Bireysel Başvuru Kararları · İŞ HUKUKU · HAK İHLALİ OLMADIĞI
Anayasa Mahkemesi Birinci Bölüm — Çalışma Arkadaşlarının Bulunduğu WhatsApp Grubundaki Mesajların İşverene İletilmesi
B. No: 2020/31818 · 16 Eylül 2026
İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 7 Kasım 2026
Kararın Özeti
Bir mağaza zincirinde bölge sorumlusu olarak çalışan kişinin şirket telefonuyla bir WhatsApp grubuna yazdığı mesajlar, üçüncü kişi tarafından e-postayla yöneticilere iletildi. Disiplin soruşturması sonunda iş sözleşmesi feshedildi. Anayasa Mahkemesi, işverenin yazışmalardan kendisine gelen bildirimle haberdar olmasını, mesajların iş ilişkisine etkisinin mahkemelerce tartışılmasını ve kararlarda yazışmaların içeriğinin ayrıntılarıyla aktarılmamasını dikkate aldı. Haberleşme ve kişisel verilerin korunması yönünden ihlal bulmadı.
Hukuki İlke
Bir mesajın iş telefonu üzerinden yazılması tek başına sonucu belirlemez. Bu olayda mesajın işverene nasıl ulaştığı, işyerindeki etkisi, savunma imkânı ve yazışmaların mahkeme kararında hangi kapsamda kullanıldığı birlikte değerlendirildi.
Sonuç
Kişisel verilerin korunmasını isteme hakkı ile haberleşme hürriyetine ilişkin şikâyet kabul edilebilir bulundu. Birinci Bölüm, bu hakların ihlal edilmediğine oybirliğiyle karar verdi.
İlgili Mevzuat
Türkiye Cumhuriyeti Anayasası — m. 20, 22
4857 sayılı İş Kanunu — m. 25/II-e
Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.
Kararın Tam Metni
Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.
TÜRKİYE CUMHURİYETİ
ANAYASA MAHKEMESİ
BİRİNCİ BÖLÜM
KARAR
... BAŞVURUSU
(Başvuru Numarası: 2020/31818)
Karar Tarihi: 16/9/2026
BİRİNCİ BÖLÜM
KARAR
Başkan
:
İrfan FİDAN
Üyeler
:
Recai AKYEL
Selahaddin MENTEŞ
Muhterem İNCE
Yılmaz AKÇİL
Raportör
:
İsmail ŞAHİN
Başvurucu
:
...
Vekilleri
:
1. Av. ...
2. Av. ...
I. BAŞVURUNUN ÖZETİ
1. Başvuru, başvurucunun WhatsApp adlı mesajlaşma programını kullanarak yaptığı yazışmaların işveren tarafından incelenmesi ve bu yazışmalar gerekçe gösterilerek iş akdinin feshedilmesi nedeniyle kişisel verilerin korunmasını isteme hakkı ile haberleşme hürriyetinin ihlal edildiği iddialarına ilişkindir.
2. Olay tarihinde başvurucu, mağazalar zinciri bulunan özel bir şirketin Akdeniz Bölge sorumlusu olarak çalışmaktadır. Başvurucu ile aynı şirkette çalışan olduğu anlaşılan bir kişi tarafından e-posta yoluyla şirket yöneticilerine, başvurucunun işyeri çalışanlarının da bulunduğu WhatsApp grubunda 15 Temmuz 2016 gecesine ait paylaştığı yazışmalar iletilmiştir. Başvurucunun WhatsApp grubunda paylaştığı mesaj içeriklerinde; "... paranız varsa hemen çekin, kaçacak herhalde, bizim eve de giriş çıkışlar yasaklandı TSK tarafından", "o öyle diyorsa tam tersidir, Önce ... çıksın sokağa, ortada hırsızlar, katiller, teröristler, tecavüzcüler kol geziyor, onlar kendi g... kurtarmanın peşindeler, sizi sallayan kim, ... fillerin kavgasında çimler ezilecek, o yüzden akıllı olun, kimse bu çakallar için kendini tehlikeye atmasın, akıllı olun biraz, iç savaş çıkartacak ..." şeklinde paylaşımlar olduğu anlaşılmaktadır.
