İŞ HUKUKU · ONAMA
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Ücrete Dâhil Fazla Çalışma ve Dönemlere Göre İhbar Tazminatı
2026/6752 E., 2026/5883 K. · 18 Haziran 2026
İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 16 Kasım 2026
Kararın Özeti
Yurt dışı şantiyelerinde depo şefi olarak aralıklı dönemlerde çalışan işçi, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ve diğer alacaklarını istedi. Yargıtay 9. Hukuk Dairesi önceki bozmasında, 17.06.2018 tarihli sözleşmede fazla çalışmanın ücrete dâhil olduğu kararlaştırıldığından bu tarihten sonra aylık 22,5 saatin ispatlanan fazla çalışmadan düşülmesini, ihbar tazminatının her çalışma dönemi için ayrı değerlendirilip o dönemin süresi ve son ücreti üzerinden hesaplanmasını istemişti. Bozmaya uyularak yeniden rapor alınıp verilen kısmen kabul kararı, iki tarafın temyizi üzerine onandı.
Hukuki İlke
Bu dosyadaki önceki bozma kararına göre, iş sözleşmesinde fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dâhil olduğu kararlaştırılmış ve ödeme buna uygun yapılmışsa, o tarihten sonraki dönemde aylık 22,5 saat (haftalık 5,2 saat) ispatlanan fazla çalışmadan indirilir. Aralıklı çalışmada her dönemin ihbar tazminatını gerektirecek biçimde sona erip ermediği ayrı incelenir; hak kazanılmışsa o dönemin hizmet süresi ve son ücreti esas alınır. Bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına oluşan kazanılmış haklar yeniden incelenemez.
Sonuç
Davalının ve katılma yoluyla davacının temyiz itirazları reddedildi; bozmaya uygun bulunan Bölge Adliye Mahkemesi kararı oybirliğiyle onandı. Temyiz gideri davalıya yükletildi.
İlgili Mevzuat
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu — m. 371
Temyizde bozma sebepleri
Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.
Kararın Tam Metni
Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.
9. Hukuk Dairesi 2026/6752 E. , 2026/5883 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2025/3149 E., 2026/481 K.
Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davalı ve katılma yoluyla davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 29.01.2014-31.08.20 14... .05.2016-17.07.2020 tarihleri arasında davalıya ait yurt dışı şantiyelerinde depo şefi olarak net 3.000,00 Amerikan doları (USD) ücret ile çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, davacının tazminat ve alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücretli izin, ücret, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunarak, davacının müvekkili Şirkette iddiasının aksine üç farklı dönemde çalıştığını, ilk olarak 29.01.2014-31.08.2014, ikinci olarak da 04.05.2016-04.06.2018 tarihleri arasında Senegal şantiyesinde depo sorumlusu olarak çalıştığını, her iki iş sözleşmesinin de iş bitimi nedeniyle ihbarda bulunmak suretiyle feshedildiğini, son olarak 17.06.2018-20.10.2020 tarihleri arasında Nijer şantiyesinde çalıştığını, ücretsiz izinde iken arabulucuya başvurmak suretiyle davacının iş sözleşmesini kendisinin feshettiğini, kıdem ve ihbar tazminatı talep edemeyeceğini, son ücretinin 2.177,00 USD olduğunu, ücretlerinin yazılı talebi üzerine eşi adına açılan banka hesabına yatırıldığını, ikinci ve üçüncü dönem ücretlerine birden fazla haciz konulduğundan icra dairelerine ödemeler yapıldığını, ödenmemiş ücret alacağı bulunmadığını, iddia edilen çalışma koşullarının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davacı ile imzalanan iş sözleşmesinin eki niteliğinde olan çalışma kurallarının 2. maddesinde fazla çalışma ücretlerinin ücrete dâhil olduğuna dair düzenleme bulunduğunu, işyerinde fazla çalışma yapılmadığını, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışılmadığını, davacının yapmış olduğu çalışmaların karşılığının bordrolara yansıtılmak suretiyle ödendiğini, davacının 2019 yılında 17, 2018 yılında 12 gün yıllık ücretli izin kullandığını, diğer yıllara ait yıllık ücretli izinlerinin davacıya eksiksiz ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
