İŞ HUKUKU · BOZMA · TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Alacak Davasıyla Birlikte İşten Çıkış Kodunun Tespiti
2026/3183 E., 2026/6287 K. · 25 Haziran 2026
İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 20 Kasım 2026
Kararın Özeti
İşçi, kıdem tazminatı ve işçilik alacakları ile birlikte işten çıkış kodunun gerçeğe aykırı bildirildiğinin tespitini istedi. Bölge Adliye Mahkemesi, tespit talebini hukuki yarar yokluğundan reddetti. Yargıtay çoğunluğu dosyada güncel hukuki yarar bulunduğunu ve bu talebin esasının incelenmesi gerektiğini belirtti. Alacak davasına ilişkin temyizler ise miktardan reddedildi. Karşı oy, kıdem tazminatı davasıyla fesih nedeninin zaten belirlenebileceğini savundu. Daire çıkış kodunun ne olması gerektiği hakkında esastan karar vermedi.
Hukuki İlke
Daire çoğunluğu, alacak davasıyla birlikte açılan çıkış kodu tespit davasında dosyanın koşullarına göre güncel hukuki yarar bulunduğunu kabul etti. Aksi görüş karşı oyda kaldı.
Sonuç
Alacak davasına yönelik temyiz dilekçeleri miktardan reddedildi. Çıkış kodu tespiti yönünden Bölge Adliye Mahkemesi kararı oy çokluğuyla bozuldu.
İlgili Mevzuat
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu — m. 115, 352/1-b, 362, 366 ve ek m. 1/2
Kararda anılan7550 sayılı Kanun — m. 20
Kararda anılan
Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.
Kararın Tam Metni
Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.
9. Hukuk Dairesi 2026/3183 E. , 2026/6287 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2023/1347 E., 2025/2110 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 36. İş Mahkemesi
SAYISI : 2021/1267 E., 2023/118 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:
Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.
Davacı tarafça işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline ve işten çıkış kodunun düzeltilmesi gerektiğinin tespitine yönelik iki ayrı dava açılmış olup alacak davası bakımından; kabul edilen ve davalı tarafça temyize konu edilen toplam miktar olan 23.236,87 TL ile reddedilen ve davacı tarafça temyize konu edilen toplam miktar olan 27.980,12 TL’nin Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi dikkate alındığında, 04.06.2025 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7550 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 20. maddesi ile değiştirilen 6100 sayılı Kanun'un ek madde 1/2 hükmü uyarınca dava tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 72.070,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla; taraf vekillerinin alacak davasına yönelik temyiz dilekçelerinin miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.
Davacı vekilinin tespit davasına ilişkin olarak gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait işyerinde 01.11.2017-16.09.2020 tarihleri arasında montaj operatörü olarak çalıştığını,iş sözleşmesini işyerinde hâlen çalışmaya devam eden birkaç işçi tarafından hakkında şeref ve haysiyetini zedeleyen asılsız iddia ve isnatlarda bulunulması üzerine durumu davalı işverene bildirdiği hâlde herhangi bir tedbirin alınmaması ve yaptırım uygulanmaması ve yanı sıra fazla çalışma ücretlerinin ödenmemesi nedenlerine dayalı olarak 16.09.2020 tarihinde noterden gönderilen ihtarname ile 4857 sayılı İş Kanunu’nun (4857 sayılı Kanun) 24/II-(c),(d),(e) hükümleri uyarınca haklı sebeple feshettiğini, davacının haftanın 6 günü 07.30-19.30 saatleri arasında çalışmak suretiyle fazla çalışma yapmasına karşın ücretinin ödenmediğini, cumartesi ve pazar günleri de çalıştığını hafta içi bir gün izin kullandığını, ulusal bayram ve genel tatillerde de çalışmasını sürdürdüğünü, aylık asgari ücret karşılığı çalışan davacıya üç ayda bir 600,00 TL ikramiye ödendiğini, ancak 2020 Ağustos ayında ödenmesi gereken ikramiyenin ve 2020 Eylül ayı ücretinin ödenmediğini, yine ödenmeyen asgari geçim indirimi alacaklarının da bulunduğunu ileri sürerek kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, bakiye ücret,asgari geçim indirimi alacağı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile hafta tatili ücreti, prim ve ikramiye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının iddialarının hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, işverene keşide etmiş olduğu ihtarnamedeki iddiaları ile ilgili olarak işçilerin