3. Bunun üzerine şirket tarafından başvurucu hakkında şirkete ait telefonu, şirket çalışanlarının bulunduğu kendi kurduğu WhatsApp grubunda söz konusu yazışmaları yapmak suretiyle hukuka aykırı şekilde kullandığı gerekçesiyle disiplin soruşturması başlatılmıştır. Disiplin soruşturması sonunda disiplin kurulu tarafından başvurucunun iş akdi 22/5/2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesinde yer alan “Ahlak ve iyiniyet kurallarına uymayan haller ve benzerleri” başlıklı (II) numaralı bendinin (e) alt bendi kapsamında haklı nedenle feshedilmiştir.
4. Başvurucu hakkında söz konusu WhatsApp grubunda yaptığı paylaşımlar nedeniyle yapılan ihbar (kimlik bilgilerinin gizli tutulması talepli) üzerine daha sonra ceza soruşturması başlatılmış ve ceza yargılaması sonucunda başvurucunun suçu ve suçluyu övme suçunu işlediği sabit görülerek hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, anılan karar 9/5/2018 tarihinde kesinleşmiştir.
5. Başvurucu 9/12/2016 tarihinde Adana İş Mahkemesinde (Mahkeme) işe iade istemiyle dava açmıştır. Dava dilekçesinde başvurucu; iş akdinin haksız olarak feshedildiğini, feshe dayanak yapılan mesajlaşma programındaki yazışmaların işin ifasıyla ilgisinin olmadığını ve kişisel veri olarak korunması gerektiğini belirtmiştir. Söz konusu yazışmaların ifşa edilmesi ve soruşturma konusu yapılmasının hukuka aykırı olduğunu ifade etmiştir.
6. Mahkemece 19/2/2019 tarihinde davanın reddine karar verilmiştir. Karar gerekçesinde; başvurucunun ceza mahkemesi kararıyla da sabit görülen eylemlerinin işyerinde çalışma barışını bozar nitelikte olduğu ve işveren açısından geçerli fesih sebebi teşkil ettiği ifade edilmiştir. Ayrıca yargılama sırasında alınan bilirkişi raporundan da anlaşılacağı üzere -şirket telefon hattını kullanma prosedürünün 7. maddesinde- kullanıcıların üçüncü kişilerle yapmış olduğu görüşmeler sonucunda herhangi bir suç, hakaret gibi hukuka aykırı davranışlarından kullanıcının sorumlu olacağına ilişkin düzenlemenin olduğu belirtilmiştir.
7. Başvurucu, söz konusu yazışmaların yalnızca grup üyelerinin görebileceği bir platformda gerçekleşmesi sebebiyle hukuka aykırı delil teşkil ettiğine ilişkin iddialarını tekrarla 1/4/2019 tarihinde Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesine (Daire) istinaf başvurusunda bulunmuştur. Davalı işveren ise 8/4/2019 tarihli istinaf dilekçesinde; başvurucunun suç teşkil eden sözlerinin şirket tarafından kendisine işin görülmesi için tahsis edilen telefon üzerinden ve yine şirket çalışanlarının yer aldığı platformda sarf edildiğini belirtmiş, bu durumun haklı fesih sebebi oluşturduğuna işaret etmiştir.
8. Dairece 9/7/2020 tarihinde istinaf başvurusunun esastan reddine kesin olarak karar verilmiştir. Kararın gerekçesinde; işyeri dışında gerçekleşen söylemlerin 4857 sayılı Kanun'un 25. maddesinin (2) numaralı fıkrası anlamında haklı fesih sebebi oluşturmayacağı ancak anılan söylemlerin iş ortamında yarattığı olumsuzluklar nedeniyle işveren açısından iş ilişkisini sürdürmesinin beklenemez bir hâl aldığı ve bu durumun Mahkeme kararında belirtildiği gibi 4857 sayılı Kanun'un 18. maddesi kapsamında geçerli fesih sebebi olarak dikkate alınması gerektiği ifade edilmiştir.
9. Başvurucu vekili, nihai kararı 12/9/2020 tarihinde tebellüğ ettikten sonra 7/10/2020 tarihinde bireysel başvuruda bulunmuştur.
