının haftalık 45 saati aşan çalışması bulunmadığını, davacının üst düzey çalışan olması nedeniyle çalışma saatlerini ayarlayabilme yetkisine sahip olduğunu, fazla çalışma talep edemeyeceğini, taraflar arasındaki iş sözleşmesinin 8. maddesine göre fazla çalışmaların ücret içerisinde olduğunu, davacının ulusal bayram ve genel tatil çalışması bulunmadığını, davacının bakiye izin alacağının fesihle birlikte davacıya ödendiğini, davacıya Mart 2019'da ve Mayıs 2020'de prim ödemesi yapıldığını, iş sözleşmesinde belirli bir prim ödeme yükümlülüğü olmadığını, davacının ücret alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava dosyasında yer alan 15.03.2021 tarihli dilekçede davacının istifa ettiğini bildirdiği, SGK kayıtlarına göre davalı Şirket tarafından Kod (3) (istifa) kodu ile çıkışının yapıldığı, davacının iradesinin fesada uğratılarak istifa dilekçesinin alındığının ispat edilemediği, davacının yaptığı görev dikkate alındığında attığı imzanın sorumluluğunu bilebilecek durumda olduğu ve bu itibarla davacının istifa ederek işten ayrıldığının anlaşıldığı; dolayısıyla kıdem ve ihbar tazminatının reddinde hata bulunmadığı, dinlenen tanık beyanları doğrultusunda davacının çalıştığı dönemde fazla çalışma yaptığı ancak karşılığının davalı işverence ödendiğinin ispat edilemediği anlaşıldığından bu alacağa hak kazandığına ilişkin kabulde isabetsizlik görülmediği; yine tanık beyanlarına göre davacının çalışma koşullarını kendisinin belirlemediğinin tespit edildiği, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı yönünden işyerinde çalışma yapıldığının e-postalar ile ispatlanmış olması karşısında bu talebin kabulünde de isabetsizlik görülmediği; davacının hak ettiği prim ücretinin ödendiğinin ispatının işverene ait olduğu, dosya kapsamında primin ödendiğine dair bilgi ve belge bulunmadığı ve yapılan mahsupta hata olmadığının tespit edildiği; davacının kısa çalışma döneminde tam zamanlı olarak çalıştığını ispat edemediği ve ücret alacağı talebinin reddinin dosya kapsamına uygun olduğu; Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunun açık, yeterli ve denetime elverişli olduğu ve doğru hesaplamalar içerdiği gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde;
a. 15.03.2021 tarihli istifa metninin, henüz ihbar öneli dolmamışken ve iş sözleşmesi devam ederken davalı Şirket tarafından davacının SGK çıkışının yapılması üzerine davacının imzalaması istenen ... olduğunu, davacının fesih için haklı sebeplerinin de mevcut olduğunu,
b. Ücret alacağının reddinin hatalı olduğunu,
c. Prim alacağının kısmen reddinin hatalı olduğunu,
d. Ücretin fazla çalışma ücretini içerdiği durumlarda saat ücreti hesabında aylık ücretin 258,75’e bölünmesi formülü kullanılmasının hatalı olduğunu,
e. Bilirkişi tarafından tespit olunan haftalık fazla çalışmadan 5,2 saatlik kısmın çıkarılmasında İş Kanununa İlişkin Fazla Çalışma ve Fazla Sürelerle Çalışma Yönetmeliği (Fazla Çalışma Yönetmeliği) hükümlerine aykırı hesaplama yapıldığını, 1,3 ve 8,8 gibi rakamların yuvarlanması gerektiğini,
f. Pandemi döneminde insan kaynakları bölümünün tam zamanlı olarak çalıştığının hem tanıklar hem de e-posta yazışmaları ile sabit olduğunu ileri sürmüştür.
2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde;
a. Davacının çalıştığı dönemde yıllık 270 saati aşan çalışması olmadığını, üst düzey çalışanlara fazla çalışma ücreti ödenmesi gerekmediğini, çalışma saatlerini kendisinin ayarladığını,
b. Ulusal bayram ve genel tatil günlerinde davalı Şirkette çalışma olmadığının tanık beyanları ile doğrulandığını, sahada yapılan çalışmadan ise görgüye dayalı bilgileri olmadığını,
c. Davacının prim alacağının bulunmadığını ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, iş sözleşmesinin feshi ile davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı, ücret, prim, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, fazla çalışma ücreti alacaklarının ispatı ve hesabına ilişkindir.
1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre taraf vekillerinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun "Fazla çalışma ücreti" kenar başlıklı 41. maddesinin ilgili bölümü şu şekildedir:
"Ülkenin genel yararları yahut işin niteliği veya üretimin artırılması gibi nedenlerle fazla çalışma yapılabilir. Fazla çalışma, Kanunda yazılı koşullar çerçevesinde, haftalık kırkbeş saati aşan çalışmalardır. 63 üncü madde hükmüne göre denkleştirme esasının uygulandığı hallerde, işçinin haftalık ortalama çalışma süresi, normal haftalık iş süresini aşmamak koşulu ile, bazı haftalarda toplam kırkbeş saati aşsa dahi bu çalışmalar fazla çalışma sayılmaz.
