İŞ HUKUKU · ONAMA
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — İş Teftiş Raporunun İptali Davasında Husumet
2026/2848 E., 2026/5387 K. · 9 Haziran 2026
İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 16 Kasım 2026
Kararın Özeti
İşveren şirket, 74 işçinin ödenmeyen fazla çalışma ücretlerini belirleyen iş teftiş raporunun iptalini istedi. İlk derece mahkemesi, işyeri kayıtlarını her işçi yönünden ayrı inceleyen bilirkişi raporuna dayanarak bir kısım işçi yönünden raporu iptal etti; ödendiği yazılı delille ispatlanamayan bakiye alacağı bulunan işçiler yönünden ise şirketin borçlu olduğuna karar verdi. İstinaf başvuruları esastan reddedildi. Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, bu davada husumetin Bakanlıkla birlikte şikâyetçi veya ihbar eden işçiye yöneltileceğini, raporda yalnızca adı geçen işçilerin taraf yapılmasının hatalı olduğunu ancak bozma nedeni sayılmadığını belirterek kararı onadı.
Hukuki İlke
İş Kanununun 92. maddesi kapsamındaki teftiş raporunun iptali davasında husumet, Bakanlığın yanında kimliği belirlenebilen şikâyetçi veya ihbar eden işçiye de yöneltilir; raporda veya tutanakta yalnızca adı geçen ve alacak tespiti yapılan işçilerin davaya dâhil edilmesi gerekmez. Bu dosyada şikâyetçi olmayan işçilerin taraf yapılması hatalı bulunmuş, ancak temyiz edenin sıfatı gözetilerek bozma nedeni sayılmamıştır.
Sonuç
Davacı şirket ile davalı Bakanlığın temyiz itirazları yerinde görülmeyerek bölge adliye mahkemesi kararı onandı. Raporun bir kısım işçi yönünden iptaline, diğer işçiler yönünden şirketin hesaplanan tutarlar kadar borçlu olduğuna ilişkin kısmen kabul kararı korundu. Karar oy birliğiyle verildi.
İlgili Mevzuat
4857 sayılı İş Kanunu — m. 92
Teftiş raporuna karşı açılan iptal davasında husumetin kime yöneltileceği6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu — m. 370/1, 371
Bölge adliye mahkemesi kararının bozma sebepleri ve onama
Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.
Kararın Tam Metni
Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.
9. Hukuk Dairesi 2026/2848 E. , 2026/5387 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2025/902 E., 2025/2685 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 20. İş Mahkemesi
SAYISI : 2020/837 E., 2024/543 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ile davalı Çalışma ve ... Bakanlığı (Bakanlık) vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili bünyesinde çalışan işçilerin gündüz vardiyasında haftada 6 gün 07.30–17.30 saatleri arasında 1,5 saat yemek molası ve her birisi 30 dakikadan olmak üzere 2 kez toplamda 1 saat ... molası vererek çalıştırıldığını, ödenmeyen fazla çalışma ücretlerinin bulunmadığının belirlenmesi amacıyla işbu davanın açıldığını, raporda yer alan tespitlerin hatalı olduğunu, fazla çalışma ücretlerinin çalışanlara ödendiğini ileri sürerek Çalışma ve ... Bakanlığı İş Teftiş Kurulunun 12.03.2020 tarihli ve ... sayılı raporunun iptaline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı Bakanlık vekili cevap dilekçesinde; davanın süresinde açılmaması hâlinde usulden reddi gerektiğini, davacı işyerinde fazla çalışma yapıldığı, fazla çalışma ücretinin ödenmediği, işyerinde çalışma süresinin haftalık 45 saat ve gece 7,5 saatin üzerinde olduğunun belirlendiği, raporda yer alan tabloda adı, soyadı ve alacak miktarları yazılı olan 74 işçinin ödenmemiş fazla çalışma ücretleri nedeniyle işveren hakkında yaptırım uygulandığını savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosya teknik inceleme gerektirmesi nedeniyle dava konusu talep yönünden bilirkişiye tevdi edildiğini, bilirkişi tarafından düzenlenen raporların davanın esasına, usul ve kanuna uygun, denetime ve hüküm kurmaya elverişli olduğu anlaşılmakla hükme esas alındığını, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporlarından 08.06.2024 tarihli ek raporda; dosyaya sunulan işyeri kayıtları her bir işçi yönünden tek tek ele alınmak suretiyle davacı işyerinde fazla çalışma yapıldığı, söz konusu çalışmalar neticesinde hak edilen fazla çalışma ücretlerinin bir kısmının ödendiği, raporda kimlik bilgileri ve alacak tutarları tek tek belirtilen işçiler yönünden ise hak edilen fazla çalışma ücretlerinin bir kısmının ödenmediğinin tespit edildiği, ispat yükü üzerinde olan davacı işveren tarafından bilirkişi raporunda hesaplanan bakiye işçilik alacaklarının