MEDENİ USUL HUKUKU
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu — Boşanmada Yeni Direnme Kararının Önce Bozma Kararını Veren Daireye Gönderilmesi
2026/696 E., 2026/538 K. · 23 Eylül 2026
İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 7 Kasım 2026
Kararın Özeti
Aile mahkemesi, ilk direnme kararının usulden bozulmasının ardından yeniden karar verdi ve dosyayı doğrudan Hukuk Genel Kuruluna gönderdi. Oysa bozma kararını veren Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, mahkemenin bu son direnme kararını henüz değerlendirmemişti. Kurul, önce ilgili dairenin direnme gerekçesini yerinde bulup bulmadığını incelemesi gerektiğini belirterek dosyayı daireye gönderdi. Eşlerin kusur derecesi hakkında esasa ilişkin bir değerlendirme yapmadı.
Hukuki İlke
İlk direnme kararı usulden bozulduktan sonra verilen yeni direnme kararını, öncelikle bozma kararını veren hukuk dairesi inceler. Önceki aşamada farklı bir kararın daireden geçmiş olması bu incelemenin yerini tutmaz.
Sonuç
Direnmenin yerinde olup olmadığı hakkında karar verilmek üzere dosya oybirliğiyle ve kesin olarak Yargıtay 2. Hukuk Dairesine gönderildi.
İlgili Mevzuat
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu — m. 373/5, geçici m. 4
Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.
Kararın Tam Metni
Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.
Hukuk Genel Kurulu 2026/696 E. , 2026/538 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi
SAYISI : 2026/299 E., 2026/310 K.
Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararının taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 2. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, İlk Derece Mahkemesince Özel Daire bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu oldukları gerekçesiyle her iki davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararın davalı-karşı davacı erkek eş vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 2. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, İlk Derece Mahkemesi tarafından Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.
Direnme kararı davalı-karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan gündem ve dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
A. ÖN SORUN
Hukuk Genel Kurulundaki görüşmeler sırasında işin esasının incelenmesinden önce, özel Daire gönderme kararının HMK’nın 373/5. maddesi uyarınca direnmenin yerinde olup olmadığı konusunda görüş içerip içermediği, buradan varılacak sonuca göre bu yönde inceleme yapılmak üzere dosyanın Özel Daireye geri çevrilmesinin gerekip gerekmediği hususu tartışılıp değerlendirilmiştir.
B. GEREKÇE
1. 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 30. maddesi ile 6100 sayılı hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici Madde 3” hükmü gereğince uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (HUMK) 429. maddesinde herhangi bir istisna getirilmeden, direnme kararının temyiz edilmesi hâlinde temyiz incelemesinin Hukuk Genel Kurulunca yapılacağı hüküm altına alınmıştır.
2. Bununla birlikte, 02.12.2016 tarihli ve 29906 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 45. maddesi ile HMK'ya eklenen “Geçici Madde 4” ile;
"(1) Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlarla ilgili Yargıtay hukuk daireleri tarafından verilen bozma kararları üzerine mahkemelerce verilen direnme kararları, kararına direnilen daireye gönderilir.
(2) Bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Yargıtay Hukuk Genel Kurulunda bulunan dosyalar, kararına direnilen daireye gönderilir.
(3) Bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Yargıtay Hukuk Genel Kurulunda bulunan ve 30/1/1950 tarihli ve 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun geçici 2 nci maddesi uyarınca ilgili daire tarafından incelenen dosyalar, kararına direnilen daireye yeniden gönderilmez.
(4) Daire, mümkün olan en kısa sürede direnme kararını inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderir" yönünde düzenleme getirilmiştir.
3. Anılan düzenleme ile direnme kararlarının doğrudan Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesi uygulamasından vazgeçilmiş, bunun yerine direnme kararlarının öncelikle kararına direnilen daire tarafından incelenmesi usulü benimsenmiştir. Bu surette Daire, direnme kararını yerinde gördüğü takdirde kendi kararını düzeltebilecek, aksi takdirde dosyayı Hukuk Genel Kuruluna gönderecektir.
4. Somut olaya gelince, İlk Derece Mahkemesince verilen 09.10.2025 tarihli ve 2025/607 Esas, 2025/772 Karar sayılı kararın, Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 12.02.2026 tarihli ve 2026/4 Esas, 2026/1604 Karar sayılı kararı ile “Dairemizin 30.06.2025 tarihli ve 2025/3435 Esas, 2025/6642 Karar sayılı bozma ilamına direnilmesine denilmiş, hüküm kurulmamıştır. Bu nedenle ortada usulüne uygun bir direnme kararı yoktur. Ne var ki bu hususu belirlemek Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun görevi olduğundan dosyanın temyiz incelemesi için” gerekçesine yer verilerek dosyanın Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmiştir.
5. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 08.04.2026 tarihli ve 2026/2-249 Esas, 2026/236 Karar sayılı kararı ile usulden bozma kararı verilmiş, İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda 07.05.2026 tarihli ve 2026/299 Esas, 2026/310 Karar sayılı karar ile direnme kararı verilmesi üzerine dosya doğrudan Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmiştir. Böyle olunca süreç içerisinde Özel Daire tarafından direnme kararının yerinde görülüp görülmediğiyle ilgili herhangi bir değerlendirme yapılmadığı açıktır.
6. O hâlde yukarıda sözü edilen yasal düzenlemeler dikkate alınarak Mahkemece verilen direnme kararının yerinde olup olmadığı ile ilgili bir karar vermek üzere dosyanın Yargıtay 2. Hukuk Dairesine gönderilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.
C. SONUÇ
Açıklanan nedenlerle;
Mahkemece verilen direnme kararının yerinde olup olmadığı ile ilgili bir karar verilmek üzere dosyanın YARGITAY 2. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,
23.09.2026 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Benzer Kararlar
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu — İlk Derece Direnme Kararında Kesinlik Sınırı ve Dairenin Ön İncelemesi
Yargıtay Ceza Genel Kurulu — Bozma Sonrası Duruşmasız Direnme Kararı
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu — Bozmaya Uyduktan Sonra Direnme Kararı
Tüm Medeni Usul Hukuku Kararları ›
İlgili Sayfalar
Boşanma Kararlarının Kanun Yolu İncelemesi
Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.
Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu
İlgili Hukuk Dalı
Medeni Usul Hukuku
Esas No
2026/696
Karar No
2026/538
Karar Tarihi
23 Eylül 2026
Oy Durumu
Oybirliği
Resmî Kaynak
Adalet Bakanlığı Mevzuat ve İçtihat Programı
Hukuki Destek
Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu
Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.
Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara
İlgili Hukuk Alanları