Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Mesul Müdürün Ücret Alacağı

Kararın Tam Metni

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir. Olay kişilerinin kısmi ad/baş harfleri, belirli özel tarih gün/ayları veya yan dosya/takip kimlikleri hedefli olarak ... ile gizlenmiştir. Yargı merci adları, emsal künyeleri ve hukuken anlamlı süreler korunmuştur.

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2025/1984 E., 2025/2213 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Dereli Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2022/10 E., 2024/103 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı asıl dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işyerinde mesul müdür olarak çalıştığını, davalı ile iş sözleşmesi imzalandığını, ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunarak davanın görevli mahkemede açılmadığını, davacının müdür yani işveren vekili konumunda olduğunu, ücret almadan çalışmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, ödenmeyen alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı ile davalı arasında .../.../2018 tarihli 2 yıl süreli istihdamı zorunlu personel sözleşmesi imzalandığı, sözleşmeye göre davacının davalı nezdinde aylık 4.230,00 TL ücretle mesul müdür olarak çalıştığı, yine taraflar arasında .../.../2020 tarihli 2 yıl süreli ikinci bir sözleşme imzalandığı, bu sözleşmeye göre de davacının ücretinin aylık 5.500,00 TL olarak belirlendiği, davacının çalışma süresi boyunca ödenmeyen ücret alacağının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı asıl ve davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; somut uyuşmazlıkta sözleşmelerde belirlenen ücretler dikkate alınarak davacının ücret alacağının belirlenmesinin yerinde olduğu gerekçesiyle tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Davacının 3 yıla yakın sürede hiçbir ücret almadan çalışmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu,

2. Hizmet süresinin hatalı belirlendiğini, müvekkilinin davacıya borcu olmadığını,

3. Davacının tüm ücretlerinin tam olarak elden ödendiğini,

4. Davacı hakkını kötüye kullanarak haksız menfaat elde etmeye çalıştığını ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının ücret alacağının ispatı ve hesaplanmasına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.