İŞ HUKUKU · ONAMA
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Bordroda Her Ay Aynı Mesai Süresi
2026/2680 E., 2026/3558 K. · 21 Nisan 2026
İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 8 Kasım 2026
Kararın Özeti
Gemi işletmecisi, çalışanlara fazla çalışma ücretini ödediğini belirterek teftiş raporunun iptalini istedi. Mahkeme, çalışma süreleri işçiden işçiye değiştiği hâlde herkes için her ay kırk saat yazıldığını ve bu tahakkukların gerçekte temel ücretin parçası olduğunu saptadı. İtirazın reddi istinafta korundu. İlgili işçinin cevap vermemesi de Bakanlık tespitinin çürütüldüğü anlamına gelmedi. Yargıtay, bu değerlendirmeleri ve aynı rapordan ayrılan davalardaki vekâlet ücreti düzenlemesini onadı; bireysel bir mesai alacağı tutarı hesaplamadı.
Hukuki İlke
Bu olayda bordroda fazla çalışma adı bulunması, karşılığının ayrıca ödendiğini göstermeye yetmedi. Gerçek sürelerin değişmesine rağmen bütün çalışanlara aynı tahakkukun yapılması, ödemenin temel ücretten ayrılmadığı değerlendirmesinde belirleyiciydi. Sonuç, her sabit mesai tahakkukunun mutlaka hileli sayılması biçiminde genellenemez; kayıtların gerçek çalışma ve ödeme düzeniyle ilişkisi incelenmelidir.
Sonuç
Teftiş tutanağına itirazı reddeden istinaf hükmü, tarafların temyiz itirazları kabul edilmeyerek oybirliğiyle onandı. Ayrılan on dokuz davaya ilişkin vekâlet ücretinin başka dosyada birlikte ele alınması yönündeki düzenleme de korundu.
İlgili Mevzuat
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu — m. 370/1, 371
Teftiş tutanağına itiraz hakkında verilen kararın temyiz denetimi
Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.
Kararın Tam Metni
Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.
9. Hukuk Dairesi 2026/2680 E. , 2026/3558 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2025/2220 E., 2025/2545 K.
DAVA TARİHİ : 29.11.2017
İLK DERECE MAHKEMESİ : Gelibolu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2024/193 E., 2025/42 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı Şirket vekili dava dilekçesinde; davacı Şirketin ............. hattında taşımacılık yapan ............-5 gemisinin donatanı olduğunu, davacı Şirketin çalışan işçilerine fazla çalışma ücretlerini ödediği hâlde ... İş Teftiş Kurulu raporunda fazla çalışma ücretlerinin ödenmediği yönünde tespit yapıldığını iddia ederek fazla çalışma ücretlerinin ödendiğinin tespiti ile ... İş Teftiş Kurulunun 02.11.2017/3117 sayılı ve 17.11.2017 tarihli tutanağın 4. maddesinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı Bakanlık vekili cevap dilekçesinde; iş müfettişleri tarafından tanzim edilen tutanakların aksi kanıtlanıncaya kadar geçerli olduğunu, tutanağın aksinin yazılı delil ile ispat edilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 2017 yılı Nisan ayından itibaren her bir gemi adamının fazla sürelerle çalışma saati değişkenlik göstermesine rağmen davacı işveren tarafından tamamı için her ay 40 saat fazla çalışma tahakkuku yapıldığı, bordrodaki fazla çalışma sürelerinin gerçeği yansıtmadığı, 40 saat fazla çalışma tahakkuklarının taahhüt edilen temel ücret içinde yer aldığı, denetim yapan müfettişlerin değerlendirmesinin yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Şirket vekilince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu raporun Y.D. isimli gemi adamı tarafından yapılan şikâyet üzerine tanzim edildiği, raporun 4. maddesinde 19 işçiye fazla çalışma yaptırılmasına karşın eksik ücret ödendiğinin tespit edildiği, söz konusu işçilerin hak alanına dâhil edilen bir durum yaratıldığından davaya dâhil edilmelerinin yerinde olduğu, diğer yandan dâhili davalılar bakımından zorunlu dava arkadaşlığı bulunmadığı, her bir işçi bakımından davanın tefrik edildiği, ancak her davanın aynı denetim raporundan kaynaklandığı, mevcut hâlin mahkeme tasarrufu ile yaratıldığı, yapılan usuli işlemlerin benzer şekilde yürütüldüğü ve mahkeme uygulamasının haksız sonuçlara yol açmaması amacıyla davaya dâhil edilen 19 işçi ile ilgili bu davalarda vekâlet ücretinin Dairelerince istinaf incelemesi yapılan 2025/2222 Esas sayılı dosyası üzerinden hükme bağlandığı, somut dosya bakımından ret vekâlet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğu, 2017 yılı Nisan ayından itibaren bordrolarında yer alan fazla sürelerde çalışma ücretlerinin de esasen temel ücretin bir bölümü olduğunun anlaşılması nedeniyle Mahkemece davanın reddi yoluna gidilmesinde usul ve kanuna aykırılık görülmediği, her ne kadar dâhili davalı davaya cevap vermemiş, beyanda bulunmamış ise de bu durumun davalı Bakanlık tespitlerinin aksinin ispatlandığı yönünde değerlendirilemeyeceği gerekçeleriyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ortadan kaldırılmasına ve esas hakkında yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
1. Davacı Şirket vekili temyiz dilekçesinde;
a. Somut davada, şikâyetçi Y.D'nin davaya dâhil edilmesi gerekirken tüm Şirket çalışanlarının davaya dâhil edildiğini, dâhili davalının davaya karşı cevap dilekçesi sunmadığını, bilirkişi raporuna itiraz etmediğini, kendi lehlerine olan bilirkişi raporundaki tespitlerin dâhili davalı yönünden kesinleştiğini,
b. Davalının bordro hilesi bulunduğu yönünde itirazı bulunmadığını ve bu doğrultuda tutanakta yer alan tespitin yerinde olmadığını ileri sürmüştür.
2. Davalı Bakanlık vekili temyiz dilekçesinde; vekâlet ücretinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, dava konusu ... Teftiş Kurulu Başkanlığı tarafından düzenlenen teftiş tutanaklarına itiraza ve vekâlet ücretine ilişkindir.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeple;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,
Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
21.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Benzer Kararlar
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Fazla Mesaide Hileli Sayılmayan Bordro
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Gerçek Çalışma Sürelerine Göre Değişen Bordrolarda Hile İddiası
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Müfettiş Raporunun İptalinde İspat
İlgili Sayfalar
Fazla Çalışma Kayıtları ve Bordro İncelemesi
Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.
Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/2680
Karar No
2026/3558
Karar Tarihi
21 Nisan 2026
Oy Durumu
Oybirliği
Resmî Kaynak
Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı
Hukuki Destek
Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu
Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.
Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara
İlgili Hukuk Alanları
Hesaplama Araçları