savunmalarının alındığını ve bir işçiye ihtar cezası verildiğini, davacıya bu durumun bildirildiğini ancak davacının işbaşı yapmadığını, devamsızlık yaptığı için de iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, davacının fazla çalışma yapmadığını, tatil günlerinde çalışmadığını, istisnai olarak yasal çalışma sürelerini aşan mesai yapması veya tatil günlerinde çalışması hâlinde karşılığı olan ücretin ödendiği, bu nedenle davacı işçinin taleplerinin haksız bulunduğunu ileri sürerek davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı işyerinde montaj otomasyon operatörü olarak 01.11.2017-16.09.2020 tarihleri arasında çalışmış olan davacının işveren tarafından Sosyal Güvenlik Kurumuna verilen 28.09.2020 tarihli işten ayrılış bildirgesinde işten ayrılış sebebi Kod (29) (İşveren tarafından işçinin ahlak ve iyiniyet kurallarına aykırı davranışı nedeni ile fesih) olarak gösterilmişse de, davacı işçi tarafından keşide edilen 16.09.2020 tarihli ihtarnameyle iş sözleşmesinin 4857 sayılı Kanun'un 24/II-(c)-(d)-(e) hükümlerine dayalı olarak feshedildiği bildirilmiş olmakla, belirtilen diğer fesih nedenlerine itibar edilmeyerek fazla çalışma ücretinin zamanında ve tam ödenmemesi sebebine dayalı olarak iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından haklı nedenle feshettiği kanaatine varıldığını, 4857 sayılı Kanun'un 25/II-(c) ve (d) hükümlerinde yer alan "işveren işçiye veya ailesi üyelerinden birine karşı sataşmada bulunur veya gözdağı verirse, yahut işçiyi veya ailesi üyelerinden birini kanuna karşı davranışa özendirir, kışkırtır, sürükler, yahut işçiye ve ailesi üyelerinden birine karşı hapsi gerektiren bir suç işlerse yahut işçi hakkında şeref ve haysiyet kırıcı asılsız ağır isnad veya ithamlarda bulunursa" ve "işçinin diğer bir işçi veya üçüncü kişiler tarafından işyerinde cinsel tacize uğraması ve bu durumu işverene bildirmesine rağmen gerekli önlemler alınmazsa" şeklindeki durumların somut olayda mevcut olmadığı, devamsızlık tutanaklarının iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından feshinden sonra tutulduğu, fesih nedenine göre davalı işveren tarafından davacının ücretinin eksiksiz olarak ödendiğinin ispat olunmaması sebebiyle davacı işçinin kıdem tazminatına hak kazandığının anlaşıldığı, yanı sıra dava dilekçesinde işveren tarafından Sosyal Güvenlik Kurumuna (SGK) bildirilen işten ayrılış kodunun düzeltilmesinin de talep edilmiş olduğu ancak bu taleple elde edilmek istenen menfaat konusunda bir açıklamada bulunulmadığı, davacının işten ayrılış kodunun değiştirilmesini talep etmede güncel hukuki yararının bulunmadığının değerlendirildiği gerekçesiyle işten ayrılış kodunun değiştirilmesi yönündeki talep hukuki yarar yokluğundan reddedilmek suretiyle kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, ücret, asgari geçim indirimi, prim-ikramiye alacakları bakımından davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 22.09.2022 tarihli bilirkişi kök raporunda davacının ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının bulunduğunun ispatlanmış olduğu tespitiyle yapılan alacak hesaplamasının dosya kapsamına uygun olmasına karşın alacağın reddine karar verilmesinin ve prim-ikramiye alacağında bilirkişi raporunda belirlenen tutardan daha azına hükmedilmesinin isabetsiz olduğu belirtilerek davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacının istinaf başvurusunun prim-ikramiye ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları yönünden yerinde olduğu gerekçesiyle kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle alacak davasının kısmen kabulüne, davacının işten çıkış kodunun düzeltilmesi talepli davasının hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
1. Davacı ve davalı vekillerinin alacak davasına yönelik temyiz dilekçelerinin miktardan reddine karar verildiğinden, temyiz sebeplerine yer verilmemiştir.
2. Davacı vekili çıkış kodunun düzeltilmesine yönelik temyiz dilekçesinde; işten çıkış kodunun değiştirilmesi talebinin hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu, yargılama gideri ve vekâlet ücretinin hatalı belirlendiğini ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, işten çıkış kodunun düzeltilmesi istemine ilişkin davada hukuki yararın bulunup bulunmadığı, vekâlet ücreti ve yargılama gideri noktasındadır.
