top of page

Ana Sayfa › İçtihatlar

 

Norm Denetimi Kararları  ·  İŞ HUKUKU  ·  NORM DENETİMİNDE İPTAL TALEBİNİN REDDİ

Anayasa Mahkemesi Genel Kurulu — Evlilik Nedeniyle İşten Ayrılan Kadın İşçinin Kıdem Tazminatı Hakkı

 

2006/156 E., 2008/125 K. · 19 Haziran 2008

 

İçerik Sorumlusu: Av. Mete ŞAHİN · Son Güncelleme: 6 Kasım 2026

 

Kararın Özeti

 

Evlilik nedeniyle işten ayrılan bir kadının kıdem tazminatı davasında İzmir 6. İş Mahkemesi, aynı hakkın erkek işçilere tanınmamasını Anayasa Mahkemesine taşıdı. Çoğunluk, evliliği izleyen bir yıl içinde sözleşmesini kendi isteğiyle sona erdiren kadın işçiyi ve aile birliğini koruma amacını gözeterek farklı düzenlemeyi eşitliğe aykırı bulmadı. İki üye, kuralın geleneksel rolleri pekiştirebileceği ve cinsiyete dayalı ayrımı haklı kılmadığı görüşüyle karşıoy kullandı.

 

Hukuki İlke

 

Kadın işçinin evlilik nedeniyle bir yıl içinde sözleşmesini sona erdirmesine bağlanan kıdem tazminatı hakkı, çoğunluğa göre Anayasa’nın eşitlik, ailenin korunması ve çalışma şartlarına ilişkin hükümleriyle bağdaşır.

 

Sonuç

 

1475 sayılı İş Kanunu’nun 14. maddesindeki ilgili ibarenin iptali istemi iki üyenin karşıoyuyla reddedildi.

 

Kararın Kapsamı

 

Bir yıllık fesih süresi evlilik tarihinden başlar. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, kıdem tazminatı için aynı işverene bağlı en az bir yıllık kıdem şartını da belirtir. Kurala ilişkin anayasal denetim, işçinin kıdem süresinin veya alacağının tek tek belirlenmesinden ayrıdır.

 

İlgili Mevzuat

 

  • 1475 sayılı İş Kanunu — m. 14

  • Türkiye Cumhuriyeti Anayasası — m. 10, 41, 50

Bu bölümde karar metninde atıf yapılan hükümler gösterilmiştir. Kararda anılan hüküm, bugün yürürlükte olan metinle aynı olmayabilir.

 

Kararın Tam Metni

 

Aşağıdaki metin, kararın resmî kaynaktaki metnidir.

 

ANAYASA

MAHKEMESİ KARARI

Esas Sayısı: 2006/156

Karar Sayısı: 2008/125

Karar Günü: 19.6.2008

R.G. Tarih-Sayı :26.11.2008-27066

İTİRAZ YOLUNA BAŞVURAN: İzmir 6. İş

Mahkemesi

İTİRAZIN KONUSU: 25.8.1971 günlü, 1475 sayılı

İş Kanunu'nun 14. maddesinin 29.7.1983 günlü, 2869 sayılı Yasa'nın 3. maddesi

ile değiştirilen birinci fıkrasının "... kadının evlendiği

tarihten itibaren bir yıl içerisinde kendi arzusu ile sona erdirmesi ..."bölümünün,

Anayasa'nın 10. maddesine aykırılığı savıyla iptali istemidir.

I- OLAY

Evlenme nedeniyle iş akdini feshederek işten ayrılan kadın işçinin

kıdem tazminatı istemiyle açtığı davada, kuralın Anayasa'ya aykırı olduğu

kanısına varan Mahkeme iptali için başvurmuştur.

