top of page

Ana Sayfa › İçtihatlar

 

Bireysel Başvuru Kararları  ·  CEZA MUHAKEMESİ HUKUKU  ·  BİREYSEL BAŞVURUNUN KABUL EDİLEMEZLİĞİ

Anayasa Mahkemesi Birinci Bölüm — Beraat Sonrası Vekâlet Ücreti Temyizinde Anayasal ve Kişisel Önem

 

B. No: 2022/22542 · 20 Mayıs 2026

 

İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 20 Kasım 2026

 

Kararın Özeti

 

Beraat eden kişi, lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi üzerine temyize başvurdu. Yargıtay, başvuruyu süre yönünden reddetti. Başvurucu elektronik imzalı dilekçenin zamanında gönderildiğini ileri sürdü. Anayasa Mahkemesi, mahkemeye erişim konusunda yerleşik içtihat bulunduğunu ve ücretin ödenmemesinin başvurucunun kişisel koşullarında önemli zarara neden olduğunun açıklanmadığını belirledi. Temyiz süresinin nasıl hesaplanacağına girmeden başvuruyu anayasal ve kişisel önemden yoksun olduğu gerekçesiyle kabul etmedi.

 

Hukuki İlke

 

Anayasa Mahkemesi, temyiz süresi şikâyetinin anayasal önem taşıyıp taşımadığını ve ödenmeyen vekâlet ücretinin kişisel koşullarda önemli zarar oluşturup oluşturmadığını ayrı ayrı inceledi.

 

Sonuç

 

Mahkemeye erişim hakkı şikâyeti anayasal ve kişisel önemden yoksun bulunarak oy birliğiyle kabul edilemez sayıldı.

 

İlgili Mevzuat

 

  • 6216 sayılı Kanun — m. 48/2
    Kararda anılan

  • 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu — m. 339/2
    Kararda anılan

  • 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu — m. 310, 317
    Kararda anılan

  • 5320 sayılı Kanun — m. 8/1
    Kararda anılan

  • Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi (kararda incelenen tarihteki tarife)
    Kararda anılan

Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.

 

Kararın Tam Metni

 

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir. Kişileri belirleyebilen bilgiler “...” ile gizlenmiştir.

 

TÜRKİYE CUMHURİYETİ


ANAYASA MAHKEMESİ


 


 


BİRİNCİ BÖLÜM


 


KARAR


 


... BAŞVURUSU


(Başvuru Numarası: 2022/22542)


 


Karar Tarihi: 20/5/2026


 


 


BİRİNCİ BÖLÜM


 


KARAR


​


Başkan


:


İrfan FİDAN


Üyeler


:


Recai AKYEL


Selahaddin MENTEŞ


Muhterem İNCE


Yılmaz AKÇİL


Raportör


:


Volkan SEVTEKİN


Başvurucu


:


...


Vekili


:


Av. ...


​


I. BAŞVURUNUN ÖZETİ


1. Başvuru, ceza mahkemesinin beraat kararına rağmen lehe maktu vekâlet ücretine hükmedilmemesi üzerine yapılan temyiz başvurusunun süre yönünden reddedilmesi nedeniyle mahkemeye erişim hakkının ihlal edildiği iddiasına ilişkindir.


2. Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 19/11/2014 tarihli iddianamesiyle başvurucu (suça sürüklenen çocuk) hakkında parada sahtecilik suçundan cezalandırılması talebiyle Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesinde (Mahkeme) kamu davası açılmıştır. Mahkemenin 17/2/2015 tarihli mahkûmiyet kararına karşı başvurucu müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin (Yargıtay Dairesi) 22/5/2019 tarihli kararı ile eksik incelemeyle karar verilmesi nedeniyle hüküm bozulmuştur.


3. Bozma sonrasında Mahkeme 10/9/2019 tarihli kararıyla Hâkimler ve Savcılar Kurulunun 10/7/2019 tarihli kararı uyarınca 2/9/2019 tarihinden itibaren Adana Çocuk Ağır Ceza Mahkemelerinin göreve başlaması nedeniyle görevsizlik kararı vermiştir.


4. Görevsizlik kararı üzerine yapılan yargılama sonucunda Adana Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince 10/9/2020 tarihinde başvurucu müdafiinin yüzüne karşı verilen kararla atılı suçtan cezalandırılmasına yeterli kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden başvurucunun beraatine karar verilmiştir.


