top of page

Ana Sayfa › İçtihatlar

 

MEDENİ USUL HUKUKU  ·  BOZMA

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Yabancı İşçilikte Yanlış İşçiye Ait Bilirkişi Verileri

 

2026/2316 E., 2026/5270 K. · 8 Haziran 2026

 

İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 10 Kasım 2026

 

Kararın Özeti

 

Kongo’da çalışan işçinin alacak davası yabancı hukuktaki zamanaşımı gerekçesiyle reddedildi. Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, dosyadaki sözleşmenin açıkça Türk hukukunu seçtiğini belirledi. Bilirkişi raporunda ise başka işçiye ait süre ve hesap verileri kullanılmıştı. Ayrıca belirsiz alacak taleplerini kesinleştirmek için işçiye süre verilmemişti. Temyizi miktardan reddeden ek karar kaldırıldı; gerçek dosya verileriyle yeni rapor alınması ve talep artırım olanağı sağlanması için esas hüküm bozuldu.

 

Hukuki İlke

 

Hukuk seçimi gerçek sözleşmeden, hesap ise dava konusu işçiye ait delillerden belirlenmelidir. Belirsiz alacak koşulları bulunan taleplerde tutar belirlenebilir hâle geldiğinde, talebin kesinleştirilmesi için mahkemece süre verilmesi gerekir.

 

Sonuç

 

Miktardan temyiz reddine ilişkin ek karar bozularak kaldırıldı; istinaf kararı kaldırıldı ve ilk derece hükmü bozuldu.

 

Kararın Dosyaya Etkisi

 

Kongo hukukuna göre zamanaşımı ret sonucu korunmadı; Türk hukuku ve gerçek işçi verileriyle inceleme yapılıp belirsiz taleplerin kesinleştirilmesi sağlanacak.

 

Kararın Kapsamı

 

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun belirsiz alacak davasını düzenleyen 107. maddesi, 31.07.2026 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 7589 sayılı Kanunun 19. maddesiyle yürürlükten kaldırılmıştır. Aynı Kanunun geçici 1. maddesinin 10. fıkrasına göre bu hüküm, kaldırma tarihinden önce açılan davalarda uygulanmaya devam eder; Kanunun 20. maddesiyle 109. maddeye, kısmi davada talebin bir defaya mahsus artırılmasına ilişkin dördüncü fıkra eklenmiştir.

 

İlgili Mevzuat

 

  • 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu — m. 362/1-a, 107/2

Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.

 

Kararın Tam Metni

 

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir. Resmî metindeki maskelemeler korunmuştur.

 

9. Hukuk Dairesi         2026/2316 E.  ,  2026/5270 K.


"İçtihat Metni"


MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2025/1065 E., 2025/1887 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 32. İş Mahkemesi

TARİHİ : 30.01.2025

SAYISI : 2021/243 E., 2025/71 K.


Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince 21.01.2026 tarihli ek karar ile kararın miktar itibarıyla kesin olduğu gerekçesiyle temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi ek kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi.

Dosya içeriğine göre; Bölge Adliye Mahkemesince dava konusu alacağın miktarı dikkate alınarak temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş ise de davacının hizmet süresi, ücreti, davada talep edilen alacakların niteliği, hesap unsurları, bilirkişi raporu ile dava ve ıslah dilekçeleri birlikte dikkate alındığında; reddine karar verilen ve temyize konu edilen toplam miktar birlikte dikkate alındığında; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362/1-(a) hükmünde belirtilen miktar itibarıyla kesinlik sınırına bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğu kabul edilmelidir. Bu durumda temyiz dilekçesinin miktardan reddine ilişkin ek kararın hatalı olduğu anlaşılmakla 21.01.2026 tarihli ek kararın bozularak ortadan kaldırılması gerekir.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen asıl kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 14.01.2016-26.07.2016 tarihleri arasında mekanik ustası olarak çalıştığını, son aylık ücretinin 2.300,00 USD olduğunu, ücretlerin bir kısmının bankadan, kalanının elden ödendiğini, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, davacının işyerinde çalıştığı sürece fazla çalışma yaptığını, hafta tatili ile genel tatil günlerinde çalıştığını, karşılığı ücretlerin ödenmediğini ileri sürerek ihbar tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının dava dışı ... Mekanik Elektrik İnşaat Taahhüt San. ve Tic. AŞ (... Şirketi) çalışanı olduğunu, müvekkili Şirket nezdinde herhangi bir çalışması bulunmadığını, davacının Türk hukukuna göre alacak talep etmesinin hukuka aykırı olduğunu, mutad işyeri hukuku uygulanması gerektiğini, davacının fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil çalışma ücretlerinin ödendiğini, davacının iş sözleşmesi belirli sürenin bitimiyle kendiliğinden sona erdiğinden davacının ihbar tazminatına hak kazanmasının mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taleple bağlılık ilkesi gözönüne alınarak davacının hizmet süresinin 11.04.2016-04.08.2016 tarihleri arasında Kongo ülkesinde geçtiği, Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre çıkış kodunun Kod (03) (İstifa) olarak bildirildiği, davalının cevap dilekçesinde uygulanacak hukuk ve zamanaşımı itirazında bulunduğu, dosyada yer alan iş sözleşmesinde ihtilaf durumunda çalışılan ülke mevzuatının uygulanacağının hüküm altına alındığı, davacının dava konusu çalışma döneminde, iş sözleşmesi kapsamında sadece davalının ...'de bulunan işyerlerinde çalıştığı, mutad işyerinin işçinin işini fiilen yaptığı yer olan ... olduğu, davacının Kongo'daki çalışmasının 04.08.2016 tarihinde sona erdiği, davanın 23.02.202l tarihinde açıldığı, Kongo İş Kanunu'na göre bireysel iş uyuşmazlığının çözümü için mahkemeye başvurma hakkına ilişkin olarak öngörülen bir yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu, davanın iş sözleşmesinin feshinden sonra açıldığı ve sürenin kaçırılması hususunda geçerli bir neden bulunduğunun ispat edilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 07.10.2025 tarihli kararı ile; davacının kesin olarak verilen kararın temyiz yolu açık şeklinde düzeltilmesine yönelik tavzih talebi hakkında, İlk Derece Mahkemesi tarafından kararın 2025 yılı içerisinde verildiği, temyiz sınırı olan 544.000,00 TL'nin altında kaldığı gerekçesiyle davacının tashih talebinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Talep artırım dilekçesi sunulması için taraflarına süre verilmediğini, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kesin karar verilmesinin hatalı olduğunu,