10. Komisyon, başvurunun kabul edilebilirlik ve esas incelemesinin Bölüm tarafından yapılmasına karar vermiştir.
II. DEĞERLENDİRME
11. Başvurucu; üçüncü kişilerin erişimine kapalı olan WhatsApp mesajlaşma programındaki yazışmaların dikkate alınarak iş akdinin feshedilmiş olmasının hukuka aykırılık teşkil ettiğini belirtmiştir. İş akdinin haksız feshedilmesi nedeniyle parasal haklarından da yoksun kaldığını belirten başvurucu, özel hayata saygı hakkının ihlal edildiğini ileri sürmüştür.
12. Adalet Bakanlığı (Bakanlık) görüşünde; Anayasa Mahkemesi ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi içtihatlarına yer verilerek başvurucunun özel hayata saygı hakkının ihlal edilip edilmediği noktasında inceleme yapılırken Anayasa ve ilgili mevzuat hükümleri, Anayasa Mahkemesi içtihadı ve somut olayın kendine özgü koşullarının dikkate alınması gerektiği ifade edilmiştir. Başvurucu, Bakanlığın görüşüne karşı beyanda bulunmamıştır.
13. Başvurucunun şikâyetinin özü, üçüncü kişilerin erişimine kapalı ve işle ilgili olmayan yazışmaları esas alınarak iş akdinin feshedilmesinin haksız olduğu iddiasına ilişkindir. Bu bağlamda başvuru, kişisel verilerin korunmasını isteme hakkı ile haberleşme hürriyeti yönünden incelenmiştir.
14. Açıkça dayanaktan yoksun olmadığı ve kabul edilemezliğine karar verilmesini gerektirecek başka bir neden de bulunmadığı anlaşılan kişisel verilerin korunmasını isteme hakkı ile haberleşme hürriyetinin ihlal edildiğine ilişkin iddianın kabul edilebilir olduğuna karar verilmesi gerekir.
15. Anayasa Mahkemesi, daha önce iletişim araçlarının işveren tarafından denetlenmesi kapsamındaki uyuşmazlıklarda derece mahkemeleri tarafından devletin pozitif yükümlülükleri bağlamında çıkarların dengelenmesi ve müdahalenin ölçülülüğünün irdelenmesi kapsamında gözetilmesi gereken hususları genel olarak belirlemiş; buna göre somut olayın koşullarına göre iş sözleşmelerinde kısıtlayıcı ve zorlayıcı düzenlemelerin ne şekilde belirlendiği, tarafların bu düzenlemeler hakkında bilgilendirilip bilgilendirilmediği, çalışanların temel haklarına yönelik müdahalede bulunulmasına neden olan meşru amacın müdahale ile ölçülü olup olmadığı, sözleşmenin feshinin çalışanların eylem ya da eylemsizlikleri karşısında makul ve orantılı bir işlem olup olmadığı hususlarının uyuşmazlığın çözümünde gözetilmesi gerektiğini tespit etmiştir (Ömür Kara ve Onursal Özbek [2. B.], B. No: 2013/4825, 24/3/2016, § 50; E.Ü. [GK], B. No: 2016/13010, 17/9/2020, § 67; Samet Ayyıldız [1. B.] , B. No: 2018/34548, 28/12/2021, § 32).
16. Yukarıda belirtilen hususlar gözetilerek işverenin işçinin iletişimini denetlemesi yetkisini özel hayata saygı hakkı ve haberleşme hürriyeti bağlamında devletin pozitif yükümlülükleri kapsamında irdelemek gerekmektedir. Öncelikle somut olayda olduğu gibi teknolojik gelişmelerin imkânlarından yararlanmak isteyen işverenlerin bilgisayar, internet, e-posta gibi iletişim araç ve gereçlerini çalışanın kullanımına sunması nedeniyle oluşan uyuşmazlıklarda işverenin menfaatleri ile işçinin temel hak ve özgürlükleri arasında bir dengeleme yapma gerekliliği doğmaktadır. Bu bağlamda işveren ile çalışan arasındaki ilişkinin iki taraf açısından da belirli hak ve yükümlülükler öngören ve esasen güven ilişkisi üzerine kurulu iş sözleşmesiyle şekillendiği unutulmamalıdır. Somut uyuşmazlığın ilgili olduğu iş hukukunun dinamik bir niteliğinin olduğu, ayrıca iş ilişkilerinin genel kurallardan farklı, kendine özgü bazı hukuki kurallar içerdiği de dikkate alınmalıdır (E.Ü., § 68).
