İŞ HUKUKU · ONAMA
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Fazla Mesai Teftişinde Dönem ve İspat
2026/2370 E., 2026/5035 K. · 3 Haziran 2026
İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 8 Kasım 2026
Kararın Özeti
Market işvereni, müfettişlerin fazla çalışma tespitine karşı pandemi dönemindeki kapanmaları ve çalışma saatlerindeki azalmayı ileri sürdü. Ancak raporun hesap dönemi salgın kısıtlamalarından önceye aitti. İşe giriş çıkışı gösteren imzalı kayıtlar bulunmadığı gibi işveren tanıklarının anlatımları dönem ve önceki ifadeler yönünden yeterli görülmedi. Şikâyetçi işçinin de davaya katılması sağlandıktan sonra tespitin iptali talebi reddedildi. Yargıtay, fazla çalışma tespitini geçerli tutan istinaf kararını onadı.
Hukuki İlke
Fazla çalışma tespitine karşı ileri sürülen çalışma düzeni savunması, raporun kapsadığı dönemle örtüşmelidir. Bu dosyada pandemi savunması önceki döneme ait tespiti çürütmedi; çelişkili ve tüm dönemi kapsamayan tanık anlatımları da tutarlı çalışan ifadelerine dayalı raporun aksini kanıtlamadı.
Sonuç
İşverenin temyizi üzerine bölge adliye mahkemesi kararı oybirliğiyle onandı. Müfettiş tutanağındaki fazla çalışma tespitinin iptali ve borçsuzluğun tespiti taleplerinin reddi korundu.
İlgili Mevzuat
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu — m. 370/1
Onama
Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.
Kararın Tam Metni
Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.
9. Hukuk Dairesi 2026/2370 E. , 2026/5035 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2025/2959 E., 2025/2961 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 10. İş Mahkemesi
SAYISI : 2023/201 E., 2024/349 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkiline ait işyerinde davalı Bakanlık İş Müfettişlerince yapılan denetimler sonucunda tespit edilen bir kısım eksikliklerin tamamlandığını, ancak tutanağın 8. maddesinde yer alan fazla çalışma tespitinin yerinde olmadığını, zira pandemi döneminde market açılış kapanış saat ve günlerinin azaltıldığını, yasal çalışma süresinin aşılması bir yana çok altında çalışma yapıldığını, denkleştirme hükümleri göz önüne alındığında tespite konu fazla çalışmaların bulunmayacağının açık olduğunu, tutanakta belirlenen çalışma saatlerinden 1 saat yemek ve 15'er dakikadan iki adet ... molasının düşülmesi hâlinde günlük çalışma saatinin 7,5 saat olduğu ve fazla çalışma bulunmadığının anlaşılacağını ileri sürerek tutanakta yer alan fazla çalışmaya ilişkin tespitin iptali ile davacının borçlu bulunmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
1. Davalı vekili cevap dilekçesinde; husumetin işçiye yöneltilmesi gerektiğini, denetimde tespit edilen eksikliklerin işverence giderildiğini, fazla çalışmaya dair de işverence ilk denetimden sonra bir kısım ödeme yapıldığını, rapordaki tespitlerde bir hata bulunmadığını beyan ederek davanın reddini istemiştir.
2. Dâhili davalı işçi davaya cevap vermemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
1.İlk Derece Mahkemesinin 04.10.2022 tarihli kararı ile; iş müfettiş raporunun incelenmesinde, yapılan hesaplamanın 01.01.2019-01.03.2020 tarihleri arasındaki döneme ilişkin olduğu, pandemi dönemini kapsamadığı, söz konusu döneme dair işçilerin işe giriş çıkış saatlerini gösterir imzalı puantaj kaydı veya benzer nitelikte sair bir belgenin dosya içerisinde bulunmadığı, iş müfettişlerince 06.02.2020 tarihinde işyerinde çalışan 8 işçinin ifadesine başvurularak alınan ifadeler sonucunda işçilerin yaptıkları işe göre değişen fazla çalışmaları, kasiyerlerin 11 saat, şarküteri elemanı, şoför ve manavların 6 saat, reyon görevlilerinin ise 9 saat fazla çalışma yaptığı tespiti yapıldığı, müfettişlerin aldığı ifadelerle yapılan hesaplamanın tutarlı olduğu tespit edildiğinden davanın reddine karar verilmiştir.
2. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 08.03.2023 tarihli kararıyla, şikâyet hakkını kullanan işçinin yöntemince davaya dâhil edilmesinin sağlanması ve sonucuna göre dosyada mevcut tüm deliller değerlendirmeye tâbi tutularak davanın esası hakkında bir karar verilmesi, davacı tarafça gereğinin yerine getirilmemesi hâlinde ise dava şartı yokluğu gözetilerek hüküm kurulması gerektiği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.
3. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı sonrası yapılan yargılama sonucunda, şikâyet eden işçi davaya dâhil edilmek suretiyle önceki gerekçe tekrarlanarak davanın reddine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... davalı Bakanlık vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; incelenen dosya kapsamına göre rapor ve dayanak tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerli olup tanık B.U'nun tespite konu tüm dönemde çalışması olmadığı, diğer tanığın denetim sonucunda düzenlenen teftiş raporundaki aktarımları ile çelişkili beyanda bulunduğu, birçok tutarlı çalışan beyanı ile yapılan tespitler kapsamında bir kısım fazla çalışma tespit tutarlarının işverence ilgili işçilere ödendiğinin anlaşılmasına göre çelişkili tanık anlatımları ile davacının iddiasını ispat edemediğine ilişkin Mahkeme kabulünde isabetsizlik bulunmadığı; diğer yandan, davalı lehine vekâlet ücreti takdir edilmemesi hatalı olup aynı zamanda bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 297. maddesine aykırı olduğundan davacı taraf istinaf nedeni yerinde değilse de yukarıda belirtili sebeple sınırlı olarak davacı ... davalılardan Bakanlığın istinaf başvurusunun kabulü ile 6100 sayılı Kanun'un 353/1-b-(2) hükmü gereğince yargılama gideri ve vekâlet ücreti bakımından infazda tereddüt oluşturulmaması için İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile esas hakkında yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde; pandemi döneminde market açılış kapanış saat ve günlerinin azaltıldığını, yasal çalışma süresinin aşılması bir yana çok altında çalışma yapıldığını, denkleştirme hükümleri göz önüne alındığında tespite konu fazla çalışmalarının bulunmayacağının açık olduğunu, tutanakta belirlenen çalışma saatlerinden 1 saat yemek ve 15'er dakikadan iki adet ... molasının düşülmesi hâlinde günlük çalışma saatinin 7,5 saat olduğunu ve fazla çalışma bulunmadığını ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, iş müfettişi raporunda yer alan fazla çalışmaya ilişkin tespitin yerinde olup olmadığına ve raporun iptali gerekip gerekmediğine ilişkindir.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeple;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
03.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Benzer Kararlar
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi Müfettiş Raporuna Karşı Tespit Davası
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi Müfettiş Raporunun İptalinde İspat
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Ek Bildirge İptalinde İşçi Davaları
İlgili Sayfalar
İşçilik Alacakları ve Çalışma Süresine İlişkin Uyuşmazlıklar
Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.
Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/2370
Karar No
2026/5035
Karar Tarihi
3 Haziran 2026
Oy Durumu
Oybirliği
Resmî Kaynak
Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı
Hukuki Destek
Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu
Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.
Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara
İlgili Hukuk Alanları
Hesaplama Araçları