top of page

Ana Sayfa › İçtihatlar

 

İŞ HUKUKU  ·  ONAMA

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Medeni Usul Hukuku — Yeniden Hükümde Vekâlet Ücreti ve Tarife

 

2026/1947 E., 2026/6374 K. · 25 Haziran 2026

 

İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 22 Kasım 2026

 

Kararın Özeti

 

İşçilik alacağı davasında yalnız işveren istinafa başvurdu. Bölge adliye mahkemesi ilk kararı kaldırıp yeniden hüküm kurdu, ancak işçi lehine vekâlet ücretini ilk karar tarihindeki tarifeye göre belirledi. Yargıtay çoğunluğu, yeniden hüküm kurulduğu günün tarifesinin uygulanması gerektiğini belirterek kararı düzelterek onadı. Karşı oy ise sadece işverenin istinaf ettiği dosyada daha yüksek ücret yüklenmesinin aleyhe hüküm verme yasağıyla bağdaşmadığı görüşüne dayandı.

 

Hukuki İlke

 

Daire çoğunluğu bu dosyada yeniden esas hükmü kuran bölge adliye mahkemesinin karar tarihinde geçerli vekâlet ücreti tarifesini uyguladı.

 

Sonuç

 

Yargıtay, vekâlet ücretine ilişkin bendi değiştirerek istinaf kararını oy çokluğuyla onadı. Tarafların diğer temyiz itirazlarını reddetti.

 

İlgili Mevzuat

 

  • 1136 sayılı Avukatlık Kanunu — m. 168/3
    Kararda anılan

  • 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu — m. 370/2
    Kararda anılan

  • Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi
    Kararda anılan

  • 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu — m. 323/1-ğ, 326/2, 353/1-b-2 (karşı oy)
    Kararda anılan

  • Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi — m. 21 (karşı oy)
    Kararda anılan

Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.

 

Kararın Tam Metni

 

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.

 

9. Hukuk Dairesi         2026/1947 E.  ,  2026/6374 K.


"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1731 E., 2025/2728 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 5. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/350 E., 2024/289 K.


Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili ve katılma yolu ile davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işyerinde 14.06.2006-31.07.20 17... .08.2017-17.08.2022 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin ilk döneminin davalı tarafça haklı neden olmaksızın feshedildiğini, ikinci dönem yönünden ise alacaklarının ödenmemesi, pandemi döneminde kesintisiz çalışmaya devam etmesine rağmen çalışmalarının kuruma eksik bildirilmesi nedeniyle iş sözleşmesinin müvekkili tarafından haklı nedenle feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin ve fazla çalışma ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, kullanmadığı yıllık izin sürelerine ait ücretin ödendiğini, davacının ödenmeyen alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının ödenmeyen ve fesih sebepleri arasında gösterilen fazla çalışma alacağı bulunduğu, ayrıca işçinin pandemi döneminde tam zamanlı çalıştırılmasına rağmen eksik gün bildirimi yapılması sebebiyle çalışma koşullarının uygulanmadığı anlaşıldığından feshin işçi açısından haklı nedene dayandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının 01.08.2017 başlangıç tarihli sözleşmesinin incelenmesinde 4.3 maddesinde aylık ücretine yapacağı fazla çalışma ücretlerinin de dâhil olduğu düzenlemesinin bulunduğu, yapılan hesaplamanın yıllık 270 saati geçmediği dikkate alındığında fazla çalışma ücretine yönelik talebin reddine karar verilmesi gerektiği, kararın davalı vekilince istinaf edildiği gözetilerek davacı lehine hükmedilen vekâlet ücretinin, verildiği tarih itibarıyla ve Mahkeme kabulüne göre usûl ve esas yönlerden hukuka uygun olduğu belirlenmekle birlikte, istinaf edenin sıfatı, aleyhe karar verme yasağı ve hukuki güvenlik kuralları dikkate alınarak yeniden kurulacak hükümde İlk Derece Mahkemesinin karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi (AAÜT) dikkate alınarak davacı lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiği belirtilerek davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.


V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili katılma yolu ile temyiz dilekçesinde; Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibarıyla vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

a. Kıdem tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerektiğini,

b. Davacının fazla çalışma ücreti alacağının bulunmadığını ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, fesih, fazla çalışma ücreti ve vekâlet ücretine ilişkindir.

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden hüküm kurulmuş olup bu durumda, hüküm kurulan tarihte yürürlükte bulunan AAÜT'ye göre mi yoksa İlk Derece Mahkemesince verilen karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ye göre mi vekâlet ücretinin belirlenmesi gerektiği uyuşmazlık konusudur.