Ankara 59. İş Mahkemesinin 12.03.2024 tarihli kararı ile; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin 12.03.2024 tarihli kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 19.12.2024 tarihli kararı ile; somut uyuşmazlığa Türk hukukunun uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, davacının davalı işveren bünyesindeki tüm çalışma sürelerinin birleştirilmesinin yerinde olduğu, işverenin haksız feshinden dolayı davacının kıdem ve ihbar tazminatı talep hakkının doğduğu, davalının husumet itirazının yasal dayanağının bulunmadığı, tespit edilen hizmet süresi, aylık ücret ve giydirilmiş ücret miktarında isabetsizlik bulunmadığı, ücretin brütleştirilmesinde hata bulunmadığı, davacı tanıklarının birbirleriyle örtüşen beyanlarına itibar edilmesinin yerinde olduğu, yıllık 270 saate kadar olan fazla çalışmanın aylık ücrete dâhil olmadığı, davacının fazla çalışma yaptığı, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını ispat etmesine rağmen davalı işverence tespit edilen bu alacakların ödendiğinin ispatlanamadığı, yıllık ücretli izinlerin kullandırıldığına veya yıllık ücretli izin alacağı ile ücret alacaklarının ödendiğine ilişkin delil sunulmadığı, yapılan indirim de dâhil edilerek reddedilen alacak miktarı üzerinden vekâlet ücreti hesaplanmasının hatalı bulunduğu belirtilerek davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ
Bölge Adliye Mahkemesinin 19.12.2024 tarihli kararının süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairece, 17.06.2018 tarihli iş sözleşmesinde fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dâhil olduğuna ilişkin düzenleme bulunduğu, yapılan incelemede buna uygun olarak da ödeme yapıldığı anlaşıldığından; 17.06.2018 tarihinden itibaren fazla çalışma ücreti hesabında aylık 22,5 saat, haftalık 5,2 saat fazla çalışma süresinin ispatlanan fazla çalışmalardan indirilerek karar verilmesi gerektiği, her bir çalışma dönemi için ayrı ayrı değerlendirme yapılarak, iş sözleşmesinin ihbar tazminatını gerektirir şekilde sona erip ermediğinin belirlenmesi, ihbar tazminatına hak kazanıldığının tespiti hâlinde söz konusu döneme ilişkin hizmet süresi ve o dönemin son ücreti üzerinden hesaplama yapılması ve hükmün davalı temyizi üzerine bozulması nedeniyle oluşan usuli kazanılmış haklar da gözetilerek karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesinin ilâm başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozmaya uyularak yapılan yargılamada; bozma ilâmı doğrultusunda yeniden bilirkişi raporu alındığı, ıslah ve talep artırım dilekçesindeki taleplerin gözetildiği belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
VI. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
1.Davacı vekili katılma yoluyla temyiz dilekçesinde;
a. İhbar tazminatı hesabının hatalı olduğunu,
b. İş sözleşmesinde fazla çalışma ücretinin ücrete dâhil olduğuna dair hükmün geçerli olmadığını ileri sürmüştür.
2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde;
a. Gerekçeli karar verilmediği,
b. Davacının kıdem tazminatı ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını,
c. Fazla çalışma ücreti hesabının hatalı olduğunu,
d. Ücret ve giydirilmiş ücret tespitinin hatalı olduğunu,
e. Ücret alacağı ve yıllık ücretli izin alacağı hesabının hatalı olduğunu,
f. Yabancı hukukun uygulanması gerektiğini,
g. Vekâlet ücretinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının fazla çalışma ücreti ve ihbar tazminatı alacaklarının hesabı ile vekâlet ücretine ilişkindir.
Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VII. KARAR
Açıklanan sebeple;
Davalı ve katılma yoluyla davacı vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalı tarafa yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
18.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Benzer Kararlar
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Fazla Mesainin Ücrete Dâhil Edilmesi
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Yurt Dışı İşçilikte Ücrete Dâhil Fazla Çalışma ve İbraname Ödemesi
İlgili Sayfalar
Fazla Çalışma Ücreti ve İhbar Tazminatı Uyuşmazlıkları
Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.
Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/6752
Karar No
2026/5883
Karar Tarihi
18 Haziran 2026
Oy Durumu
Oybirliği
Resmî Kaynak
Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı
Hukuki Destek
Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu
Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.
Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara
İlgili Hukuk Alanları
Hesaplama Araçları