Mahkemeden istenilen hukuki korunmaya göre davalar; eda davaları, tespit davaları ve inşai davalar olarak ayrılmaktadır. Eda davalarında, bir şeyin yapılması, bir şeyin verilmesi veya bir şey yapılmaması istenmekte iken; inşai (yenilik doğuran) davalar ile de var olan bir hukuki durumun değiştirilmesi, kaldırılması veya yeni bir hukuki durumun yaratılması istenir. İnşai (yenilik doğurucu) davanın kabulü ile yeni bir hukuki durum yaratılır ve hukuksal sonuç genellikle bir yargı kararı ile doğar. Tespit davaları ise, bir hakkın veya bir hukuki ilişkinin var olup olmadığının yahut bir belgenin sahte olup olmadığının tespitine ilişkin davalardır. Tespit davası kendine özgü davalardan olup dava sonucunda verilen kararın icra ve infaz kabiliyeti yoktur.
Tespit davalarında davacının amacı, bir hak veya hukuki ilişkinin varlığının ya da yokluğunun veyahut içeriğinin belirlenmesi olup hak veya hukuki ilişkinin varlığı yahut yokluğu tespit davası açılabilmesi için tek başına yeterli değildir. Bundan başka, tespit davasının dinlenebilmesi için konusunu oluşturan hak veya hukuki ilişkinin var olup olmadığının mahkemece hemen tespit edilmesinde davacının korunmaya değer güncel bir hukuki yararının bulunması gerekir. Tespit davaları eda davalarının öncüsü olduğundan eda davası açılmasının mümkün olduğu hâllerde, tespit davası açılmasında hukuki yararın bulunmadığı kabul edilmektedir.
Hukuki yararın bulunması dava şartı olup yargılamanın her aşamasında taraflarca ileri sürülebileceği gibi hâkim tarafından da resen gözetilir. Hukuki yararın bulunmadığının tespiti hâlinde davanın 6100 sayılı Kanun'un 115. maddesine göre dava şartı yokluğu gerekçesiyle usulden reddine karar verilmelidir.
Uygulamada çıkış kodunun gerçeğe aykırı olarak SGK'ya bildirildiği iddiasıyla işveren aleyhine açılan davalar, “çıkış kodunun düzeltilmesi davası” olarak adlandırılmakta ise de dava “tespit davası” niteliğindedir.
Somut uyuşmazlıkta davacı işçi, iki ayrı dava olan çıkış kodunun düzeltilmesi gerektiğinin tespitine ilişkin dava ile kıdem tazminatı ve bir kısım işçilik alacakları talebini de içeren alacak davasını birlikte açmıştır. Dosya kapsamı ve dava dilekçesi içeriği dikkate alındığında, davacının işten çıkış kodunun düzeltilmesi gerektiğinin tespitine ilişkin davayı açmakta güncel hukuki yararı bulunduğu anlaşılmakla; işin esasına girilmesi gerekirken hukuki yarar yokluğundan talebin reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
A. Alacak Davası Yönünden
Taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinin miktardan REDDİNE,
B. Tespit Davası Yönünden
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,
Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,
Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
25.06.2026 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.
K A R Ş I O Y
Davacı işçi, davalıya ait işyerinde montaj otomasyon operatörü olarak çalıştığını, iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasına ve işverence SGK'ya bildirilen çıkış kodunun düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.
İlk Derece Mahkemesince, iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından haklı nedenle feshedildiği gerekçesiyle kıdem tazminatı ile dava konusu işçilik alacakları hüküm altına alınmış; işten çıkış kodunun düzeltilmesi gerektiğinin tespiti talebi hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddedilmiştir.
Karar taraf vekillerince istinaf edilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesince; davalı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun ikramiye/prim, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına yönelik olarak kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle alacak davasının kısmen kabulüne, davacının işten çıkış kodunun düzeltilmesi talepli davasının hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmiştir.
Karar taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.
Dairemizce tarafların alacak davasına yönelik temyiz talepleri kararın miktar itibarıyla kesin olduğu gerekçesiyle reddedilmiş, işten çıkış kodunun düzeltilmesi gerektiğinin tespiti davası bakımından ise davacının tespit davasını açmakta güncel hukuki yararı bulunmasına rağmen Bölge Adliye Mahkemesince davanın hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.