III- YASA METİNLERİ

A- İtiraz Konusu Yasa Kuralı

25.8.1971 günlü, 1475 sayılı İş Kanunu'nun itiraz konusu kuralı

içeren 14. maddesi şöyledir:

"KIDEM TAZMİNATI

MADDE 14 - Bu Kanuna tabi işçilerin

hizmet akitlerinin :

1. İşveren tarafından bu Kanun'un 17 nci maddesinin II numaralı

bendinde gösterilen sebepler dışında,

2. İşçi tarafından bu Kanun'un 16 ncı maddesi uyarınca,

3. Muvazzaf askerlik hizmeti dolayısıyla,

4. Bağlı bulundukları kanunla kurulu kurum veya sandıklardan

yaşlılık, emeklilik veya malûllük aylığı yahut toptan ödeme almak amacıyla;

5. 506 sayılı Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (A)

bendinin (a) ve (b) alt bentlerinde öngörülen yaşlar dışında kalan diğer

şartları veya aynı Kanunun Geçici 81 inci maddesine göre yaşlılık aylığı

bağlanması için öngörülen sigortalılık süresini ve prim ödeme gün sayısını

tamamlayarak kendi istekleri ile işten ayrılmaları nedeniyle,

Feshedilmesi veya kadının evlendiği tarihten itibaren bir

yıl içerisinde kendi arzusu ile sona erdirmesi veya işçinin ölümü

sebebiyle son bulması hallerinde işçinin işe başladığı tarihten itibaren hizmet

akdinin devamı süresince her geçen tam yıl için işverence işçiye 30 günlük

ücreti tutarında kıdem tazminatı ödenir. Bir yıldan artan süreler için de aynı

oran üzerinden ödeme yapılır.

İşçilerin kıdemleri, hizmet akdinin devam etmiş veya

fasılalarla yeniden akdedilmiş olmasına bakılmaksızın aynı işverenin bir veya

değişik işyerlerinde çalıştıkları süreler göz önüne alınarak hesaplanır.

İşyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka

bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde işçinin kıdemi, işyeri

veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanır.

12.7.1975 tarihinden itibaren işyerinin devri veya herhangi bir suretle el

değiştirmesi halinde işlemiş kıdem tazminatlarından her iki işveren sorumludur.

Ancak, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları işçiyi çalıştırdıkları

sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesi ile sınırlıdır.

12.7.1975 tarihinden evvel işyeri devrolmuş veya herhangi bir suretle el

değiştirmişse devir mukavelesinde aksine bir hüküm yoksa işlemiş kıdem

tazminatlarından yeni işveren sorumludur.

İşçinin birinci bendin 4 üncü fıkrası hükmünden

faydalanabilmesi için aylık veya toptan ödemeye hak kazanmış bulunduğunu ve

kendisine aylık bağlanması veya toptan ödeme yapılması için yaşlılık sigortası

bakımından bağlı bulunduğu kuruma veya sandığa müracaat etmiş olduğunu

belgelemesi şarttır. İşçinin ölümü halinde bu şart aranmaz.

T.C. Emekli SandığıKanunu ve Sosyal Sigortalar Kanununa veya

yalnız Sosyal Sigortalar Kanununa tabi olarak sadece aynı ya da değişik kamu

kuruluşlarında geçen hizmet sürelerinin birleştirilmesi suretiyle Sosyal

Sigortalar Kanununa göre yaşlılık veya malûllük aylığına ya da toptan ödemeye

hak kazanan işçiye,bu kamu kuruluşlarında geçirdiği hizmet sürelerinin toplamı

üzerinden son kamu kuruluşu işverenince kıdem tazminatı ödenir.

Yukarıda belirtilen kamu kuruluşlarında işçinin hizmet aktinin

evvelce bu maddeye göre kıdem tazminatı ödenmesini gerektirmeyecek şekilde sona

ermesi suretiyle geçen hizmet süreleri kıdem tazminatının hesabında dikkate

alınmaz.

Ancak, bu tazminatın T.C. Emekli Sandığ'na tabi olarak geçen

hizmet süresine ait kısmı için ödenecek miktar, yaşlılık veya malullük aylığının

başlangıç tarihinde T.C. Emekli Sandığı Kanununun yürürlükteki hükümlerine göre

emeklilik ikramiyesi için öngörülen miktardan fazla olamaz.

Bu maddede geçen kamu kuruluşları deyimi, genel, katma ve özel

bütçeli idareler ile 468 sayılı kanunun 4 üncü maddesinde sayılan kurumları

kapsar.

Aynı kıdem süresi için bir defadan fazla kıdem tazminatı veya

ikramiye ödenmez.

Kıdem tazminatının hesaplanması, son ücret üzerinden yapılır.

Parça başı, akort, götürü veya yüzde usulü gibi ücretin sabit olmadığı hallerde

son bir yıllık süre içinde ödenen ücretin o süre içinde çalışılan günlere

bölünmesi suretiyle bulunacak ortalama ücret bu tazminatın hesabına esas

tutulur.

