İŞ HUKUKU · ONAMA
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Ödenmeyen Ücret Nedeniyle Fesih ve Vardiyalı Çalışmada Fazla Mesai
2026/980 E., 2026/3086 K. · 13 Nisan 2026
İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 21 Kasım 2026
Kararın Özeti
İşçi, ücretinin eksik ödendiğini ileri sürerek sözleşmesini sona erdirdi. İlk derece mahkemesi ödenmeyen ücret bulunduğunu, feshin haklı olduğunu ve işçinin fazla çalışma ile genel tatil ücretine hak kazandığını kabul etti. İşveren, çalışma düzeninde vardiya, denkleştirme ve serbest zaman uygulandığını ileri sürdü. Alt mahkemeler, somut delilleri değerlendirerek hafta tatili ve yıllık izin taleplerini ise kabul etmedi. Yargıtay 9. Hukuk Dairesi kısmi kabul kararını onadı.
Hukuki İlke
Denkleştirme ve serbest zaman savunması ileri sürüldüğünde, bu dosyada ücret ve fazla çalışma alacakları çalışma düzenine ilişkin delillerle ayrı ayrı incelendi.
Sonuç
Ücret ve belirli çalışma alacaklarının kabul edildiği, hafta tatili ve izin taleplerinin reddedildiği istinaf hükmü oy birliğiyle onandı.
İlgili Mevzuat
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu — m. 370/1, 371
Kararda anılan
Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.
Kararın Tam Metni
Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.
9. Hukuk Dairesi 2026/980 E. , 2026/3086 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2024/1613 E., 2025/2009 K.
DAVA TARİHİ : 01.12.2021
İLK DERECE MAHKEMESİ : Akçaabat 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
SAYISI : 2021/675 E., 2024/298 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi.
Davalı vekili tarafından temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmiş ise de 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/2 hükmü gereğince duruşma isteğinin miktardan reddi ile incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2013 yılından 26.09.2021 tarihine kadar davalı işyerinde mağaza müdürü olarak çalıştığını, asıl görevinin dışında çalıştırıldığını, kayıtların gerçeğe aykırı tutulduğunu, ihtar ile alacaklarını istediğini ancak talepleri karşılanmadığından iş sözleşmesini haklı nedenlerle feshettiğini, en son ücretinin 4.000,00 TL olduğunu, ücret bordroların sistem üzerinden gönderildiğini ancak sisteme giriş şifreleri olmadığından göremediklerini, bordro hilesi yapıldığını, işverenlikte prim ve kasa tazminatı olmadığı hâlde bordrolarda gösterildiğini, fazla çalışma yaptığını, hafta tatillerinde çalıştığını, sayım-etiketleme işlemleri için yılda en az 20-25 gün sabah saatlerine kadar çalıştıklarını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde de çalışıldığını, yıllık ücretli izinlerini kullanmadığını belirterek kıdem tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ve yıllık ücretli izin alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının davalı işyerinde 22.09.2013-17.09.2021 tarihleri arasında çalıştığını, zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının iş sözleşmesinin feshine yönelik iddialarının davalı Şirket tarafından araştırıldığını ve iddialarının gerçeği yansıtmadığını, feshe yönelik iradesinin istifa olarak değerlendirildiğini, davacıya tüm çalışması boyunca ödemelerin banka kanalı ile gerçekleştirildiğini ve davacının banka kanalı ile ödemesi gerçekleştirilen ücret ödelerini hiçbir itirazda bulunmadan kabul ettiğini, davalı Şirketin sürekli bir fazla çalışma uygulamasının bulunmadığını, davacının davalı Şirket nezdinde fazla çalışma alacağının olmadığını, davalı Şirkette yapılan çalışmaların vardiya usulüne tâbi olduğunu, çalışma saatlerinin davacı personelin de kabulünde olan iş sözleşmesinde geçtiği şekli ile çalışmasının bir kısmında denkleştirme sistemi uygulanarak bir kısmı itibarıyla da serbest zaman kullanımı şeklinde uygulanarak karşılığının belirlendiğini, davacının davalı Şirket nezdinde ulusal bayram ve genel tatil ücreti ve yıllık ücretli izin alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalı işyerinde 22.09.2013-26.09.2021 tarihleri arasında çalıştığı, ödenmeyen ücret alacakları bulunduğu, iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiği, fazla çalışma yaptığı, ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığı, hafta tatili ile yıllık ücretli izin alacağının bulunmadığı gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden yerinde olduğu gerekçesi ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalı vekili temyiz dilekçesinde;
1. Bölge Adliye Mahkemesince eksik gerekçe ile karar verildiğini,
2. Davacının kendi isteğiyle istifa ederek işten ayrıldığını,
3. Davacının hesaplanan fazla çalışmalarının ödenen primlerden mahsubu gerektiğini,
4. Hesaplamaların hatalı olduğunu,
5. Soyut tanık anlatımlarının hükme esas alındığını,
6. Ücret bordrolarının ihtirazı kayıtsız imzalı olduğunu ve ödemelerin bankadan yapıldığını ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık; iş sözleşmesinin feshi ile davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı, fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ispatı ve hesaplanması noktalarında toplanmaktadır.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
13.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Benzer Kararlar
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Yerleşik Vardiyanın Değiştirilmesi ve Haklı Fesih
İlgili Sayfalar
İş Hukuku ve İşçilik Uyuşmazlıkları
İşçilik Alacakları Hesaplama Aracı
6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu
Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.
Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/980
Karar No
2026/3086
Karar Tarihi
13 Nisan 2026
Oy Durumu
Oy birliği
Resmî Kaynak
Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı
Hukuki Destek
Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu
Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.
Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara
İlgili Hukuk Alanları
Hesaplama Araçları