Her bir saat fazla çalışma için verilecek ücret normal çalışma ücretinin saat başına düşen miktarının yüzde elli yükseltilmesi suretiyle ödenir.
..."
Haftalık çalışma süresi 45 saat olan bir işçinin saat başına düşen ücret tutarı; günlük ücret sisteminde günlük ücretinin 7,5’a (7 saat 30 dakika) bölünmesi (45:6=7 saat 30 dakika), aylık ücret sisteminde ise aylık ücretinin 225’e bölünmesi suretiyle bulunur.
İş sözleşmelerinde fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dâhil olduğu yönündeki kurallara sınırlı olarak değer verilmelidir. Dairemizin kararlılık kazanmış olan uygulamasına göre yıllık 270 saatle sınırlı olarak söz konusu hükümlerin geçerli olduğu kabul edilmektedir. Fazla çalışmaların aylık ücret içinde ödendiğinin öngörülmesi ve buna uygun ödeme yapılması hâlinde, yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin (aylık 22,5 saat, haftalık 5,2 saat) ispatlanan fazla çalışmalardan indirilmesi gerekir.
Somut uyuşmazlıkta davacının iş sözleşmesinin 8. maddesinde fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dâhil olduğuna ilişkin düzenleme bulunmaktadır. Bu itibarla fazla çalışma ücreti hesaplanırken ispatlanan haftalık fazla çalışma saatinden 5,2 saatin düşülmesi ve saat ücretinin ise aylık ücretin 225'e bölünmesi suretiyle belirlenmesi gerekmektedir. Ne var ki hükme esas alınan bilirkişi raporunda saat ücretinin, aylık ücretin 258,75'e bölünmesi suretiyle hesaplanmış olması hatalı olmuştur.
Fazla Çalışma Yönetmeliği'nin "Fazla Çalışmada Sınır" kenar başlıklı 5. maddesinin 2. fıkrasına göre ise "Fazla çalışma veya fazla sürelerle çalışma sürelerinin hesabında yarım saatten az olan süreler yarım saat, yarım saati aşan süreler ise bir saat sayılır."
Fazla çalışma ve fazla sürelerle çalışma süreleri haftalık hesaplanır. Bu nedenle Fazla Çalışma Yönetmeliği'nin 5/2 hükmüne göre fazla çalışma veya fazla sürelerle çalışma sürelerinin hesabında yarım saatten az olan sürelerin yarım saat, yarım saati aşan sürelerin bir saat sayılması (yuvarlama) haftalık yapılan hesaplama sonrası bulunan çalışma süresi hakkındadır (Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, 08.06.2020 tarihli ve 2017/15506 Esas, 2020/4971 Karar sayılı kararı; Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi, 05.06.2017 tarihli ve 2017/7886 Esas, 2017/13328 Karar sayılı kararı).
Somut uyuşmazlıkta hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının bazı haftalarda 8,8 saat, bazı haftalarda ise 1,3 saat fazla çalışma yaptığı tespit edilerek bu süreler üzerinden hesaplama yapılmıştır. Ne var ki Yönetmelik uyarınca yarım saatten az olan süreler yarım saate, yarım saati aşan süreler ise bir saate tamamlanarak hesaplama yapılmalıdır. Bu itibarla; 1,3 saatin 1,5 saat, 8,8 saatin ise 9 saat olarak kabul edilmesi suretiyle fazla çalışma alacağının hesaplanması gerekirken Yönetmelik düzenlemesine aykırı biçimde hesaplama yapılması da hatalı olmuştur.
Bu hususlar gözetilmeden hatalı hesaplamaya itibar edilerek karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.
3. Ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir.
Ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir.
Somut uyuşmazlıkta; dosyada dinlenen davacı tanıkları ulusal bayram ve genel tatil günlerinde işyerinde çalışma olmadığını, ancak mağazaların açık olması nedeniyle davacının çalıştığı birimin telefon veya e-posta yoluyla online olarak çalıştığını beyan etmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda da davacı tarafından dosyaya sunulan e-posta yazışmaları esas alınarak ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışıldığı kabul edilmiş ve bu doğrultuda hesaplama yapılmış; Mahkemece de söz konusu hesaplama benimsenerek davacının ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı hüküm altına alınmıştır.
Ne var ki davacı tanık beyanlarının görgüye dayalı bilgi içermemesi ve dosyaya sunulan e-posta yazışmalarının çalışmayı ispatlayacak belge niteliği taşımaması karşısında ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,
2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,
Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
14.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Benzer Kararlar
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Bilgilendirme Formundaki Fazla Çalışma Ücreti Kaydı
İlgili Sayfalar
Fazla Çalışma ve Genel Tatil Alacaklarının İspatı
Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.
Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/1751
Karar No
2026/4652
Karar Tarihi
14 Mayıs 2026
Oy Durumu
Oybirliği
Resmî Kaynak
Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı
Hukuki Destek
Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu
Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.
Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara
İlgili Hukuk Alanları
Hesaplama Araçları