Ancak, son bir yıl içinde işçi ücretine zam yapıldığı takdirde,

tazminata esas ücret, işçinin işten ayrılma tarihi ile zammın yapıldığı tarih

arasında alınan ücretin aynı süre içinde çalışılan günlere bölünmesi suretiyle

hesaplanır.

13 üncü maddesinde sözü geçen tazminat ile bu maddede yer alan

kıdem tazminatına esas olacak ücretin hesabında 26 ıncı maddenin birinci

fıkrasında yazılı ücrete ilaveten işçiye sağlanmış olan para ve para ile

ölçülmesi mümkün akdi ve kanundan doğan menfaatler de gözönünde tutulur. Kıdem

tazminatının zamanında ödenmemesi sebebiyle açılacak davanın sonunda hakim

gecikme süresi için, ödenmeyen süreye göre mevduata uygulanan en yüksek faizin

ödenmesine hükmeder. İşçinin mevzuatdan doğan diğer hakları saklıdır.

Bu maddede belirtilen kıdem tazminatı ile ilgili 30 günlük süre

hizmet akidleri veya toplu iş sözleşmeleri ile işçi lehine değiştirilebilir.

Ancak, toplu sözleşmelerle ve hizmet akitleriyle belirlenen

kıdem tazminatlarının yıllık miktarı, Devlet Memurları Kanununa tabi en yüksek

Devlet memuruna 5434 sayılı T.C. Emekli Sandığı Kanunu hükümlerine göre bir

hizmet yılı için ödenecek azami emeklilik ikramiyesini geçemez.

İşçinin ölümü halinde yukarıdaki hükümlere göre doğan tazminat

tutarı, kanuni mirasçılarına ödenir.

Kıdem tazminatından doğan sorumluluğu işveren şahıslara veya

sigorta şirketlerine sigorta ettiremez.

İşveren sorumluluğu altında ve sadece yaşlılık, emeklilik,

malullük, ölüm ve toptan ödeme hallerine mahsus olmak kaydıyla Devlet veya

kanunla kurulu kurumlarda veya % 50 hisseden fazlası devlete ait bir bankada

veya bir kurumda işveren tarafından kıdem tazminatı ile ilgili bir fon tesis

edilir.

Fon tesisi ile ilgili hususlar kanunla düzenlenir."

B- Dayanılan ve İlgili Görülen Anayasa Kuralları

Başvuru kararında, Anayasa'nın 10. maddesine dayanılmış, 41. ve

50. maddeleri de ilgili görülmüştür.

IV- İLK İNCELEME

Anayasa Mahkemesi İçtüzüğü'nün 8. maddesi gereğince, Tülay TUĞCU,

Haşim KILIÇ, Sacit ADALI, Fulya KANTARCIOĞLU, Ahmet AKYALÇIN, Mehmet ERTEN, A.

Necmi ÖZLER, Serdar ÖZGÜLDÜR, Şevket APALAK, Serruh KALELİ ve Osman Alifeyyaz

PAKSÜT'ün katılımlarıyla 12.12.2006 gününde yapılan ilk inceleme toplantısında,

dosyada eksiklik bulunmadığından işin esasının incelenmesine oybirliğiyle karar

verilmiştir.

V- ESASIN İNCELENMESİ

Başvuru kararı ve ekleri, işin esasına ilişkin rapor, itiraz

konusu Yasa kuralı, dayanılan Anayasa kuralı ve bunların gerekçeleri ile diğer

yasama belgeleri okunup incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Başvuru kararında, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ile evli kadın

ve evli erkeğin çalışması eşit koşullara kavuşturulduğu halde, kadın işçinin

evlendiği tarihten itibaren bir yıl içerisinde hizmet akdini sona erdirmesi

durumunda kıdem tazminatına hak kazandığı, erkek işçinin ise evlendiği tarihten

itibaren bir yıl içerisinde hizmet akdini sona erdirmesi durumunda kıdem

tazminatına hak kazanamadığı, bunun ise erkek ve kadın işçiler arasında

eşitsizlik yarattığı, ayrıca böyle bir fesih hakkının işverenden

kaynaklanmamakla beraber işverene kıdem tazminatı ödeme yükümlülüğü getiriyor

olmasının haklı ve mücbir sebebe dayanmadığı, bu nedenlerle itiraz konusu

kuralın Anayasa'nın 10. maddesine aykırı olduğu ileri sürülmüştür.