5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 9/3 hükmü gereğince iş sözleşmesi sona eren sigortalı hakkında işten ayrılmasını takip eden on günlük süre içerisinde işveren tarafından işten ayrılış bildirgesinin düzenlenmesi gerekir. Aynı husus, Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliği'nin 25. maddesinde de öngörülmüştür. İşten ayrılma bildirgesinde işaretlenmesi gereken hususlardan biri de işten çıkış kodudur.
İşten çıkış kodları iş sözleşmesinin nasıl sonladığını ve sona erme sebebini göstermektedir. İşveren SGK tarafından belirlenmiş olan işten çıkış kodlarından birini gerçeğe uygun olarak işaretlemekle yükümlüdür. İşten çıkış kodunun gerçeğe uygun bildirimi, işçinin işsizlik ödeneğine hak kazanması ya da başka bir işe girmesinde olumlu referans teşkil edebilmesi bakımından önemlidir.
İşveren, işten ayrılış bildirgesinde yer alan çıkış kodunu işten ayrılma tarihini takip eden on günlük sürede e-bildirge sistemi üzerinden düzeltebilir. On günlük süre geçtikten sonra düzeltme yapabilmek için işyerinin bağlı olduğu Sosyal Güvenlik Merkezine/İl Müdürlüğüne başvurulması gerekir. SGK'nın 2013/11 sayılı Genelgesinde, işverenlerin işten ayrılış nedenine yönelik değişiklik taleplerinin, buna ilişkin belgelerle müracaat edilmesi hâlinde kabul edileceği belirtilmiştir.
İşçi, çıkış kodunun düzeltilmesi için işverenle veya işveren temsilcisiyle birlikte Kuruma başvurabilir. İşverenin birlikte başvurmayı reddetmesi durumunda işçi de, lehine sonuçlanmış olan kıdem ve/veya ihbar tazminatına ilişkin kesinleşmiş mahkeme kararı ile başvurarak, düzeltme isteğinde bulunabilir. İşçinin böyle bir dava açmadan işveren tarafından işten çıkış koduna yönelik yapılan bildirimin gerçeği yansıtmadığı iddiasıyla dava açması da mümkündür. Ancak işveren tarafından yapılan bildirimin gerçeği yansıtmadığı iddiasıyla ayrı bir dava açabilmesi için güncel hukuki yararının varlığını ortaya koymalıdır.
Türkiye İş Kurumunun (İŞKUR) 2020/1 sayılı Genelgesi uyarınca; işçi, fesih bildirimine ilişkin belgeler, kıdem ve ihbar tazminatının ödendiğini gösteren bordro veya banka dekontu, arabulucu tutanağı, ihbar ve/veya kıdem tazminatına hak kazandığını belirten veya 4447 sayılı İşsizlik Sigortası Kanunu’nun 51. maddesi kapsamında fesih işleminin yapıldığı yönünde bir ifadeye yer veren kesinleşmiş mahkeme kararı gibi somut belgelerle İŞKUR'a başvurarak işsizlik ödeneğinin ödenmesini isteyebilir.
Uygulamada “çıkış kodunun düzeltilmesi” olarak adlandırılan ve sadece işveren aleyhine açılan dava ile çıkış kodunun gerçeğe aykırı olarak Kuruma bildirildiğinin tespiti talep edilmektedir. Başka bir anlatımla, SGK'ya yönetilmeyen söz konusu dava ile iş sözleşmesini sona erdiren taraf ve sona erme nedeninin belirlenmesi istenmektedir. Dolayısıyla anılan dava niteliği itibarıyla tespit davasıdır.
6100 sayılı Kanun’un 106/2 hükmüne göre, kanunda belirtilen durumlar dışında tespit davası açan davacı, dava açmakta hukuken korunmaya değer güncel bir yararının bulunduğunu açıkça ortaya koymak zorundadır. Bu nedenle diğer davalarda aranan hukuki yarar yanında tespit davası açan davacının, kendisi için söz konusu olan tehlike veya tereddütlü durumun ortaya çıkaracağı zararın ancak tespit davası ile giderilebileceğini ispat etmesi gerekir. Şayet davacı, kendisini tehdit eden tehlikenin tespit davası ile giderilebileceğini ispat ederse hukuki yararının varlığından söz edilebilir. Tespit davası ile elde edilecek hukuki koruma başka bir yolla veya başka bir davayla sağlanabiliyorsa bu konuda tespit davası açmakta hukuki yarar bulunmamaktadır. Bir dava içerisinde iddia veya savunma olarak ileri sürülebilecek hususlar da tespit davasının konusu olamaz (Hakan Pekcanıtez, Pekcanıtez Usûl Hukuku, İstanbul, On Beşinci Bası, 2017, s. 976-977).
