İŞ HUKUKU · BOZMA
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Bordro ve Banka Ödemelerinde Bütün Dönemlerin Karşılaştırılması
2025/8989 E., 2026/3217 K. · 15 Nisan 2026
İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 6 Kasım 2026
Kararın Özeti
Cezayir’de çalışan şoför, ücret farkı ve çalışma alacaklarını istedi. Bordrolarla banka ödemeleri arasında yalnız bir dönemde yapılan karşılaştırma, bütün bordroların dışlanmasına dayanak oldu. Yargıtay 9. Hukuk Dairesi bu incelemeyi yetersiz buldu. Her dönemin ödemesinin ayrı karşılaştırılmasını, banka ödemesinin bordro tutarını aştığı dönemlerde mahsup yapılmasını istedi. İstinafın esastan ret kararını kaldırarak ilk hükmü bozdu. Diğer temyiz itirazları bozmanın dışında bırakıldı.
Hukuki İlke
Bir döneme ait banka ve bordro uyumsuzluğu, bütün dönemlerin aynı şekilde değerlendirilmesi için yeterli değildir. Ödemeler dönemler itibarıyla karşılaştırılmalı ve saptanan fazla ödemeler ilgili dönem bakımından hesaba katılmalıdır.
Sonuç
Bütün dönemlerin banka ve bordro kayıtları karşılaştırılarak mahsup yapılması için ilk derece hükmü bozuldu; istinafın esastan ret kararı kaldırıldı.
Kararın Dosyaya Etkisi
Banka ve bordro karşılaştırması tüm döneme yayılarak hesap yeniden yapılacaktır; bir dönemden çıkarılan sonuç bütün bordrolara uygulanmayacaktır.
İlgili Mevzuat
5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun — m. 24/1
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu — m. 369/2
Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.
Kararın Tam Metni
Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir. Resmî metindeki maskelemeler korunmuştur.
9. Hukuk Dairesi 2025/8989 E. , 2026/3217 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2023/1179 E., 2025/1524 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 23. İş Mahkemesi
SAYISI : 2019/447 E., 2023/14 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi.
Davalılar vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmiş ise de 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369/2 hükmü gereğince duruşma isteğinin miktardan reddi ile incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 08.09.2014-27.12.2018 tarihleri arasında davalıların Cezayir'deki şantiyesinde ağır vasıta şoförü olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız şekilde feshedildiğini, şantiyedeki işin davalı Şirketlerce kurulan adi ortaklık tarafından yürütüldüğünü, iş sözleşmesinde ücretin aylık 1.950,00 USD olarak kararlaştırılmasına rağmen kendisine aylık 1.500,00 Euro ödendiğini ve bu esaslı değişikliğin rızası dışında yapıldığını, günlük 12 saatin altında olmamak üzere fazla çalışma yaptığını, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde de çalıştırıldığını ileri sürerek fark ücret, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davanın belirsiz alacak davası olarak açılmasının usule aykırı olduğunu, tarafların arabuluculuk sürecinde 27.12.2018 tarihinde anlaşmaya vardıklarını, davacının ücretinin Euro cinsinden kararlaştırıldığını, iş sözleşmesinde mevcut USD ibaresinin maddi hatadan kaynaklandığını, davacının 06.09.2014-27.12.2018 tarihleri arasında çalıştığını ve herhangi bir işçilik alacağının bulunmadığını, fazla çalışma ücretinin yazılı sözleşme uyarınca temel ücrete dâhil olduğunu, çalışılan ülkede hafta tatilinin cuma günü olduğunu ve ulusal tatiller bakımından da çalışılan ülkedeki tatillerin dikkate alıması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesinin vakıa tespitleri ve hukuki değerlendirmesinde usul ve kanuna aykırılık bulunmadığı, davacının aylık net 1.500,00 Euro ücretle çalıştığının banka kayıtlarıyla sabit olduğu, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının tanık beyanlarıyla ispatlandığı, bordro tahakkukları ile raporlu ve izinli günler dikkate alınarak %30 oranında indirim uygulanmasının yerinde olduğu, davalıların dayandığı 27.12.2018 tarihli ihtiyari arabuluculuk tutanağındaki imzanın davacıya ait olmadığının bilirkişi raporuyla belirlendiği, bu nedenle tutanağa itibar edilmemesinde ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda isabetsizlik bulunmadığı gerekçeleriyle davalıların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalılar vekili temyiz dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesinin davacının ücretini Euro olarak kabul etmesine rağmen hükmü USD üzerinden kurmasının hukuka aykırı olduğunu, taraflar arasında arabuluculuk anlaşması yapıldığını ve tüm ödemelerin eksiksiz yerine getirildiğini, buna rağmen Mahkemenin yetkisi bulunmadığı hâlde arabuluculuk anlaşmasını geçersiz saydığını, anlaşma tutanağındaki imzanın davacıya ait olduğuna ilişkin uzman mütalaası karşısında çelişkinin yeni bir bilirkişi incelemesiyle giderilmesi gerektiğini, ayrıca iddianın genişletilmesine yönelik itirazlarının dikkate alınmadığını ve hükme esas alınan tanık beyanlarının kendi içinde çelişkili olduğunu ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, hüküm altına alınan alacakların ispatı ve hesabı ile karşılığının ödenip ödenmediği, ihtiyari arabuluculuk anlaşma belgesinin geçerli olup olmadığı ile hüküm altına alınan alacakların para birimine ilişkindir.
1.5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkındaki Kanun'un 24/1 hükmüne göre hukuk seçimi, taraflarca açıkça yapılabileceği gibi zımni olarak da yapılabilir. Yabancılık unsuru taşıyan bir iş sözleşmesinin varlığı karşısında, Türk hukukuna göre açılmış bir davada davalı tarafça en geç cevap dilekçesi ile yabancı hukukun uygulanması gerektiği yönünde itirazda bulunulmaması yahut en geç ön inceleme duruşmasında tarafların hukuk seçimi konusunda anlaşmamış olmaları durumunda uyuşmazlığa uygulanacak olan hukukun Türk hukuku olarak zımnen seçilmiş olduğunun kabulü gerekir. Buna göre somut uyuşmazlığa Türk hukukunun uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
2. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
3. Somut uyuşmazlıkta; dosya kapsamındaki bordrolar banka ödemeleriyle karşılaştırılmış ve bordrolardaki TL tutarlarının banka ödemeleriyle uyumlu olmadığı saptanarak bordrolara değer verilmeden karar verilmiştir. Ne var ki bu karşılaştırmanın yalnızca bir döneme ait bordro üzerinden yapıldığı anlaşılmaktadır. Karşılaştırmanın tüm dönemler itibarıyla yapılması ve banka kanalıyla ödenen tutarın bordroda yer alan miktarı aştığı dönemler belirlenerek bu dönemler yönünden mahsup işlemi uygulanmak suretiyle sonuca gidilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeple;
1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,
2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,
Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,
Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
15.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Karşılaştırmalı Okuma
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Gerçek Ücrette İmzalı Bordro, Tanık ve Emsal Veriler
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Umman Çalışmasında Tatil Hesabı ve Ayrı Zamanaşımı Defileri
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Yabancı İşçilikte Yanlış İşçiye Ait Bilirkişi Verileri
Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.
Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/8989
Karar No
2026/3217
Karar Tarihi
15 Nisan 2026
Oy Durumu
Oy birliği
Resmî Kaynak
Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı
Hukuki Destek
Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu
Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.
Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara
İlgili Hukuk Alanları
Hesaplama Araçları