2949 sayılı Anayasa

Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun'un 29. maddesine

göre, Anayasa Mahkemesi yasaların, kanun hükmünde kararnamelerin ve TBMM

İçtüzüğü'nün Anayasa'ya aykırılığı konusunda ilgililer tarafından ileri sürülen

gerekçelere dayanmak zorunda değildir. İstemle bağlı kalmak koşuluyla başka

gerekçe ile de Anayasa'ya aykırılık incelemesi yapabileceğinden, iptali

istenilen kuralla ilgisi nedeniyle Anayasa'nın 41. ve 50. maddeleri yönünden de

inceleme yapılmıştır.

İtiraz konusu kuralda, kadın işçinin evlendiği tarihten itibaren

bir yıl içerisinde kendi isteği ile hizmet akdini sona erdirmesi halinde kıdem

tazminatına hak kazanacağı öngörülmektedir.

Anayasa'nın 10. maddesinde "Herkes, dil, ırk, renk,

cinsiyet, siyasî düşünce, felsefî inanç, din, mezhep ve benzeri sebeplerle

ayırım gözetilmeksizin kanun önünde eşittir. Kadınlar ve erkekler eşit haklara

sahiptir. Devlet, bu eşitliğin yaşama geçmesini sağlamakla yükümlüdür. Hiçbir

kişiye, aileye, zümreye veya sınıfa imtiyaz tanınamaz. Devlet organları ve

idare makamları bütün işlemlerinde kanun önünde eşitlik ilkesine uygun olarak

hareket etmek zorundadırlar." denilerek hukukun temel ilkelerinden

eşitlik ilkesine yer verilmiştir.

Anayasa'nın 10. maddesinde öngörülen eşitlik, herkesin her yönden

aynı kurallara bağlı olacağı anlamına gelmemektedir. Durum ve konumlarındaki

özellikler kimi kişiler ya da topluluklar için değişik kuralları ve uygulamaları

gerekli kılabilir. Kadının toplum ve aile yaşamında üstlendiği sorumluluk,

görev ve paylaşım gibi toplumsal gerçekler kadın çalışanlar yararına değişik

kural ve uygulamaları gerekli kılabileceğinden, kadın çalışanların durum ve

konumlarındaki özellikleri gözetilerek getirilmiş bulunan kural Anayasa'nın

eşitlik ilkesine aykırılık oluşturmamaktadır.

Anayasa'nın 41. maddesinde ailenin toplumun temeli olduğu ve

Devletin ailenin huzur ve refahı için gerekli tedbirleri alacağı vurgulanırken,

50. maddesinde de "Kimse, yaşına, cinsiyetine ve gücüne uymayan

işlerde çalıştırılamaz. Küçükler ve kadınlar ile bedenî ve ruhî yetersizliği

olanlar çalışma şartları bakımından özel olarak korunurlar. ..." kuralıyla

kadınların çalışma koşulları bakımından küçüklerle birlikte özel olarak

korunacağı belirtilmiştir.

Kadın işçileri koruyan düzenlemelere uluslararası sözleşme ve

kararlarda da yer verilmiştir. Ülkemizin de onayladığı 1979 tarihli Kadınlara

Karşı Her Türlü Ayrımcılığın Önlenmesine Dair Sözleşme, 1961 tarihli Avrupa

Sosyal Şartı, 1935 tarih ve 45 sayılı Maden Ocaklarında ve Yer Altı İşlerinde

Kadınların Çalıştırılmaması Hakkında Sözleşme, 1951 tarih ve 100 sayılı Eşit

Değerde İş için Erkek ve Kadın İşçiler Arasında Ücret Eşitliği Hakkında Çalışma

Sözleşmesi, 1958 tarih ve 111 sayılı İş ve Meslek Bakımından Ayrım Hakkında

Uluslararası Çalışma Sözleşmesi ve Tavsiye Kararı, 1952 tarih ve 102 sayılı

Sosyal Güvenliğin Asgari Normları Hakkında Sözleşme ile 1964 tarih ve 122

sayılı İstihdam Politikası Hakkında Sözleşme ve Tavsiye Kararı, kadınları

koruyan uluslararası sözleşme ve tavsiye kararlarındandır.

