top of page

Ana Sayfa › İçtihatlar

 

İŞ HUKUKU  ·  BOZMA

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Şoförün Sefer Primi ve Mesaisi

 

2026/3211 E., 2026/6310 K. · 25 Haziran 2026

 

İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 22 Kasım 2026

 

Kararın Özeti

 

Lojistik şoförü, yurt içi ve yurt dışı seferlerinde prim ve çalışma ücretlerinin eksik ödendiğini ileri sürdü. Bilirkişi, sonraki dönemin ücretine de yurt dışı seferi ekledi. Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, sefer primlerinin her dönemin kayıtlarına göre ayrı hesaplanmasını istedi. Görgüye dayalı tanık beyanı bulunmadığından fazla çalışma ve hafta tatili alacağının kabulünü hatalı buldu. Resmî giriş çıkış kayıtlarıyla örtüşen yurt dışı genel tatilleri ise işveren aksini kanıtlamadığı için ayrı değerlendirdi.

 

Hukuki İlke

 

Uzun yol şoförünün sefer primi ve fazla çalışması, ilgili döneme ait kayıtlarla ve çalışma düzenini doğrudan bilen tanıkların anlatımlarıyla değerlendirilir. Genel tatilde yurt dışı seferi somut kayıtlardan ayrıca incelenebilir.

 

Sonuç

 

Daire, istinafı kaldırıp ilk derece hükmünü bozdu. Sefer primi dönemlerinin ayrılması, fazla çalışma ile hafta tatili taleplerinin reddi ve kayıtla doğrulanan genel tatil günlerinin incelenmesi gerektiğini belirtti.

 

İlgili Mevzuat

 

  • 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu — m. 24/1
    Kararda anılan

  • 4857 sayılı İş Kanunu — m. 24/II-e, 25/II-g (tarafların fesih anlatımı)
    Kararda anılan

Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.

 

Kararın Tam Metni

 

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.

 

9. Hukuk Dairesi         2026/3211 E.  ,  2026/6310 K.


"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2025/1954 E., 2025/2726 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 23. İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/166 E., 2024/403 K.


Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait işyerinde yurt içi ve yurt dışı uzun yol taşımacılığında gıda maddesi taşıyan lojistik sürücü olarak görev yaptığını, iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu’nun (4857 sayılı Kanun) 24/II-(e) hükmü uyarınca Sosyal Güvenlik Kurumu primlerinin eksik yatırılması, harcırah, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle feshettiğini, en son aylık ücretinin net 2.280,00 TL, 450,00 TL yemek ücreti ve prim olarak sefer başına harcırah aldığını, davalının haklı fesih neticesinde davacıya 9.750,00 TL bir ödeme yaptığını, fark alacaklarını ödemediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının müvekkili nezdinde 11.12.2002-07.02.2012, 01.06.2012-24.09.2012, 18.03.2013-13.11.2015 tarihleri arasında 3 dönem olarak çalıştığını, 11.12.2002-07.02.2012 tarihleri arasındaki çalışmada davacının emeklilik nedeniyle istifa ederek işten ayrıldığını, bu dönemde davacıya iyiniyetli olarak 8.064,38 TL kıdem tazminatı, 79,79 TL asgari geçim indirimi ve 59 günlük yılık izin ücreti olarak 1.479,47 TL alacak ödemesi yapıldığını, bu döneme ilişkin ibranamenin mevcut olduğunu, davacının 07.09.2012-08.09.2012-10.09.2012 tarihleri arasında amirlerine haber vermeksizin mazeretsiz ve bildirimsiz olarak işe devam etmediğini, geçen süre zarfında davacıdan haber alınamadığını, bu nedenle iş sözleşmesinin 4857 sayılı Kanun’un 25/II-(g) hükmü uyarınca haklı olarak sona erdirildiğini, davacının bu dönemde çalışması 1 yılı doldurmadığından kıdem tazminatı ve diğer alacaklara hak kazanmadığını,18.03.2013-13.11.2015 tarihleri arasındaki dönemde ise davacının yine istifa ederek işten ayrıldığını, davalı işyerinde asgari ücret ile çalışıldığını, asgari ücret dışında herhangi bir ek ödemenin olmadığını, ücretlerin bankadan ödendiğini, davacının fazla çalışma yapmadığını, davacının ücretlerinin de eksiksiz olarak ödendiğini, şoförlere asgari ücret dışında herhangi bir ödeme yapılmadığını, benzin, otopark, otel masrafı olarak ihtiyaçlarını karşılamak üzere yol avansı verildiğini, avansların ülkeye göre değişkenlik arz ettiğini, sefere çıkılmadığında ise ödeme yapılmadığını, davacıya çalıştığı süre boyunca tüm asgari geçim indirimi alacaklarının ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının kısmen kabulüne, ücret alacağı ve asgari geçim indirimi alacaklarının reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kaldırma kararı sonrasında İlk Derece Mahkemesi tarafından eksikliklerin giderilerek ek rapor alındığı, hükme esas alınan ek raporun denetime elverişli olduğu, delillerin tespit ve değerlendirilmesinde hata bulunmadığı, emsal ücret araştırması, tanık beyanları, davacının yaptığı iş, hizmet süresi birlikte değerlendirildiğinde belirlenen ücretin yerinde olduğu, davacının tır şoförü olduğu, tanıkların beyanları, emsal nitelikteki yargı kararları birlikte değerlendirildiğinde, tır şoförünün asgari ücretle çalışmasının mümkün olmayacağı, prim/sefer ücreti ödemesinin mevcut olduğu, bilirkişi tarafından mevcut delillere göre ücretin belirlendiği, yıllık izin alacağının sunulan belgelere göre hesaplandığı ve bakiye yıllık izin alacağı bulunduğu, ibranamedeki ödemenin mahsup edilmiş olduğu, tahakkuk içeren bordrolar yönünden dışlama yapıldığı, yapılan hesaplamalarda davacı tanıklarının davacı ile birlikte çalıştıkları süre ile sınırlı olarak ve ortalama beyanlar dikkate alınarak hesaplama yapıldığının anlaşıldığı belirtilerek taraf vekillerinin istinaf başvursunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığını, İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararın yerinde olduğunu, davanın tümden kabulünün gerektiğini ileri sürmüştür.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