1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 sayılı Kanun) 168/3 hükmüne göre "Avukatlık ücretinin takdirinde, hukukî yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan tarife esas alınır." Madde metninde, hükmün verildiği tarihte yürürlükte olan AAÜT'nin esas alınması gerektiği açık ve anlaşılır şekilde düzenlenmiştir. Somut olayda Bölge Adliye Mahkemesince, yeniden hüküm kurulduğuna göre "dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan tarifeye" göre vekâlet ücretinin belirlenmesi gerekmektedir. Bu hâlde Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan AAÜT dikkate alınarak vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hatalıdır.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 370/2 hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.


VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı tarafın tüm, davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davacı tarafın temyiz itirazının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının (7) numaralı bendinin hükümden çıkartılarak yerine "Davacı kendini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 45.000,00 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine " ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalı tarafa yükletilmesine,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davacı tarafa iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.06.2026 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.


K A R Ş I O Y


Uyuşmazlık İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı taraflardan sadece birinin istinaf yoluna başvurması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden hüküm kurulması hâlinde istinaf yoluna başvurmayan taraf lehine hükmedilecek vekâlet ücretinin İlk Derece Mahkemesinin karar tarihinde mi yoksa Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihinde mi yürürlükte olan AAÜT'ye göre belirleneceği noktasında toplanmaktadır.

İzmir 5. İş Mahkemesince; davacı işçi tarafından davalı işveren aleyhine bir kısım işçilik alacaklarının tahsili amacıyla açılan davada 05.06.2024 tarihinde davanın kabulüne karar verilerek, karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT'ye göre davacı taraf lehine 20.299,66 TL vekâlet ücretine hükmedilmesine karar vermiştir.

Karar davalı vekili tarafından istinaf edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi fazla çalışma ücreti talebinin reddi gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 353/1-b(2) hükmü gereğince ortadan kaldırılmasına ve istinaf edenin sıfatı, aleyhe karar verme yasağı ve hukuki güvenlik kuralları dikkate alınarak İlk Derece Mahkemesi karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT'ye göre hesaplanan 20.299,66 TL vekâlet ücretinin davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Karar davacı vekilince katılma yolu ile olmak üzere taraflarca temyiz edilmiş, Dairemizce oy çokluğu ile düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Öncelikle Mahkeme ilâmlarında yer alan vekâlet ücretinin niteliğine değinmek gerekirse; 6100 sayılı Kanun'un "Yargılama Giderleri" başlıklı 323. maddesinin 1. fıkrasının (ğ) bendinde "vekille takip edilen davalarda kanun gereğince takdir olunacak vekâlet ücreti" denilmek suretiyle vekille takip edilen davalarda kanun gereğince takdir olunacak vekâlet ücretinin yargılama gideri niteliğinde olduğu açıkça düzenlenmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 326/2 hükmünde de "Davada iki taraftan her biri kısmen halli çıkarsa, mahkeme, yargılama giderlerini tarafların haklılık oranına göre paylaştırır." şeklindeki düzenleme ile yargılama giderlerinin kabul ve ret oranına göre mahkemece taraflar arasında paylaştırılacağı belirtilmiştir.

1136 sayılı Kanun'un 168/3 hükmünde de "Avukatlık Ücretinin takdirinde, hukuki yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan tarife esas alınır." düzenlemesi, yine aynı yönde 21.09.2023 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren AAÜT'nin "Uygulanacak Tarife" başlıklı 21. maddesinde "Avukatlık ücretinin takdirinde, hukuki yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan Tarife esas alınır." hükmüne yer verilmiştir.

Bu yasal çerçevede somut olaya dönüldüğünde; İlk Derece Mahkemesinin kabul kararı sonrası davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmadığı için yürürlükte olan AAÜT'nin 21. maddesinde düzenlenen hukuki yardımın davacı taraf yönünden tamamlandığı, artık devam eden bir hukuki yardımın olmadığı görülmektedir. Buna göre mevzuata uygun şekilde vekâlet ücretinin, Bölge Adliye Mahkemesince kaldırma kararı verilmesinden sonra İlk Derece Mahkemesinin karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT esas alınarak istinaf yoluna başvuran davalı lehine olacak şekilde hükmedilmesi, hem aleyhe hüküm verme yasağı hem de hukuki güvenlik ilkesi ile örtüşmektedir.

Medeni usul hukukunda geçerli olan aleyhe bozma yasağı istinaf yolunda da geçerlidir. Kavramsal olarak baktığımız zaman aleyhe bozma yasağı; kanun yolu incelemesi yapan mahkemenin kanun yoluna konu edilen kararı, kanun yoluna başvuran tarafın daha aleyhine bozamaması, kaldıramaması veya değiştirememesi şeklinde tanımlanmaktadır (Muhammet Özekes, Pekcanıtez Usul Medeni Usul Hukuku, 15. Baskı, İstanbul, 2017 s. 2171).

Doktrinde geniş anlamda aleyhe bozma yasağı, aleyhe hüküm (karar) verme yasağı olarak alt derece mahkemesinin kanun yoluna başvuran tarafın daha aleyhine yeni bir karar verememesini de kapsar şekilde ele alınmaktadır.