"Aile hukuku" öğretisinde de zorunluluklar ve

toplumsal gerçekler karşısında kadının korunması, aile bağlarının

güçlendirilmesi, evlilik birliğinde düzen ve uyum sağlanması gerektiği gibi

hususlarda yaygın görüşler bulunmaktadır.

Kimi sosyal gerçeklerin doğurduğu zorunluluktan kaynaklanan ve

aile birliği içerisinde yüklenilen görevlerin  boyut ve önemi gözetilerek

evlenmesi nedeniyle hizmet akdini kendi arzusu ile sona erdiren kadın çalışanı

ve aile birliğini korumaya yönelik  düzenlemenin, Anayasa'ya

 aykırılığından söz edilemez.

Açıklanan nedenlerle kural, Anayasa'nın 10., 41. ve 50.

maddelerine aykırı değildir. İptal isteminin reddi gerekir.

Fulya KANTARCIOĞLU ve Zehra Ayla PERKTAŞ bu görüşe

katılmamışlardır.

VI- SONUÇ

25.8.1971 günlü, 1475 sayılı İş

Kanunu'nun 14. maddesinin, 29.7.1983 günlü, 2869 sayılı Yasa'nın 3. maddesiyle

değiştirilen birinci fıkrasının "... kadının evlendiği tarihten itibaren

bir yıl içerisinde kendi arzusu ile sona erdirmesi ..." bölümünün Anayasa'ya

aykırı olmadığına ve itirazın REDDİNE, Fulya KANTARCIOĞLU ile Zehra

Ayla PERKTAŞ'ın karşıoyları ve OYÇOKLUĞUYLA, 19.6.2008 gününde karar verildi.

Başkan

Haşim

KILIÇ

Başkanvekili

Osman

Alifeyyaz PAKSÜT

Üye

Sacit

ADALI

Üye

Fulya

KANTARCIOĞLU

Üye

Ahmet

AKYALÇIN

Üye

Mehmet

ERTEN

Üye

A.

Necmi ÖZLER

Üye

Serdar

ÖZGÜLDÜR

Üye

Şevket

APALAK

Üye

Serruh

KALELİ

Üye

Zehra

Ayla PERKTAŞ

KARŞIOY

GEREKÇESİ

1475 Sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesinin ilk fıkrasında, bu

Kanun'a tabi kadın işçiye, evlendiği tarihten itibaren bir yıl içerisinde kendi

arzusu ile iş akdini sona erdirmesi halinde işverence kıdem tazminatı ödenmesi

öngörülmüş, Yasa'nın bu kurala ilişkin gerekçesinde, 743 sayılı Türk Kanunu

Medenisi'nin 159. maddesindeki kadının meslek veya sanatla uğraşmasını Yasadaki

koşullarla kocanın iznine bağlayan kural nedeniyle kocanın izin vermemesi

durumunda kadın işçinin işinden ayrılmak zorunda kalmasının, 1475 Sayılı

Yasa'ya yansıtılmasından ibaret olduğu belirtilmiştir. Ancak, 743 sayılı

Yasa'nın 159. maddesindeki söz konusu kural, Anayasa Mahkemesi'nin 29.11.1990

günlü ve E: 1990/30, K: 1990/31 sayılı kararı ile eşitlik ilkesine aykırı olduğu

gerekçesiyle iptal edilmiştir. 22.11.2001 günlü 4721 sayılı Türk Medeni

Kanunu'nda ise bu tür kurallara yer verilmediği gibi, "Evliliğin Genel

Hükümleri" başlıklı üçüncü bölümdeki 185 ve devamı maddelerde 

evlilik birliği, haklar ve yükümlülükler bakımından eşler arasında eşitlik

temeline dayandırılmıştır.