17. Somut olayda başvurucunun iş sözleşmesi, şirket yöneticilerine mail yoluyla yapılan bildirim üzerine yapılan soruşturma sonucunda şirket çalışanlarının da bulunduğu WhatsApp grubunda paylaştığı mesajlaşma içerikleri nedeniyle feshedilmiştir. Başvurucu, iş akdini fesheden şirkette özel hukuk hükümlerine tabi bir personeldir. Dolayısıyla somut olayda kamu gücünü kullanan idarenin doğrudan müdahalesinin söz konusu olmadığı dikkate alındığında başvurunun devletin pozitif yükümlülükleri bağlamında incelenmesi gerektiği değerlendirilmiştir (aynı ölçütle negatif yükümlülük bağlamında değerlendirmeler için bkz. Ç.A. (3) [GK], B. No: 2018/10286, 2/7/2020, § 104; Ayla Demir İşat [GK], B. No: 2018/24245, 8/10/2020, § 113).
18. Pozitif yükümlülükler; özel hukuk kişilerinin birbirleri ile olan uyuşmazlıklarının çözümüne ilişkin yasal altyapının oluşturulmasını, söz konusu uyuşmazlıkların adil yargılama gereklerine uygun ve usul yönünden güvenceleri haiz bir yargılama kapsamında incelenmesini ve bu yargılamalarda temel haklara ilişkin anayasal güvencelerin gözetilip gözetilmediğinin denetlenmesini de gerektirir (Ömür Kara ve Onursal Özbek, §§ 47, 48).
19. Bu doğrultuda özel hukuk iş ilişkisi kapsamında çalışan bireylerin Anayasa ile güvence altına alınan haklarına yönelik müdahale iddiası içeren uyuşmazlıkların karara bağlandığı davalarda derece mahkemelerince söz konusu güvenceler gözardı edilmemeli, işveren ve çalışanlar arasındaki çatışan çıkarlar adil biçimde dengelenmeli, müdahalenin işverenin meşru amacıyla ölçülü olup olmadığı değerlendirilmeli, ulaşılan sonuç hakkında hüküm kurulurken ilgili ve yeterli gerekçeler sunulmalıdır (Ömür Kara ve Onursal Özbek, § 50).
20. Derece mahkemeleri, tarafların çıkarlarını dengelerken ve müdahalenin ölçülülüğünü irdelerken iş sözleşmelerinde kısıtlayıcı ve zorlayıcı düzenlemelerin ne şekilde belirlendiğini, çalışanların temel haklarına yönelik müdahalede bulunulmasına neden olan meşru amacın müdahale ile ölçülü olup olmadığını, sözleşmenin feshinin çalışanların eylem ya da eylemsizlikleri karşısında makul ve orantılı bir işlem olup olmadığını somut olayın şartlarına göre ele almalıdır. Ayrıca yargılamalar sırasındaki işlemlerin ve neticede verdikleri kararın gerekçesinin bizatihi özel hayat alanına ilişkin bir müdahale oluşturmaması için gereken özeni göstermelidir (Ömür Kara ve Onursal Özbek, § 51).
21. Yargılamaya konu dava dosyasından başvurucunun şirkete ait cep telefonu üzerinden şirket çalışanlarının da bulunduğu WhatsApp grubunda paylaştığı yazışmaların dava dışı üçüncü kişi tarafından davalı şirketin yetkili kişi ya da organlarının bilgisine sunulduğu, bundan sonra başvurucunun 15 Temmuz 2016 gecesine ait paylaştığı yazışmalar nedeniyle işveren tarafından inceleme yapıldığı, elde edilen yazışmalarda yer alan unsurların iş sözleşmesine aykırı olduğundan yola çıkılarak sözleşmenin söz konusu paylaşımlar nedeniyle feshedildiği anlaşılmaktadır. Bunun yanında davalı şirket tarafından söz konusu yazışmaların Mahkemeye delil olarak sunulduğu, söz konusu paylaşımları nedeniyle ceza yargılaması sonucu başvurucunun suçu ve suçluyu övme suçundan mahkûmiyet kararı verilerek hükmün açıklanmasının geri bırakıldığı, delilleri inceleyen ve tanıkları dinleyen Mahkemelerce oluşturulan karar gerekçelerinde söz konusu yazışmaların içeriklerine ilişkin olarak herhangi bir detaya yer verilmediği ve işveren açısından iş ilişkilerinin sürdürülmesi olanağının kalmadığı şeklinde değerlendirme yapılarak davanın reddedildiği görülmektedir.