a. Davacıya ilk dönem çalışması sona erdiğinde 8.064,38 TL kıdem tazminatı, 79,79 TL asgari geçim indirimi ve 59 günlük yıllık izin ücreti karşılığı 1.479,47 TL ödendiğini, davacının 3 dönem çalışmasından dolayı müvekkili Şirketten talep edebileceği herhangi bir hak ve alacağın bulunmadığını,

b. Davacının asgari ücret + sefer primi ile çalıştığının kabulünün isabetli olmadığını, ücretinin hatalı tespit edildiğini,

c. Davacının, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile fazla çalışma ücreti alacaklarını ispatlayamadığını ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının ücreti, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "Taraflarca getirilme ilkesi" başlıklı 24/1 hükmü şöyledir; "Kanunda öngörülen istisnalar dışında, hâkim, iki taraftan birinin söylemediği şeyi veya vakıaları kendiliğinden dikkate alamaz ve onları hatırlatabilecek davranışlarda dahi bulunamaz."

Somut olayda, davacı dava dilekçesinde; aylık 18-20 kez yurt içi seferi veya 2-3 kez yurt dışı seferi +5-6 yurt içi seferi yaptığını iddia etmiştir. Yargılama sırasında dinlenen davacı ve davalı tanıkları davacının yurt içi tır şoförü olduğunu beyan etmişler, yurt dışı çalışması ile ilgili beyanda bulunmamışlardır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının 2012 yılı ve 2015 yılı ücreti ayrı ayrı hesaplandığı belirtilse de aynı şekilde hesaplandığı, davacının talebini de aşarak hem 16 kez yurt içi seferi hem de emniyet kayıtlarına göre son 1 yıldaki sefer sayısına göre 27/12=2,25 kez yurt dışı seferi yaptığı kabul edilerek asgari ücrete eklendiği, ayrıca davacının yurda giriş çıkış kayıtları 2012 yılına kadar olmasına rağmen 2015 yılındaki ücretine de yurt dışı sefer priminin eklendiği anlaşılmıştır.

Bu itibarla, davacının 2012 yılındaki ücreti belirlenirken emniyet giriş çıkış kayıtlarına göre yurt dışı aylık sefer sayısı ve yurt içinde 5 sefer sayısı ile bulunacak sefer priminin asgari ücrete eklenmesi, 2015 yılındaki ücreti belirlenirken sadece yurt içindeki ayda 16 sefer sayısına göre bulunacak sefer priminin asgari ücrete eklenmesi gerekir. Davacının da talebi aşılarak ücretinin tespit edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3.Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda anlatılan ilkeler, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde yapılan çalışmalar açısından da geçerlidir.