ilgili işçilere ödendiğini ispatlamaya elverişli nitelikte banka kayıtları, ödeme dekontu, makbuz ve benzeri yazılı ve somut nitelikte herhangi bir delil sunulmadığı, bakiye işçilik alacaklarının tamamının ilgili işçilere ödendiği usulünce ispatlanamadığı, işçiler ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'un tespit edilen hususlar doğrultusunda fazla çalışma ücreti alacağının bulunmadığı tespit edildiğinden davacı Şirketin ilgili işçilere ödemesi gereken fazla çalışma ücretinin bulunmadığına, bu doğrultuda kısmi olarak borçlu olmadığına, dava konusu inceleme raporunda yukarıda adı geçen işçiler yönünden yapılan ücret tespitlerine ilişkin kısımların iptaline karar vermek gerektiği, işçiler ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'in ise bakiye alacağının bulunduğu tespit edilmekle hesaplanan tutarlar kadar davacı Şirketin adı geçen işçilere borçlu olduğunun anlaşıldığı, her bir işçi yönünden borçlu olunan tutarlar belirtilmek suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı Bakanlık vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, vakıa mahkemesi hâkiminin objektif, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde;
a. Müvekkili Şirkette, işçilerin gündüz vardiyasında haftada 6 gün 07.30-17.30 saatleri arasında 1,5 saat yemek molası ve her birisi 30 dakikadan olmak üzere 2 kez toplamda 1 saat ... molası vererek çalıştırıldıklarını, müvekkili Şirketin kanuna ve sözleşmeye uygun hareket ettiğini, personellerin 2,5 saat ara dinlenmesi ile çalıştığını,
b. Teftiş raporunda, 74 işçinin aynı departmanda çalışıyormuş gibi değerlendirildiğini, bu doğrultuda rapor düzenlemiş ise de farklı birimlerde çalışan işçilerin farklı şartlara tâbi olduğunun göz ardı edildiğini ileri sürmüştür.
2. Davalı Bakanlık vekili temyiz dilekçesinde; davacıya ait işyerinde atölye bölümü dışında haftada 3 saat fazla çalışma yapıldığını, yoğun dönemde (Temmuz, Ağustos, Eylül, Ekim) atölye bölümünde haftada 6 saat diğer bölümlerde 9 saat fazla çalışma yapıldığını, fazla çalışma ücreti ödenmediğini, işyerinde çalışma süresinin haftalık 45 saat ve gece 7,5 saatin üzerinde belirlendiğinin işçi beyanları (müfettiş huzurundaki beyanları) ile ortaya konulduğunu ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, teftiş raporunun iptali istemine ilişkindir.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Dairemiz uygulamasına göre 4857 sayılı İş Kanunu'nun 92. maddesi kapsamındaki davalarda husumetin, Bakanlığın yanında kimliği belirlenebilen şikâyetçi veya ihbar eden işçiye de yöneltilmesi gerekir (Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, 15.04.2024 tarihli ve 2024/2742 Esas, 2024/6814 Karar sayılı kararı). Ancak şikâyetçi veya ihbar eden işçi konumunda olmadığı sürece, sırf tutanakta veya teftiş raporunda adı geçen işçilere husumet yöneltilmesi gerekli değildir. Dava konusu rapor ve tutanaklarda, şikâyetçi veya ihbar eden konumunda olmayan işçilerin, işçilik alacaklarına ilişkin tespitlere yer verilmesi de bu sonucu değiştirmez. Somut uyuşmazlıkta teftiş raporunda şikâyet eden işçi konumunda olmayan işçilerin de davada taraf olarak yer almalarının sağlanması hatalı ise de temyiz edenin sıfatına göre bu husus bozma sebebi yapılmamıştır.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve yukarıda yapılan açıklamaya göre usul ve kanuna uygun olup davacı ve davalı Çalışma ve ... Bakanlığı vekilleri tarafından temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeple;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,
Davalı Çalışma ve ... Bakanlığı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,
Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
09.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Benzer Kararlar
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu — Ek Bildirge İptalinde İşçi Davaları
İlgili Sayfalar
İş Teftiş Raporuna Karşı Açılan Davalar
Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.
Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/2848
Karar No
2026/5387
Karar Tarihi
9 Haziran 2026
Oy Durumu
Oybirliği
Resmî Kaynak
Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı
Hukuki Destek
Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu
Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.
Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara
İlgili Hukuk Alanları
Hesaplama Araçları