22. Somut olayda işveren, başvurucunun şirkete ait cep telefonu üzerinden şirket çalışanlarının bulunduğu WhatsApp grubunda 15 Temmuz 2016 gecesine ait yaptığı paylaşımların Cumhurbaşkanına hakaret ve suç unsuru ihtiva ettiğini belirterek başvurucunun iş akdini feshetmiştir. Mahkeme ve Daire tarafından başvurucunun feshe konu eylemleri ile ilgili yapılan ceza yargılaması neticesinde hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına karar verildiği, ceza yargılaması ile de sabit olduğu değerlendirilen paylaşımlarının eleştiri sınırlarını aşarak hakaret boyutunda olduğu, başvurucunun davranışlarının işyerinde olumsuzluklara yol açtığı ve işveren açısından iş ilişkisinin sürdürülmesinin beklenemez bir hâl aldığı ifade edilmiştir.
23. Başvuru konusu olayda işverenin belirlediği kurallar çerçevesinde işyerinde huzur ve disiplinin devamından elde edeceği faydalar ile başvurucunun kişisel verilerinin, haberleşmesinin gizliliği ve korunması arasında var olan bir çatışma hâlinden söz edilebilir. Ancak Anayasa Mahkemesinin görevi, özel hukuk kişileri arasındaki söz konusu uyuşmazlık hakkında doğrudan değerlendirmelerde bulunmak değildir. Anayasa Mahkemesinin rolü, uyuşmazlığın çözümünde tarafları bağlayıcı kararlar alan mahkemeler tarafından izlenen usulü denetlemek ve tarafların sınırlanan hak ve özgürlüklerine yönelik müdahalelerin hukukiliğini yorumlayıp uygularken Anayasa’nın 20. ve 22. maddelerindeki güvencelerin derece mahkemelerince gözetilip gözetilmediğini belirlemektir.
24. Başvuruya konu edilen yargılama süreçleri incelendiğinde öncelikle başvurucunun yargısal makamlar önünde delillerini sunduğu, iddiada bulunma ve savunma haklarını herhangi bir engellemeyle karşı karşıya kalmadan kullandığı görülmektedir. Başvurucu, söz konusu WhatsApp grubundaki yazışmaların üçüncü kişilerin erişimine kapalı ve işle ilgili olmadığını belirtmesine karşın işveren yazışmalardan e-mail yoluyla gelen ihbar üzerine haberdar olmuştur. Nitekim daha sonra dava dışı üçüncü kişinin şikâyeti üzerine başlatılan ceza soruşturması sonucunda başvurucu hakkında kamu davası açılmış ve söz konusu paylaşımları nedeniyle başvurucu suçu ve suçluyu övmek suçundan cezalandırılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. Yapılan disiplin soruşturması sonucunda başvurucunun şirkete ait telefonla şirket çalışanlarının bulunduğu WhatsApp grubunda 15 Temmuz 2016 gecesi darbe teşebbüsüne ilişkin yazışmaları nedeniyle iş sözleşmesinin feshedildiği anlaşılmaktadır. Somut olayda başvurucuya ait hizmet cetveli ile işyeri özlük dosyalarının ve ceza yargılaması dosyasının Mahkemeler tarafından celbedilerek incelendiği, karar gerekçelerinde WhatsApp yazışma içeriklerine yer verilmediği, dava konusuyla sınırlı bir şekilde değerlendirme yapıldığı, başvurucunun davranışları nedeniyle işyerinde olumsuzlukların yaşandığı ve bu durumun işveren açısından sözleşmelerin sürdürülmesi imkânını ortadan kaldırdığının kararlarda vurgulandığı, bu nedenlerle iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshedildiğinin kabulü ile davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.