Belirtmek gerekir ki; uzun yol tır şoförünün çalışma düzeninin ispatında, karayolları trafik kurallarına göre azami araç kullanma süresi veya dinlenme süresinden yola çıkılarak ‘herkesçe bilinen genel bazı vakıalar’ kapsamında bir sonuca gidilmesi de yerinde olmaz. Karayolları trafik kuralları emredici nitelikteki düzenlemeler olup, herkes tarafından uyulması zorunlu olan azami sınırları belirler. Oysa, uzak mesafeler arasında yaklaşık yirmi gün veya bir ay araç kullanan bir şoförün gidiş ve dönüş tarihi belirli olmakla birlikte, bu süre içindeki zaman dilimini ne şekilde kullanacağı oldukça kişisel bir tercihtir. Böyle bir şoförle birlikte yolculuk yapmayan tanığın anlatımı da görgüye dayalı olmayıp sadece bir tahmine dayalıdır. Bu itibarla, tır şoförünün günlük çalışma düzeninin hiç değişmediği, örneğin şoförün sabah işyerinden ayrılıp akşam yahut gece dönüş yaptığı çalışma biçimleri hariç olmak üzere, gerek yurt içinde gerekse yurt dışında ‘uzun yol tır şoförlüğü’ yapan işçilerin çalışma düzeninin ispatında sadece görgüye dayalı tanık anlatımına itibar edilebileceği kabul edilmelidir (Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin, 07.07.2020 tarihli ve 2016/19496, Esas 2020/7108 Karar; 17.12.2019 tarihli ve 2016/14142 Esas, 2019/22557 Karar sayılı kararları; Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 02.07.2020 tarihli ve 2017/6734 Esas, 2020/8463 Karar; 11.09.2019 tarihli ve 2017/23387 Esas, 2019/15885 Karar sayılı kararları bu doğrultudadır).

Somut uyuşmazlıkta davacının yurt dışı ve yurt içi uzun yol şoförü olarak çalıştığı anlaşılmış olup dinlenen davacı ve davalı tanıklarının özellikle davacının hesaplanan alacaklarının dönemi itibarıyla işyerinde çalışan davacı tanıklarının görgüye dayalı beyanlarının bulunmaması nedeniyle fazla çalışma ücreti ile hafta tatili ücreti alacaklarının reddi yerine kabulü hatalıdır.

Diğer yandan, davacının yurt dışında seferde bulunduğu 11.04.2012 tarihine kadar ki dönemler bakımından ise emniyet kayıtlarına göre, davacının ulusal bayram ve genel tatil günlerinde yurt dışında bulunduğu sürelerde fiilen çalışma yapılmadığı hususunun işverence kanıtlanmadığı anlaşıldığından yalnızca bu günler bakımından davacının çalışmasını kayıtlara dayanarak ispatladığının kabulü gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

 

Benzer Kararlar

 

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu — Uluslararası Tır Şoförünün Sefer Ödemesinde Araç Gideri ile Prime Esas Kazancın Ayrılması

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Uluslararası Tır Şoföründe Sefer Primi, Grupaj ve Hafta Tatilinin İspatı

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Tır Şoförünün Ayrılışta İmzaladığı Arabuluculuk Anlaşmasının İptali

Tüm İş Hukuku Kararları ›

 

İlgili Sayfalar

 

İşçilik Alacakları Hesaplama Aracı

 

Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.

 

Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.

 

Karar Künyesi

 

Mahkeme

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi

 

Esas No

2026/3211

 

Karar No

2026/6310

 

Karar Tarihi

25 Haziran 2026

 

Oy Durumu

Oy birliği

 

Resmî Kaynak

Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı

 

Hukuki Destek

Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu

 

Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.

Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara

 

0552 725 25 18

WhatsApp ile Yazın

İletişim ve Yol Tarifi

 

İlgili Hukuk Alanları

İş Hukuku Davaları

Tüm Çalışma Alanları ›

 

Hesaplama Araçları

İşçilik Alacakları Hesaplama

Tüm Hesaplama Araçları ›

bottom of page