2. Anayasa Mahkemesi kararı doğrultusunda uyuşmazlığın çözümünde sıkı ilişkili olan Türk hukukunun uygulanması gerektiğini,

3. Davacı ile alt işveren Şirket olan dava dışı ... Şirketi ile imzalanan iş sözleşmesinde anlaşmazlık hâlinde uygulanacak hukuk olarak Türk hukukunun seçildiğini, uygulanacak hukukun tespitinde işçinin korunmasının anayasal bir zorunluluk olduğunu,

4. Hükme dayanak alınan bilirkişi raporunun somut davadaki verilere göre düzenlenmediğini, bu yönde rapora itirazlarının da gözetilmediğini, dosya kapsamına ve delillerine uygun olarak yeni bir bilirkişi raporu düzenlenmesi gerektiğini,

5. Davacının gerçek ücretinden farklı olarak Türk lirası üzerinden düzenlenen bordrolara itibar edilemeyeceğini,

6. İçtihat değişikliği nedeniyle davalı lehine vekâlet ücretine ve yargılama giderlerine hükmedilmesinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş sözleşmesine uygulanacak hukuk, zamanaşımı def'i, belirsiz alacak davasına konu edilen alacaklar yönünden Mahkemece davacıya talep artırımı için resen süre verilmesi gerekip gerekmediği, yargılama giderleri ve vekâlet ücreti hususlarına ilişkindir.

1. Somut uyuşmazlıkta İlk Derece Mahkemesince davalının cevap dilekçesinde uygulanacak hukuk itirazında ve zamanaşımı def'inde bulunduğu, dosyada yer alan iş sözleşmesinde ihtilaf durumunda çalışılan ülke mevzuatının uygulanacağının hüküm altına alındığı, davacının dava konusu dönemde, davalının Kongo'da bulunan işyerlerinde çalıştığı, Kongo İş Kanunu'na göre bireysel iş uyuşmazlığının çözümü için mahkemeye başvurma hakkına ilişkin öngörülen bir yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Ne var ki bu kabul dosya kapsamına uygun düşmemiştir.

Her ne kadar hükme esas alınan bilirkişi raporunda ve İlk Derece Mahkemesi kararında iş sözleşmesinde ihtilaf durumunda çalışılan ülke mevzuatının uygulanacağının hüküm altına alındığı belirtilmişse de, dosyada bulunan 17.12.2015 imza tarihli dava dışı ... Şirketi ile davacı işçi arasında imzalanan ve davacının çalışma süresini kapsadığı görülen iş sözleşmesinin MADDE-16 SON HÜKÜMLER başlıklı maddesi şöyledir:

"16.1-Bu iş sözleşmesinde yer almayan hususlarda İş Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri uygulanır.

16.2- Uyuşmazlıklarda çözümünde Türkiye Cumhuriyeti Kanunları uygulanacak ve yetkili Mercii İstanbul/Kartal Mahkemeleri ve İcra Daireleri'dir."

Taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesinde hukuk seçimi yapılarak uyuşmazlıkların çözümünde Türk hukukunun uygulanacağı kararlaştırılmıştır. Şu hâlde uyuşmazlığın çözümünde Türk hukuku uygulanarak sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde Kongo İş Kanunu hükümleri uygulanarak zamanaşımı nedeniyle davanın reddedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

2. Hükme esas alınan bilirkişi raporu incelendiğinde, bilirkişi raporunda yer alan hesaplama unsurları ve bahsi geçen delillerin davacı işçiye ait olmadığı, başka bir işçiye ait veriler olduğu anlaşılmaktadır. Dolayısıyla Mahkemece kabul edilen hizmet süresi dâhil değerlendirmeler hatalı olmuştur. Yukarıda açıklanan bozma gerekçesi doğrultusunda uyuşmazlığın çözümünde Türk hukuku uygulanarak değerlendirme yapılırken, taraflarca ileri sürülen delillere ve dosya verilerine uygun, denetime elverişli, dosya kapsamıyla uyumlu yeni bir bilirkişi raporu alınarak sonuca gidilmelidir.

3. Belirsiz alacak davasında davacıya, alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda iddianın genişletilmesi yasağına tâbi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilme hakkı tanınmaktadır.

7251 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun ile 6100 sayılı Kanun'un 107/2 hükmü yeniden düzenlenerek hâkim tarafından davacıya tahkikat sona ermeden talebini tam ve kesin olarak belirleyebilmesi için iki haftalık kesin süre verilmesi öngörülmüştür. Bu Kanun ile maddede yapılan değişiklikler Dairemizce, şartları mevcut olan belirsiz alacak davasında yapılan yargılama ile alacağın belirli hâle gelmesi durumunda hâkimin geçici talep sonucunu kesin talep sonucuna dönüştürmesi için alacaklıya süre vermesi gerektiği yönünde değerlendirilmiştir. Ayrıca Kanun'un gerekçesinde de bu sürenin, alacağın miktar veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenmesinin mümkün olduğu anda hâkim tarafından verilmesi gerektiği ifade edilmektedir. Bu sebeple belirsiz alacak davasının şartlarını taşıyan bir davada Kanun'da belirtilen an, hâkim tarafından resen gözetilmeli ve davacıya resen kesin süre verilmelidir. Davacının verilen süreye rağmen geçici talep sonucunu kesin talep sonucuna dönüştürmemesi durumunda davanın, talep sonucunda belirtilen miktar veya değer üzerinden görülüp karara bağlanacağı 6100 sayılı Kanun'un 107/2 hükmünün son cümlesinde düzenlenmiştir.

Somut olayda; fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti talepleri yönünden dava belirsiz alacak davası türünde açılmış olup, davacı 25.01.2023 tarihli ıslah dilekçesinde kısmi dava olarak açtığı ihbar tazminatını ıslah ederek artırmış, fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücretleri yönünden talep artırım hakkının saklı tutulduğunu belirtmiştir.

İlk Derece Mahkemesince son celse nihai kararın verileceği belirtilerek davacı vekiline diyecekleri sorulmuştur. Davacı vekili "Dosyayla ilgisi olmayan verilere göre rapor hazırlanmıştır, itirazlarımız doğrultusunda ek rapor alınmasını istiyoruz," şeklinde beyanda bulunmuştur. Davacı tarafa talep artırım dilekçesi sunması için süre verilmeden fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil alacakları bakımından davanın reddine karar verilmiş ise de davacı tarafa 6100 sayılı Kanun'un 107/2 hükmü uyarınca talebini tam ve kesin olarak belirlemesi için süre verilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi de Mahkemenin kabul şekline göre bir başka hatalı yöndür.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Bölge Adliye Mahkemesince verilen 21.01.2026 tarihli ek kararın BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan asıl ve ek karar temyiz karar harçlarının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

 

Karşılaştırmalı Okuma

 

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Umman Çalışmasında Tatil Hesabı ve Ayrı Zamanaşımı Defileri

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Bordro ve Banka Ödemelerinde Bütün Dönemlerin Karşılaştırılması

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Toplu Sözleşmeden Hesaplanabilen Fark Alacakları

Tüm Medeni Usul Hukuku Kararları ›

 

Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.

 

Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.

 

Karar Künyesi

 

Mahkeme

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi

 

İlgili Hukuk Dalı

Medeni Usul Hukuku

 

Esas No

2026/2316

 

Karar No

2026/5270

 

Karar Tarihi

8 Haziran 2026

 

Oy Durumu

Oy birliği

 

Resmî Kaynak

Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı

 

Hukuki Destek

Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu

 

Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.

Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara

 

0552 725 25 18

WhatsApp ile Yazın

İletişim ve Yol Tarifi

 

İlgili Hukuk Alanları

Tüm Çalışma Alanları ›

bottom of page