5. Başvurucu müdafii 15/9/2020 tarihinde Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden ilk derece mahkemesine elektronik imzayla gönderdiği süre tutum dilekçesi ile anılan kararı temyiz etmiştir. Başvurucu gerekçeli kararın yazılması sonrasında kararı UYAP üzerinden öğrenmesi ile 18/10/2020 tarihinde sunduğu gerekçeli temyiz dilekçesinde Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi (AAÜT) uyarınca, beraat eden müvekkili lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmemesi nedeniyle kararın düzeltilerek onanmasını talep etmiştir. Başvurucu müdafiine gerekçeli karar 24/10/2020 tarihinde tebliğ edilmiştir. Süre tutum dilekçesi ile gerekçeli temyiz dilekçesi evrakının UYAP üzerinden 27/10/2020 tarihinde memur tarafından onaylandığı anlaşılmaktadır.


6. Yargıtay Dairesi, başvurucunun süresinden sonra temyiz talebinde bulunduğunu belirterek 21/12/2021 tarihinde temyiz talebinin reddine karar vermiştir. Anılan karar ve gerekçesi şöyledir:


“Yüzüne karşı usulüne uygun 10.09.2020 tarihinde tefhim edilen hükmü, CMUK.nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 27.10.2020 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, …”


7. Başvurucu, nihai kararı 18/1/2022 tarihinde öğrendikten sonra 17/2/2022 tarihinde süresinde bireysel başvuruda bulunmuştur. Komisyonca başvurucunun adli yardım talebinin kabulüne, başvurunun kabul edilebilirlik ve esas incelemesinin Bölüm tarafından yapılmasına karar verilmiştir.


II. DEĞERLENDİRME


8. Başvurucu, üzerine atılı suçtan beraat etmesine rağmen AAÜT uyarınca lehine maktu vekâlet ücretine hükmedilmemesi ve bu kapsamda yaptığı temyiz talebinin de süre aşımından reddedilmesi nedeniyle hakkaniyete uygun yargılanma hakkının ihlal edildiğini ileri sürmüştür. Başvuru belgelerinin bir örneği bilgi için Adalet Bakanlığına gönderilmiştir.


9. Başvurucunun şikâyetinin özü; temyiz talebinin süresinden sonra yapıldığı gerekçesiyle usulden reddedilmesi nedeniyle temyiz isteminin esasının incelenmediğine ilişkindir. Dolayısıyla başvurunun mahkemeye erişim hakkı kapsamında değerlendirilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.


10. Başvurucunun beraat kararı ile birlikte karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğine dair iddialarını içeren başvurunun kabul edilebilirlik kriterlerinden olan anayasal ve kişisel önemden yoksun olma kriteri yönünden incelenmesi gerekir.


11. 30/3/2011 tarihli ve 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun’un 48. maddesinin (2) numaralı fıkrasında, anayasal açıdan önem taşımayan ve başvurucunun önemli bir zarara uğramadığı başvuruların esastan incelenmeksizin reddedilebileceği hüküm altına alınmıştır.


12. Anılan hükümle anayasal ve kişisel önemden yoksun başvuruların esastan incelenmemesine imkân tanıyan ek bir kabul edilebilirlik kriteri getirilmiştir. Dolayısıyla diğer tüm kabul edilebilirlik kriterlerini taşısa hatta esas hakkında incelemeye geçildiğinde ihlal kararı verilebilecek nitelikte olsa bile kanunda belirtilen nitelikteki bir başvuru kabul edilemez bulunabilecektir (K.V. [GK], B. No: 2014/2293, 1/12/2016, § 55).


13. Kanun’da anayasal ve kişisel önemden yoksun başvuruların kabul edilemez bulunabilmesi için iki koşul öngörülmüştür: Anayasal önem olarak adlandırılabilecek olan birinci koşul başvurunun Anayasa’nın uygulanması ve yorumlanması veya temel hakların kapsamının ve sınırlarının belirlenmesi açısından önem taşımaması, kişisel önem olarak adlandırılabilecek olan ikinci koşul ise başvurucunun önemli bir zarara uğramamasıdır (K.V., § 57).


14. Somut olayda başvurucu, AAÜT'ye göre lehine maktu vekâlet ücretine -6.810 TL- hükmedilmesi gerektiğini ve bu kapsamda yaptığı temyiz talebinin süresinde olduğunu ileri sürmüştür. Başvurucunun iddiasının özü mahkemeye erişim hakkının ihlal edildiğine yönelik olup Anayasa Mahkemesi, önüne gelen benzer iddialara ilişkin birçok başvuruda mahkemeye erişim hakkının kapsam ve içeriğini belirlemiştir (Serkan Acar [1. B.], B. No: 2013/1613, 2/10/2013, §§ 38-39; Özkan Şen [2. B.], B. No: 2012/791, 7/11/2013, § 52; Mürsel Malkoç [GK], B. No: 2013/9466, 27/10/2015, § 27; Aksaray Tır Nakliyat Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. [1. B.], B. No: 2017/36736, 19/9/2018, § 85; Cemal Kocatepe [GK], B. No: 2021/31220, 27/1/2026, §§ 35-41).