Anayasa'nın 10. maddesinde "Herkes, dil, ırk, renk, cinsiyet,

siyasi düşünce, felsefi inanç, din, mezhep ve benzeri sebeplerle ayırım

gözetilmeksizin kanun önünde eşittir" denilerek hukuksal eşitlik

tanımlandıktan sonra 7.5.2004 günlü 5170 sayılı Yasa ile eklenen ikinci

fıkrada, kadınların ve erkeklerin eşit haklara sahip olduğu; Devletin, bu

eşitliğin yaşama geçmesini sağlamakla yükümlü bulunduğu vurgulanmıştır. Böylece

kadınların da erkeklerin sahip oldukları hakları elde edebilmeleri için

Devletin alacağı önlemlerle kadınlar lehine pozitif ayırımcılık yapılmasına

olur verilmiştir. Bu kural kuşkusuz, siyasi, sosyal ve ekonomik hakların

uygulamaya geçirilmesi bakımından erkeğe göre daha geride bulunan kadının

aradaki mesafeyi kapatabilmesi için getirilmiş olup, erkeğin hak kaybına

uğramasının Anayasal dayanağı olarak değerlendirilemez. Pozitif ayrımcılık

kadının, cinsiyeti nedeniyle hak kaybına uğramasının önüne geçilmesi amacına

yöneliktir.

Anayasa'nın 41. maddesinde de belirtildiği gibi aile Türk

toplumunun temelidir ve eşler arasında eşitliğe dayanır. Bu eşitlik

çerçevesinde yasa koyucu evlilik birliğinin kurulması sonucu işten ayrılmayı, kıdem

tazminatına hak kazanma için geçerli bir neden olarak görüyorsa, evlilik

birliğinin bir tarafını diğerine üstün tutamaz. Salt cinsiyet farkı, böyle bir

ayırımın gerekçesi olamaz. Bu kadın lehine dayanağını Anayasa'dan alan pozitif

ayırımcılık değil erkeğe ve kadına verilen geleneksel rolün erkek yönünden

doğurduğu negatif yansımadır.

Öte yandan,      evlenme nedeniyle isteğe

bağlı olarak iş akdinin sona erdirilmesinde, kadına kıdem tazminatı ödenerek bu

durumun, özendirici hale getirilmesinin, kadının iş yaşamından

uzaklaştırılmasına da neden olabileceği gözetildiğinde, geleneksel

yaklaşımlarla kadının korunması amaçlanırken, aslında kadınla erkek arasında bu

konudaki yasal düzenlemelere karşın uygulamada varlığını sürdüren ve

Anayasa'nın 10. maddesine eklenen fıkra ile giderilmeye çalışılan eşitsizliğin

daha da derinleşmesine yol açılması olasılığı, varsayımdan öte üzerinde

durulması gereken Anayasal bir sorun oluşturmaktadır. Çağımızda kadın,

geleneksel yaklaşımlarla değil, toplumun eşit haklara sahip bireyi olarak

erkeklerle aynı hukuksal konuma getirilebilmesi amacıyla Anayasal korumadan

yararlandırılmalıdır. Bu tür korumaya gereksinim duyulmadığı durumlarda ise

erkeklerin kadınların yararlandığı olanaklardan yoksun bırakılmaları onlar

yönünden açık bir eşitsizlik yaratacağından Anayasa'nın 10. maddesine aykırılık

oluşturur.

Belirtilen nedenlerle itiraz konusu Kural'ın iptali gerektiği

görüşüyle çoğunluk kararına karşıyız.

Üye

Fulya

KANTARCIOĞLU

Üye

Zehra

Ayla PERKTAŞ

Karar Künyesi

 

Mahkeme

Anayasa Mahkemesi

 

Karar Türü

Norm Denetimi

 

Esas No

2006/156

 

Karar No

2008/125

 

Karar Tarihi

19 Haziran 2008

 

Oy Durumu

Oyçokluğu, iki karşıoy

 

Resmî Kaynak

Anayasa Mahkemesi Norm Kararlar Bilgi Bankası

 

Hukuki Destek

Av. Mete ŞAHİN Hukuk Bürosu

 

Bu sayfadaki bilgiler genel niteliktedir; kendi dosyanızın değerlendirilmesi için büroyla iletişime geçebilirsiniz.

Işınlar Mah. İvedik Cad. No: 116/1, Yenimahalle/Ankara

 

0552 725 25 18

WhatsApp ile Yazın

İletişim ve Yol Tarifi

 

İlgili Hukuk Alanları

İş Hukuku Davaları

Tüm Çalışma Alanları ›

 

Hesaplama Araçları

İşçilik Alacakları Hesaplama

Tüm Hesaplama Araçları ›

bottom of page