25. Bununla birlikte darbe teşebbüsünün yaşandığı gece ve sonrasında başvurucunun darbeye teşebbüsün gerçek olmadığına, bir mizansen sergilendiğine inandığının, darbe girişimini dolaylı olarak desteklediğinin ve ifadelerinin darbe girişimine karşı vatandaşın direniş göstermemesi yönünde değerlendirilebileceği bir paylaşım yaptığı görülmüştür. Dolayısıyla somut başvurunun şartlarında işverenin başvurucunun işyerinin itibarına zarar verdiğini düşünmesi ve aralarındaki güven ilişkisinin son bulduğuna inanması imkân dâhilindedir. İşverenlerin çalıştırdıkları işçilerin verimli şekilde iş görmeleri ve önceden saptanmış nesnel kurallara karşı sadakat göstermeleri konusunda beklenti içinde olmalarının haklı bir gerekliliğe dayandığını söylemek gerekir. Bu bakımdan fesih için gerekli olan sebeplerin açıkça ortaya konularak iş akdinin sona erdirildiği, aynı şekilde yargısal makamların da tarafların çıkarlarını adil bir şekilde dengelediği ve müdahalenin ölçülü olup olmadığını somut olayın şartlarına göre ele aldığı değerlendirilmiştir (benzer yönde değerlendirme için bkz. Umut İlter [1. B.], B. No: 2019/20965, 13/12/2023, §§ 22,23).
26. Öte yandan yargılama sürecinde alınan bilirkişi raporundan da anlaşılacağı üzere -şirket telefon hattını kullanma prosedürünün 7. maddesinde- kullanıcıların üçüncü kişilerle yapmış olduğu görüşmeler sonucunda herhangi bir suç, hakaret gibi hukuka aykırı davranışlarından kullanıcının sorumlu olacağına ilişkin düzenleme yer almaktadır. Bu durumda başvurucunun bu kapsamda gerçekleştirilecek yazışmaların sonuçları yönünden işveren tarafından genel kapsamıyla bilgilendirildiği de söylenebilir.
27. Açıklanan gerekçelerle özel hukuk iş ilişkilerinden doğan uyuşmazlıkları karara bağlayan yargısal makamlarca ilgili ve yeterli gerekçeler oluşturularak anayasal güvencelerin korunması açısından pozitif yükümlülüklerin yerine getirildiği ve yargılama süreçlerinde gerçekleştirilen işlemlerde yazışmaların içeriklerinin alenileştirilmediği anlaşıldığından başvurucunun Anayasa’nın 20. maddesinde güvence altına alınan kişisel verilerin korunmasını isteme hakkı ile Anayasa’nın 22. maddesinde güvence altına alınan haberleşme hürriyetinin ihlal edilmediğine karar verilmesi gerekir.
III. HÜKÜM
Açıklanan gerekçelerle;
A. Kişisel verilerin korunmasını isteme hakkı ile haberleşme hürriyetinin ihlal edildiğine ilişkin iddianın KABUL EDİLEBİLİR OLDUĞUNA,
B. Anayasa'nın 20. maddesinde güvence altına alınan kişisel verilerin korunmasını isteme hakkı ile Anayasa'nın 22. maddesinde güvence altına alınan haberleşme hürriyetinin İHLAL EDİLMEDİĞİNE,
C. Yargılama giderlerinin başvurucu üzerinde BIRAKILMASINA,
Ç. Kararın bir örneğinin Adalet Bakanlığına GÖNDERİLMESİNE 16/9/2026 tarihinde OYBİRLİĞİYLE karar verildi.
Benzer Kararlar
Anayasa Mahkemesi Birinci Bölüm — Sosyal Medya Paylaşımı Nedeniyle İşçilik Alacağının Reddi
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Sosyal Medya Paylaşımı ve Haklı Fesih
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi — Gizli İç Soruşturma Raporunun Haklı Fesih Savunmasına Yeterliliği
İlgili Sayfalar
İş Sözleşmesinin Feshi ve İşe İade
Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.
Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.
Karar Künyesi
Mahkeme
Anayasa Mahkemesi Birinci Bölüm
Karar Türü
Bireysel Başvuru
Başvuru No
2020/31818
Karar Tarihi
16 Eylül 2026
Oy Durumu
Oybirliği
Resmî Kaynak
Anayasa Mahkemesi Kararlar Bilgi Bankası
Hukuki Destek
Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu
Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.
Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara
İlgili Hukuk Alanları
Hesaplama Araçları