İş sözleşmesinin hangi tarafça sona erdirildiği ve sona erme nedeni; işe iade, kıdem ve/veya ihbar tazminatı talebiyle açılan davalarda da tespit edilmektedir. Bu tespit, işveren tarafından Kuruma bildirilen sona erme nedeninin gerçeğe aykırı olup olmadığını da içerir. Öyleyse işe iade, kıdem ve/veya ihbar tazminatı ile yahut anılan davalar sonuçlandıktan sonra, çıkış kodunun düzeltilmesi istemiyle ayrı bir dava açılmasında güncel hukuki yararın varlığından söz edilemez. Aynı husus, arabuluculukta yapılmış anlaşmalar için de geçerlidir.
İşçinin; işe iade, kıdem ve/veya ihbar tazminatı taleplerinin kabul edildiğine ilişkin mahkeme ilâmı ile SGK'ya müracaat ederek çıkış kodunun düzeltilmesini sağlaması mümkündür. Buna göre, çıkış kodunun düzeltilmesi davasını açmasında güncel hukuki yararının varlığından söz edilemez. Nitekim SGK bu uygulamasını 11.03.2025 tarihli ve 2025/8 sayılı Genelgesi ile "Sigortalılığın; kıdem veya ihbar tazminatı ödenmeyecek şekilde işten ayrılış nedeni bildirilerek sona ermesi akabinde arabuluculuk anlaşma belgesi veya mahkeme kararı ile işçiye, kıdem veya ihbar tazminatı ödenmesine yönelik karar verilmesi durumunda sigortalı işten ayrılış nedeni, sigortalı veya işverenin ilâm niteliğindeki arabuluculuk anlaşma belgesi veya mahkeme kararı ile Kuruma müracaatı üzerine ilgili mahkeme veya arabuluculuk kararına uygun olan işten ayrılış nedeni ile değiştirilecektir." şeklinde açıklığa kavuşturmuştur.
İnceleme konusu dosyada davacı işçi, iş sözleşmesinin kendisi tarafından haklı nedenle feshedildiğini iddia ederek kıdem tazminatının hüküm altına alınmasını ve çıkış kodunun düzeltilmesine karar verilmesini talep etmiştir. Kıdem tazminatına karar verilmesi talebiyle açılan davada sözleşmenin davacı tarafından feshedilip feshedilmediği ve feshin haklı nedene dayanıp dayanmadığı değerlendirilecek; dolayısıyla işten çıkış kodunda belirtilen fesih sebebinin gerçeği yansıtıp yansıtmadığı tespit edilmiş olacaktır. Kıdem tazminatına ilişkin davada yapılan bu tespitin çıkış kodunun düzeltilmesine yönelik açılan davada verilecek tespit kararından hiçbir farkı yoktur. Her ikisinde de sözleşmenin ne şekilde feshedildiği belirlenir ve çıkış kodunda belirtilen fesih sebebinin gerçeğe uygun olup olmadığı tespit edilmiş olur. Davacının kıdem tazminatına ilişkin dava ile çıkış kodunun düzeltilmesine yönelik amacına ulaşması mümkün olduğuna göre, çıkış kodunun düzeltilmesine karar verilmesi talebiyle ayrı bir dava açmasında güncel hukuki yararının varlığından söz edilemez. Bu nedenle çıkış kodunun düzeltilmesine ilişkin davanın güncel hukuki yarar yokluğu nedeniyle usulden reddi gerekir.
Açıklanan nedenlerle işten çıkış kodunun düzeltilmesi gerektiğinin tespitine ilişkin dava bakımından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanması gerektiği kanaati ile Sayın Çoğunluğun aksi yöndeki görüşüne katılamıyoruz.
Benzer Kararlar
Kıdem Davası ve Çıkış Kodu Tespiti
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Çıkış Kodunda Asıl İşverene Yöneltilen Dava
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi: Çıkış Kodunun Tespiti ve Arabuluculuk Ayrımı
İlgili Sayfalar
Sosyal Güvenlik Kurumu Çıkış Kodunun Düzeltilmesi
Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun Tespit Davası ve Dava Şartı Hükümleri
Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.
Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/3183
Karar No
2026/6287
Karar Tarihi
25 Haziran 2026
Oy Durumu
Oy çokluğu
Resmî Kaynak
Hukuki Destek
Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu
Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.
Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara
İlgili Hukuk Alanları
Hesaplama Araçları