Kanun yoluna başvuran taraf, aleyhe hüküm verme yasağı kapsamında mahkeme kararının kendi lehine olması gerektiğini iddia etmekte iken aleyhine bir sonuçla karşılaşması beklenmemelidir. "Hukuk kurallarının belirli, istikrarlı ve öngörülebilir olması, bireylerin bu kuralların kendilerine uygulanması sırasında idarece gerçekleştirilen tüm işlem ve eylemlerde Devlete ... duymaları ve bu güvenin hukuk tarafından korunması" olarak tanımlayabileceğimiz hukuki güvenlik ilkesi gereğince vekâlet ücretinin yargılama giderlerinden sayılması ve yargılama giderlerinin de hükmün bir parçası olması nedeniyle bölge adliye mahkemesince, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden hüküm kurulması hâlinde istinaf yoluna başvuran tarafın (somut dosyada davalının) ilk karara göre daha aleyhine olacak şekilde vekâlet ücretine hükmedilmesine karar verilemez.

Anayasa Mahkemesi kararlarına göre; hukuk güvenliği, temel hak ve güvencelerinde korunan ortak değerdir. Hukuk devleti hukuk normlarının öngörülebilir olmasını, bireylerin tüm eylem ve işlemlerinde Devlete ... duyabilmesini, Devletin de yasal düzenlemelerin de bu ... duygusunu zedeleyici yöntemlerden kaçınmasını gerektirir (Anayasa Mahkemesi, 04.05.2006 tarihli ve 2006/64 Esas, 2006/54 Karar sayılı kararı). Anayasal hukuki güvenlik ilkesi, kuralların öngörülebilir olmasını sağlar ve bu ilke, belirlilik ve öngörülebilirlik ilkeleriyle doğrudan bağlantılıdır. Belirlilik unsuru, hukuk kurallarının hem kişiler hem de idare yönünden herhangi bir duraksamaya veya şüpheye yer vermeyecek şekilde açık ve anlaşılır olmasını; öngörülebilirlik unsuru, bireylerin Devlete güvenerek yaptıkları işlem ve eylemlerde ileride hangi hukuki sonuçlarla karşılacaklarını önceden tahmin edebilmesini ifade eder.

Sonuç olarak 1136 sayılı Kanun'un 168/3 hükmüne göre "Avukatlık ücretinin takdirinde, hukukî yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan tarife esas alınır." düzenlemesi nedeniyle, istinafa başvuran taraf aleyhine olacak şekilde Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT'ye göre hesaplanarak hüküm altına alınması, aleyhe hüküm kurma yasağı ile hukuki öngörülebilirlik ve hukuki güvenlik ilkelerine aykırılık teşkil edeceği gibi istinaf yoluna başvurmak isteyen tarafta hak arama özgürlüğünün de bir nevi sınırlandırılmasına sebep olacaktır. Hâl böyle olunca, somut olayda sadece davalı tarafça istinaf yoluna başvurulması ve lehine olarak İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden hüküm kurulması ve istinafa başvuran tarafın sıfatı, aleyhe karar verme yasağı ve hukuki güvenlik kuralları dikkate alınarak İlk Derece Mahkemesinin karar tarihindeki AAÜT esas alınarak 20.299,66 TL vekâlet ücretine hükmeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan AAÜT dikkate alınarak vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiği şeklindeki Sayın Çoğunluğun düzeltilerek onanmasına karar veren görüşüne katılamıyoruz. Bölge Adliye Mahkemesince vekâlet ücretinin İlk Derece Mahkemesinin karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT'ye göre hüküm altına alınan kararının onanması gerektiği kanaatindeyiz.

 

Benzer Kararlar

 

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi — Bozma Sonrası Yeni Hükümde Yargılama Giderleri ve Vekâlet Ücretinin Gösterilmesi

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi — Bozmadan Sonraki Duruşmalı İstinaf İncelemesinde Vekâlet Ücreti

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi — Kira Tespitinden Feragatte İstinaf Talebiyle Sınırlı Vekâlet Ücreti

Tüm İş Hukuku Kararları ›

 

İlgili Sayfalar

 

İş Hukuku ve İşçilik Alacakları

 

Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.

 

Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.

 

Karar Künyesi

 

Mahkeme

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi

 

Esas No

2026/1947

 

Karar No

2026/6374

 

Karar Tarihi

25 Haziran 2026

 

Oy Durumu

Oy çokluğu

 

Resmî Kaynak

Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı

 

Hukuki Destek

Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu

 

Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.

Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara

 

0552 725 25 18

WhatsApp ile Yazın

İletişim ve Yol Tarifi

 

İlgili Hukuk Alanları

İş Hukuku Davaları

Tüm Çalışma Alanları ›

 

Hesaplama Araçları

İşçilik Alacakları Hesaplama

Tüm Hesaplama Araçları ›

bottom of page