15. Buna göre mahkemeye erişim hakkının ihlal edildiğine ilişkin başvurunun, Anayasa Mahkemesinin sıklıkla uygulanan ve açık bir içtihadının bulunduğu bir konuya ilişkin olduğu, ayrıca genel bir soruna işaret etmediği gibi Anayasa'nın uygulanması ve yorumlanması veya temel hakların kapsamının ve sınırlarının belirlenmesi açısından da önem taşımadığı sonucuna varılmıştır.


16. Başvurucu açısından önem taşıyan husus, beraat kararı ile birlikte yararına maktu vekâlet ücreti verilmemesidir. Başvuru tarihi (2022 yılı) itibarıyla eldeki başvurunun başvurucu açısından objektif anlamda önemli bir maddi zarar olarak görülüp görülemeyeceği değerlendirilmiştir. Bu kapsamda AAÜT’ye göre 6.810 TL tutarındaki hükmedilmeyen maktu vekâlet ücretinin, başvurucunun içinde bulunduğu kişisel koşullara göre kendisinin mali durumuna ciddi anlamda zarar verdiği ve kendisi için ne denli önemli olduğu hususunda herhangi bir açıklamasının olmadığı da gözetildiğinde önemli bir zarar oluşturduğu kanaatine ulaşılamamıştır.


17. Açıklanan gerekçelerle başvurunun Anayasa'nın yorumlanması ve uygulanması açısından önem taşımadığı gibi başvurucunun önemli bir zarara uğramadığı sonucuna varıldığından anayasal ve kişisel önemden yoksun olduğu anlaşılan başvurunun diğer kabul edilebilirlik şartları yönünden incelenmeksizin kabul edilemez olduğuna karar verilmesi gerekir.


III. HÜKÜM


Açıklanan gerekçelerle;


A. Başvurunun, anayasal ve kişisel önemden yoksun olması nedeniyle KABUL EDİLEMEZ OLDUĞUNA,


B. 12/1/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 339. maddesinin (2) numaralı fıkrası uyarınca tahsil edilmesi mağduriyetine neden olacağından adli yardım talebi kabul edilen başvurucunun yargılama giderlerini ödemekten TAMAMEN MUAF TUTULMASINA 20/5/2026 tarihinde OYBİRLİĞİYLE karar verildi.

 

Benzer Kararlar

 

Yargıtay 11. Ceza Dairesi — Beraat Hükmüne Yalnız Vekâlet Ücreti Yönünden Yapılan Temyiz

Yargıtay 12. Ceza Dairesi — Duruşmalı İstinafta Beraat Eden Sanığın İki Yargılama Aşamasındaki Vekâlet Ücreti

Yargıtay 10. Ceza Dairesi — Tefrik Edilen Dosyanın Vekili ile Mevcut Zorunlu Müdafi Ayrımı

Tüm Ceza Muhakemesi Hukuku Kararları ›

 

İlgili Sayfalar

 

Ceza Yargılamasında Kanun Yolları

 

Benzer bir uyuşmazlıkla ilgili görüşmek isterseniz iletişim bilgilerine ulaşabilirsiniz.

 

Bu sayfa genel bilgilendirme amacı taşır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Özet ve açıklamalar site tarafından hazırlanmıştır; karar metni resmî kaynaktan alınmıştır.

 

Karar Künyesi

 

Mahkeme

Anayasa Mahkemesi Birinci Bölüm

 

Karar Türü

Bireysel Başvuru

 

İlgili Hukuk Dalı

Ceza Muhakemesi Hukuku

 

Başvuru No

2022/22542

 

Karar Tarihi

20 Mayıs 2026

 

Oy Durumu

Oy birliği

 

Resmî Kaynak

Anayasa Mahkemesi Kararlar Bilgi Bankası

 

Hukuki Destek

Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu

 

Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.

Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara

 

0552 725 25 18

WhatsApp ile Yazın

İletişim ve Yol Tarifi

 

İlgili Hukuk Alanları

Tüm Çalışma Alanları ›

bottom of page